oblatio ad altate vel ſacrificium.ẜm illud deūt̓. xxiij. Non offereſ incedem ꝓſtibuli. Vnde ſcd̓a opiniofuit eoꝝ qͥliꝫ nō negarent dn̄iumregulariter in vſurariū tranſferri:tn̄ dixerunt oēs res vſurarij obligatas ad reſtitucōm vſuraꝝ. ⁊ iōꝙ qn̄cunqꝫ efficiat̉ non ſoluendorecipientes res ab eis ad reſtituconeꝫ tenent̓. ⁊ ꝙres vſurarij ſic obligent̓ tenet p̄ c. cū tu. ex. eo. Et hͦtenet glo. in c. tua noꝫ ex. eo. qͣtiamulti doc. canoniſte tenent vt ibirefert dn̄s an̄. de but̓. Sed certe dictum ca. cū tu. loquit̓ niſi de poſſeſſionibꝰ exvſura adqͣſitis. ⁊ ido vtrefert dn̄s an̄. in dicto c. tua nosHoſt. magis placet ꝙ ille tm̄ resſint obligate que ꝓceſſerint ex vſuris: ⁊ ſic ſaltem ꝓ illis teneaturrecipientes ad reſtitucōem indr̄nter qn̄ principales efficiunt̉ nonſoluendo. Et hec eſt terciā opi. ꝓqͣ facit ꝙ res tradite cū non libea̓voluntate dni tranſeūt adeo affcēvt nonſolū ille cui tradite ſūt ſedetiā alius ad quē ꝑuenerunt teneatur ad reſtitucōm. l. mētū .Fcuꝫaūt. ff. qd̓ metus cā. Iteꝫ qꝛ abſurdum eſt plus iuis hr̄e in re ſucceſſorem etiā ſingularem ꝙͣ habuerit ille a quo habuit. ff. de re. iur̓.l. aliud F abſurdū: vbi ponitur exemplū inter legatariū ⁊ teſtatorēvt non habeat plus iuris legatarius ꝙͣ habuerit teſtator. Item ꝓhoc qꝛ ſꝑ res tranſit cū ꝯdicōe ſuaff. de ad q̄. re. do. l. tradicō ⁊ de ꝯtrahen. emp. l. alienatio Sed ꝯdicō reiex vſuris adquiſite eſt talis ꝙ nōp̄t remanere apud vſurariū: ergonec apud eū qui habuit abvſua̓rio. Item ꝓ hoc qꝛ nō eſt equū aliquem ſentire ꝯmodū ex alieno dolo. ff. de eo. ꝑ quem fac. erit. l. fi. inprin. Iteꝫ quarto loco alij vt gof.in d̓co c. cū tu. tenent ⁊ ꝙ dominiūtranſferat̉. ⁊ ꝙ r̓s vſurarij nō ſintobligate: reprehendēs goff. Ala.ꝙ hoc tenuit: ⁊ ſubdens ꝙ ille adqueꝫ tales res ꝑuenerint ad reſtitucōm non tenet̉: niſi habueī̓t exca lucratiua: ⁊ eo cau quo vſurarius non ſit ſoluendo. Et idem videt̉notari in ſū. in d̓ca. q. xv. Sꝫ mno.in dco c. cū tu. refert opiniones aliquoꝝ diſtinguentiū inter titulumoneroſum ⁊ lucratm̄ ⁊ aliorum dicentiū non debere diſtingui dominus vero anto. in eo. c. cum tu. circa fi. tenet ꝙ dicte res vſurarij nōſint affecte: nec obligate ⁊ idem tenet in dicto c. tua nos. vbi etiamdicit ꝙ quicunqꝫ dicant ꝯtrariumdicant: qꝛ nullo iure ꝓbatur ⁊ obligatio non debet poni a iure nonintroducta. ff. de preuari. l. iij. §. fina. ⁊ hoc verum vr̄: non ob. ꝙdemeſt rem fieri affectā qn̄ datur nonlibera voluntate: ꝑ. cum auteꝫ. qibi loqͥtur qn̄ libertas tollit ꝑ metum: hic vero ꝑ cōmodum qd̓ recipiens optat. ⁊ inter hec magͣ dr̄aeſt: ⁊ ideo cum non ſit eadē ratio:ſtamus regule vt non naſcat̉ obligatio niſi inqͣntum iure caueat̉.Item non ob. qd̓ dictū eſt nō debere maius ius tranſire ad ſucceſſorem: ꝙͣ fuerit apud autorem ſiuedantem. qꝛ hoc eſt verum reſpectuNim &