Itē dicūt nō obſtare ꝙ ius canonicuꝫ ꝓhibet vſuras: qꝛ illud obtinet qͦ ad clericos vel eccāſtici iuriſdictōi ſubi ectos vel ꝓhibet eo mōquo ius d̓muꝫ. Et ideo ſicut nō obſtat ius d̓muꝫ legibꝰ vt dictū eſt.ita nec ius canonicū. Sꝫ aduertendū ꝙ p̄dicta ſunt exp̄ſſe ꝯtra ſcripturā ⁊ vetei̓s ⁊ noui teſtam̄ti Vnpſalmō. xiiij. dicit̉ Qui pecunia ſuam nō dedit ad vſurā. Et Exo. xxij.dicit̉. Si pecunia mutuo dederis populo meo pauperi qui hītat tecūnō vrgebis euꝫ quaſi exactor. necvſuris opprimes: hec ibi. Et Lucevj. dicitur. Mutuū date nihil indeſperātes. qd̓ trāſfertur ext. eo. ꝯſuluit. Id̓ lex hūana nihil p̄t: qꝛ veilli qui cōtradicit factori ſuo Iſa. xlv. Nō ob. ꝙ lex humana p̄t diſtīguere ſeu interp̄tari ius diuinuꝫ:quia illud verū eſt quando ius diuinū obſcurū eſt vel ibi cauſa manifeſta ad hoc inducit. Al̓ ſeruat̉regulariter qd̓ dicitur Deute. iiij.Nō addetis ad verbum qd̓ ego loquor vobis. neqꝫ auferetis ex eo.Similiter vbi lex nō diſtīguit. necnos debemꝰ diſtingue̓. l. fi. Edē cōtrahēdo emptio. cum multis alijsNec eſt hic aliqua cauſa ad diſtīguendū: quia etiam naturalis eq̄tas ꝓhibet vſuras. Vnde ẜm philoſophū primo politice Vſurariapecuniarū adquīſicō eſt maximepreter naturā. Preterea cauſa allegata nō eſt ſufficiens: quia contra illaꝫ nititur autoritas diuinanon per ꝑmiſſiōem: ſꝫ perꝓhibitioneni a minatiōem. vt patꝫ exodixxij. Si pecuniā mutuo ⁊cͣ. vt ſupͣEt clarius deut̓. xv. Si vnuſ de fratribus tuis ⁊cͣ. Preterea circa iusdiuinū interpretatio ꝓprie ſpectatad ſedem apoſtolicaꝫ. adeo ꝙ quiillam nō ſequitur oſtendit ſe inperitum ⁊ maliuolū ⁊ non catholicum: ſed hereticū vt ait Iheroni.xxiij. q̄ſt a c. hec eſt fides. Et ſedesapoſtolica determinat ꝙ paginavtriuſqꝫ teſtamenti indiſtincte deteſtatur vſuras. vt dicit Alexādertercius in cōcilio latera n̄. ⁊ extraeo. quia fere. Propter qd̓ etiā īdēAlexan. in ca. ſuꝑ eo. extrͣ eo. dicitſuꝑ hoc nullam diſpenſacōem poſſe fieri per hominē. Vnde in dictoca. ſuꝑ eo. ait. Cum vſurarū crimēvtriuſqꝫ pagmna teſtam̄ti deteſtetur. ſuper hoc diſpenſacōnem aliquam poſſe fieri nō videmꝰ: quiacuꝫ ſcriptura ſacra prohibeat proalteriꝰ vita mentiri. multomagiſprohibēdus eſt quis ne etiaꝫ proredimenda vita captiui. vſuraruꝫcrimine inuoluat̉: hec ibi. Et quomodo aperte cōtradicit predictishic textus: et formaliter tolliturcauſa quam ipſi allegabant iuſtam faciēde diſtinctōnis. videlicetvt ſubueniatur hominū neceſſitatibus qd̓ hic dicitur etiaꝫ de legediuina valde prohibitū: ⁊ ido necẜm illam nec ſcd̓m aliam poſſe inhoc diſtingiū ius diuinū vel canonicum. cui quo ad forum cōſcientie etiam imperator ſubiectus eſtxcvi. diſtinc. duo ſunt. Vnde alidicunt. vt ſuper dicta rubrica refert dominus Anthomꝰ de butrio