pecuīa mutuata nō liceret aliquidacciꝑe. cuiꝰ tamē oēs ⁊ ipſe Thotenent ꝯtrariū. vt pꝫ m Fſe. Vndealij doc. vt ⁊ notat Inno. in hica.extra. eo. ponūt alias rōes. Itemet ꝑ Criſo. videntur alie aſſignarilxxxvij. d. eijcienſ. circa mediū. Sꝫqꝛ taliū diſcuſſio eſt ꝓlixa ⁊ nō ml̓tu neceſſaria. breuit̓ dico ꝙ ſi diligenter inſpiciatur iſta videt̉ ꝓpriero qꝛ ſatis ꝯtracaritatem ⁊ natua̓lē cognaciōem eſt vt ꝓ vſu rti mometaneo. a̓ naturalit̓ infructuoſocū ꝑiculo accipientiſ qͣlis eſt vſusreꝝ mutuabiliū p̄ciū recipiat̉ Vn̄⁊ ph̓s rōe naturali motus dic̄ inp. politice. ꝙ vſuraria acquiſiciopecuniaꝝ eſt maxime p̄ter naturāvt ponit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxviij.arti. j. Nec ob. ſi accipiens mutulilucretur ex pecunia mutuata. qꝛ tale lucꝝ potiꝰ attribuitur induſtrieꝑſone ꝙ pecunie. ar. l. iij. ff. ad. l.falcid̓. Sꝫ ſumma oīm roni eſt. qꝛdeuſ ſic voluit. ⁊ vſuras deteſtatꝰ ēin veleri ⁊ nouo teſto. extra eo. ſuꝑ eo. ⁊ ideo aliam rōem querere n̄expedit multū. Nam Ro. xi. diciturO altitudo diuiciarū ⁊cͣ. Ad qd̓ etiam facit. ff. de. legi. l. non oīm. et..j. ideo. B. Sed ad hec rn̄dent iudeidicentes ꝙ nō ꝑmiſit deꝰ vſurasꝓpt̓ illos ſꝫ ꝓpt̓ alias gētes. de ill̓ei madauerat̉. ꝙ nec ſeruarent̉ īvita Idb̓ ſolucō Tho. melior videt̉¶ ONnatam ad oſtentacōꝯcedere pecuniam ſignem vl̓ ad ponendū pigneri ſit vſura. c℟ẜm Tho. vbi ſupra. Taleꝫvſum pecunie licite quis vēde̓ poſſet. ſic̄ homo licite vend̓it vſum vaſorū argētorū. qꝛ retinꝫ ſibi dn̄iuꝫIdeꝫ Hoſti. ⁊ hr̄. ff. cōmodati. l. iijEpl̓t. ⁊. l. ſe. A. Ideꝫ etiā notat gl̓in. c. ꝯqueſtus. extra e. ⁊ idem nōtatur in ſum. eo. ti. qͥ. iiij. B¶ QuO bare ꝙͣ vſura non eſſꝫaliqui conati ſunt ꝓpctm̄. ℟. dicebant quidaꝫ ſic. Cūcreditor mutuat pecuīam ſuā debitor obligatur ei ad recōpenſāduꝫextra de teſta. cū in officijs. Ergo ⁊hāc obligaciōem pōt creditor deducere in pactū vel ſaltem ſperareeius effectū. Sed ſciendum ꝙ quicūqꝫ hoc ꝑtinacit̓ teneret. eſſet he̓ticus. vt in cle. ex graui. extra eo. tiAd illd̓ v̓o qd̓ in ꝯtrariū obijcit̉. dicedū ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxviij.ꝙ ille qui accipit mutuū ex debitoiuſticie nō tenetur ad plus reconpēſādum ꝙ mutuo acceꝑit. A. ſedſolū obligatur in ꝙͣtuꝫ cōmode p̄tex quadā naturali equitate que n̄pōt deduci in pactū. nec etiaꝫ principaliter ſperari. ar. extra. de ſimotua nos. B. Vnde ꝯtra iuſticia eſtſi ad plus red̓dendum obligetur.committat vſurā qui¶ OLſb eo padtomutuat vtille ſibi remutuet. kn̄. ſcd̓m Thovbi sͣ pro pecuīa mutuata nihil exigēdū vl̓ expectādū eſt niſi beniuolētie affcūs qui ſub extimatiōe pecuīe nō cadit. Ex illo aūt p̄t ꝓcede̓ſpōtanea mutuatō Repugn̓t at eiobligͣto ad mutuū faciēdū ī poſterū. qꝛ ec tal̓ obligatō pecuīa extīari poſſꝫ ⁊ iō licitū ē ꝙ mutuāti vnūſil̓ mutuet̉ aliud. ſꝫ n̄ licꝫ obligae̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten