ergo qūo manifeſte tollitur. quialicet volūtas accipientis ſit vicōſatamē vicium tollitur per volūtateꝫdn̄i rei que nō eſt vicōſa. Pro hocetiam fac̓. qꝛ reſtitucō non debet fieri niſi damnuꝫ paſſo. extra. de re.iur̄. pctm̄. li. vi. et Leuit̓. v. et Nūeri. vi. Sed hic ꝯcedens non ē paſſꝰaliqd̓ damnum. cum ex mera volūtate ꝯceſſerit. ergo ſibi non debet fieri aliqua reſtitutō. Cum igitur vitiū fuerit in ſola intencōe. ad purgationē ſufficit ſola ꝯtritio. extrade ſimo. c. fi. Non ob. l. ſed ⁊ ſi. ff. ſicer. pe. vbi dicitur ꝙ ſi volui tibi rēdonare ⁊ tu credebas tibi mutuodari: non efficitur tua ante ꝯſūptionē. quia hic intentio recipientiset concedentis diſcordabant. Sꝫ incaſu noſtro non ſic. ſed potius concordant cū ꝯcedēs velit dare ⁊ recipiens accipere. Item nō ob. c. conſuluit extra eo. qꝛ ibi loquit̉ quando vſurā ꝯmittebatur nō ſolū ꝓpt̓ſpem creditoris ſed etiam propternō liberaꝫ voluntatē debitoris. ideoibi datur reſtituco. Al̓ ſecuſ. vt pꝫex predictis Et clare et formalit̓ fac̓quod habet̉ ſuꝑͣ. reſtitucō. j. Fpl̓tIn dubio auteꝫ niſi aliud ſalteꝫ exmanifeſtis ꝯiecturis appareat p̄ſimitur mutuū accipienſ ea intencōne aliquid dareq̄ mutuum p̄ſtasmutuauit. vt ſi mutuauit ex caritale preſumat̉ ⁊ ille dediſſe ex caritate et libera voluntate. Al̓ ſecus. navnuſqͥſqꝫ p̄ſumit̉ aliqͥd dae̓ eo mōquo accepit. ff. man. l. ſi v̓o non remunerandi. Fideꝫ papimanꝰ vbidicit̉ ꝙ qn̄ aliquis reꝫ ſimpliciterꝯcedit preſumitur donare illi qui p̄us donauerat ſibi.homo ſſpoit pro pecu¶ UL Lnia mutuata aliquaꝫꝯmoditatem accipere. ℟. ẜm Thoſcd̓a ſcd̓. q. lxxviij. Sicut ſi aliquispro pecunia mutuata vel pro quacūqꝫ alia re que vſu ꝯſumitur accipit pecuniaꝫ ex pacto expreſſo veltacito peccat cōtra iuſticiaꝫ. ita etiam qͦcūqꝫ ex pacto tacito vel expͥſſo accipit qd̓cūqꝫ aliud cuius preciū pecuīa mēſurari poſſit: ſil̓e peccatū īcurrit. ſꝫ tn̄ ſi accipiat aliqͦd n̄quali exigens nec quaſi ex aliquaobligacōe tacita vel exp̄ſſa ſed ſic̄gratuitū donū: nō peccat: qꝛ anteꝙ pecuniā mutuaſſet̉ licite potea̓taliquod donū gratis recipere. n̄ ecpeioris cōdiciōis efficitur ꝑ hoc ꝙmutuauit. Itē licituꝫ eſt ꝓ mutuoexigere ſeu r̄ciꝑe recōpēſatōeꝫ eoꝝque pecunia non menlurātur: vtputa beniuolētiā et amorē eiuſ cuimutuauit vl̓ aliud hmōi. A. Idē inſū. eo. ti. q. ij. Bꝓ pecuīa mutuata poſ¶ V ſit licite peti munuꝰ alīgua vl̓ ab obſeqͥo. ℟. ẜ Tho vbiſupͣ. Sicut nō lꝫ expectari vel exigimunꝰ a manu pacto vl̓ exp̄ſſo. itanec munꝰ a līgua vl̓ ab obſeqͥo qꝛvtrūqꝫ pecūia extīari p̄t. vtꝫ ī hisqui locat oꝑas ſuas qͣs manu vellīgua exercet Si v̓o munꝰ a līguavl̓ ab obſeqͥo nō qͣi ex obligatōerei exhibeat̉. ſꝫ ex beniuolētia q̄ ſubextimacōe pecuīe non cadit. tūc lꝫhoc accipere. exigere. et expectareA. Idem in ſum. eo. tij. q. vij. B.