Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

alia ꝙͣ victualia vt auꝝ vel argentum hmōi. vt de talibꝰ cariſtiaꝫinducat ipē lucret̉. Et de hac materia habes ſupͣ. Fiiij. AIdē qd̓ inhoc. Fnotat̉ in ſū. eo. tit̓. q. xl. Predictis etiā con. doc. cano. vt notatdn̄s Pe. de ancho. in. ca. extra eo.li. vj. Boquidā habet reciꝑe PoNb̓entuꝫ ab aliquo incerto termīo venit terciꝰ emens ipſa iura conͣ debitorē p̄cio nonaginta nūc ſoluit. nūquid emptor ꝯmittit vſuraꝫ.. Si iſte emittantū minꝰ ꝙͣtuꝫ vere eſt intereſſeſuū. aut ꝙͣtum vere eſt extimāſiue timēdū ne ille debitor ſoluataut qͣtenꝰ eſt futurꝰ labor reh abēdi: eſt vſua̓. Si vero aliter vultdiminue̓ p̄cium ſolū ꝓpter hoc ſoluit: ſꝫ in futuro plus rehabebit: eſt in anifeſte vſura. A. qꝛ ꝓpt̓p̄maturā ſolutiōꝫ minori emit ꝙͣveriſil̓r res fuerit valitura. ext. eo.c. fi. Et ſic limitāda ſunt dc̄ā ſūtſuꝑ Fv. empcōe noīm. B. Et tal̓ emptio iuriū p̄ſertim qn̄ dehoc īmineret litigiū ſi fiat minori p̄cio valet. nec iſte emptorpoterit plꝰ petere ab ip̄o debitore ī veritate ſoluerit. etiāſi reſiduūfuerit ei donatū. Emandati. l. diuerſa s.. l. ab Anaſtaſio: qꝛ bono cōi ſtatutū ē ne litigia emerēt̉vel mouerent̉. A. Sꝫ ſi ceſſio iuriūfiat ex vera integra donacōe: valet in totū. al̓s valet niſi ꝑtedati p̄cij. Et hoc veꝝ quo ad peticione faciendaꝫ a debitoribꝰ vt obuiet̉ litigijs que poſſent hmōiempcōes occurrete vt in iuribꝰ allegatis. Sꝫ quo ad emptore venditorē talis ꝯtractꝰ bene valet. cuꝫnoīa debitoꝝ poſſint emi etiamcio mīori ꝙͣ ſint ipſa debita. ſeruata tn̄ eqͣlitate vt dicit dn̄s Anto. debua. c. ī ciuitate. ext. eo. vt pꝫ ſupͣ I m adhicōe Spone. qͥdam coītas īdiget lpecuma a imponit ciuibꝰp̄ſtantiaꝫ .ſ. mutuo ꝓmittēs obligans p̄ſtantibꝰ certa pignea̓certum lucrū. nunquid p̄ſtantescōmittūt vſuraꝫ. Ex quo coactefaciūt: ꝓpter hoc forte multā incōmoditatē incurrūt. ita ablibēter ceſſarent ſi poſſent: non eſtvſu ra. Sꝫ iuxta hoc eſt alia dubitati o. videlicet ſi poſtꝙͣ ciuismꝰ p̄ſtitit: veniat ſecūdus ematiura a primo minori p̄cio eonūc ſoluit ei. nūquid iſte ſecūduſcōmittit vſurā 3. ¶℟. vt in p̄cedentiFdicitur. A. Certe iſte ꝯtractꝰ manifeſte apparet vſurariꝰ cum quicqͥd accedat ſorti ī mutuo ſit vſuraniſi affuerit verū certū intereſſeqd̓ poteſt extimari etiaꝫ ex dubioeuētu ẜm cōditiones ꝑſonarū. vtſupra. vſura. i.§.xv. Non autē pōtponi ītereſſe certu incerto vt ibipatꝫ. notat dn̄s Anto. in. c. ſalubriter. extra eo Nec excuſat a peccato in hoc caſu cōactō vel alia neceſſitas. extra eo. ſuꝑ eo. me.cauſa. c. ſacris. Etſi pͥncipalis eſtillicitꝰ: ſimilit̓ acceſſorius. extrade re. iur. acceſſoriuꝫ. li. vi. Sꝫ ſi coītas accipit mutuo: ſꝫ ita vt reddat acceptū licet illo ānuatim.