alia ꝙͣ victualia vt auꝝ vel argentum ⁊ hmōi. vt de talibꝰ cariſtiaꝫinducat ⁊ ipē lucret̉. Et de hac materia habes ſupͣ. Fiiij. AIdē qd̓ inhoc. Fnotat̉ in ſū. eo. tit̓. q. xl. Predictis etiā con. doc. cano. vt notatdn̄s Pe. de ancho. in. ca. extra eo.li. vj. Boquidā habet reciꝑe¶ PoNb̓entuꝫ ab aliquo incerto termīo venit terciꝰ emens ipſa iura conͣ debitorē ꝓ p̄cio nonaginta q̄ nūc ſoluit. nūquid emptor ꝯmittit vſuraꝫ. ℟. Si iſte emittantū minꝰ ꝙͣtuꝫ vere eſt intereſſeſuū. aut ꝙͣtum vere eſt extimā dūſiue timēdū ne ille debitor ſoluataut qͣtenꝰ eſt futurꝰ labor reh abēdi: nō eſt vſua̓. Si vero aliter vultdiminue̓ p̄cium ſolū ꝓpter hoc ꝙnō ſoluit: ſꝫ in futuro plus rehabebit: eſt in anifeſte vſura. A. qꝛ ꝓpt̓p̄maturā ſolutiōꝫ minori emit ꝙͣveriſil̓r res fuerit valitura. ext. eo.c. fi. Et ſic limitāda ſunt q̄ dc̄ā ſūtſuꝑ Fv. d̓ empcōe noīm. B. Et nōꝙ tal̓ emptio iuriū p̄ſertim qn̄ dehoc īmineret litigiū ſi fiat ꝓ minori p̄cio nō valet. nec iſte emptorpoterit plꝰ petere ab ip̄o debitoreꝙ ī veritate ſoluerit. etiāſi reſiduūfuerit ei donatū. Emandati. l. ꝑ diuerſa s. ⁊. l. ab Anaſtaſio: qꝛ ꝓ bono cōi ſtatutū ē ne litigia emerēt̉vel mouerent̉. A. Sꝫ ſi ceſſio iuriūfiat ex vera ⁊ integra donacōe: valet in totū. al̓s nō valet niſi ꝓ ꝑtedati p̄cij. Et hoc veꝝ quo ad peticione faciendaꝫ a debitoribꝰ vt obuiet̉ litigijs que poſſent ꝑ hmōiempcōes occurrete vt in iuribꝰ allegatis. Sꝫ quo ad emptore ⁊ venditorē talis ꝯtractꝰ bene valet. cuꝫnoīa debitoꝝ poſſint emi etiam ꝑcio mīori ꝙͣ ſint ipſa debita. ſeruata tn̄ eqͣlitate vt dicit dn̄s Anto. debua. c. ī ciuitate. ext. eo. vt pꝫ ſupͣ¶ I m adhicōe Spone. qͥdam coītas īdiget¶ lpecuma a imponit ciuibꝰp̄ſtantiaꝫ .ſ. mutuo ꝓmittēs ⁊ obligans p̄ſtantibꝰ certa pignea̓ ⁊certum lucrū. nunquid p̄ſtantescōmittūt vſuraꝫ. ℟ Ex quo coactefaciūt: ⁊ ꝓpter hoc forte multā incōmoditatē incurrūt. ita ꝙ ab hͦlibēter ceſſarent ſi poſſent: non eſtvſu ra. Sꝫ iuxta hoc eſt alia dubitati o. videlicet ꝙ ſi poſtꝙͣ ciuis pͥmꝰ p̄ſtitit: veniat ſecūdus ⁊ ematiura a primo ꝓ minori p̄cio eo ꝙnūc ſoluit ei. nūquid iſte ſecūduſcōmittit vſurā 3. ¶℟. vt in p̄cedentiFdicitur. A. Certe iſte ꝯtractꝰ manifeſte apparet vſurariꝰ cum quicqͥd accedat ſorti ī mutuo ſit vſuraniſi affuerit verū ⁊ certū intereſſeqd̓ poteſt extimari etiaꝫ ex dubioeuētu ẜm cōditiones ꝑſonarū. vtſupra. vſura. i.§.xv. Non autē pōtponi ītereſſe certu ꝓ incerto vt ibipatꝫ. ⁊ notat dn̄s Anto. in. c. ſalubriter. extra eo Nec excuſat a peccato in hoc caſu cōactō vel alia neceſſitas. extra eo. ſuꝑ eo. ⁊ ꝙ me.cauſa. c. ſacris. Etſi pͥncipalis eſtillicitꝰ: ſimilit̓ ⁊ acceſſorius. extrade re. iur. acceſſoriuꝫ. li. vi. Sꝫ ſi coītas nō accipit mutuo: ſꝫ ita vt reddat acceptū licet ꝓ illo ānuatim.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten