peccant. Et intelligit vvll. nōſolumde nicitate abſoluta: ſed etiā de nc̄itate vtilitatis quā aliquis ꝯſe quitur agēdo negocia ſua: ſed hac ceſſante: puta cū a cciperet̉ ꝓpt̓ ludūalee ⁊ hmōi tunc ẜm eunde accipere ad vſuram eſt pctm̄ mortale AIdem nota. in ſū. eo. ti. q. xliiij. Sedcerte nō videtur iure ꝓbari ꝙ ꝓ ſola cavtilitatis liceat ad vſurā accipere: cū plus debeamꝰ pondeare danum ſpūale ꝓximi ꝙ noſtruꝫ tꝑale lucꝝ ſupra ſcandalū ſ. vtꝝ temporalia. Nec dictū vel ratio Tho. ſeextendit: niſi ad abſolitam neceſſitatem: viꝫ ſine qua non p̄t ꝯmode fieri. Et addit mno. in ca. ſupereo. ꝙ nc̄itate imminente: extremadebet primo quis induci vt gratisſaltē per mutuū ſb̓ueniat indigēti. qd̓ ſi nollet induci: p̄t vt ſb̓ vſuxis ſaltē hoc faciat ⁊ minꝰ malumeligat: viꝫ vſuram potius ꝙ homicidium. Baccipere ſb̓ vſuris ꝓ¶ UIdllatio ſit licitur ℟. Sihoc facio in ſeruiciū vſurarij vt ipſe vel mutuet vel lucret̉: teneor. qꝛfautor eius fūA. Hoc veꝝ reſpectupeccati. Ad reſtitutione aūt nō teneor: niſi fauerim vſurario in exactione: vt dicetur infra vſura. vſprimo. B. Si vero facio in ſeruiciūaccipientis: tunc ꝑ illum modū licet qui dicitur in pre. § ⁊ maximeſi cauſa mei mitiores vſure exigantur ab illo.¶ OLOab illo qui vult acciquid ſi ego rogatuspere ſb̓ vſuris fideiubeo: ſiue ꝓmitto ꝓ ipſo ad hoc vt mitiores vſureexigantur nunquid in hoc cau poſſum accipere aliquid ab eo.? Rn̄.Nō. quia ſic eſſem particeps vſure in ea parte quam recipio. Alijcontra. quia vti fideuiſſione alicūius non eſt vſus pecunie. ſicut necvti pigneratione. Vnde ſicut propigneratione rei mee poſſum aliquid accipere: vt ſupra in. vi. Fdictum eſt: ita videtur ꝙ poſſim recipere pro fideuiſſione. Sed primūtamēn tutius. A. Et hoc videtur verius. quia acceſſorium naturaꝫ ſequitur principalis: extra de re. iuris. acceſſorium. li. vi. Sicut ergonon licet pro mutuo aliquid accipere. ita nec ꝓ fideiuſſione vel obligatione que ſuccedit loco eius.Videtur enim pecunia manu b reui ⁊ quoda veloci intellectuali traſitu mutuata fideiſſori ⁊ a fideiuſſore debitori vel etiam ſine hoc ipſa fideuiſſio non eſt: niſi proptermutuum: ⁊ ſic accedit ad illud: ⁊ſequitur eius naturam Nec ob. ꝙfideuiſſor incurrit periculuꝫ: ſi debitor efficiatur non ſoluendo. quia⁊ hoc periculum incurrit etiam ipſe principalis creditor. ⁊ propterhoc non poteſt aliquid vltra ſortem recipere imo non tantum prop̄ter hoc periculum ſed etianiſi cūhoc accipiat in ſe periculum nauigationis vel itinerationis. ꝓpterhoc non poteſt aliquid vltra ſortem recipere: extra de vſuris. capi.nauiganti: ergo multo minus ipſe fideiuſſor acceſſoriꝰ. Nec obſtatquod dictuꝫ eſt de re obligata ad