Otuꝝ. iij. Devoto ꝯiugū in coi. Vtruꝫvxor vouē poſſit. ℟ẜm ray. Si vxores emiſerint votū abſtinētie velꝑegrinacōnis vel ꝯtinētie: vel qd̓cūqꝫ aliud: nō debēt autoītate ſuacōtrauenire: ſꝫ viri pn̄t irritare etianiſi an matrimoniū ꝯtractu emiſerant votū. xxxiij. q. v. voluit. Probabilior videt̉ opinio Hug. xxxiijq. v. maīfeſtū .ſ. ꝙ vir illa ſola vxoris vota reuocare pōt que ipſa implere non p̄t ſine ſcād aloviri. vtde ieiunijs. de ſurgēdo ad matutinas: ⁊ hmōi. Alia vero nō vt ſi voueret ꝙ daret aliqͥd de ꝓprio vbi ꝯſuetudo eſt ꝙ mulier pōt haberebona parafernalia vel ſi voueī̓t aliquam oracōem ⁊ hmōi. A. dictūetiā ray. poteſt ſcd̓m hoc intelligiEt qd̓ dicitur de voto intelligit̉ etiam de iuramēto vt in ſū. li. v. ti. viijq. xxxv. ⁊ ſe. B. Non tamē ꝙ nonpetet debitu. vt in ſe. Fdicitur. A.Immo bene poteſt alter coniugūfacere votu de non exigendo: vt expreſſe habet̉ in. c. quidā. extra decōuer. coiii. ⁊ tenet Hug. vt in ſū.eo. ti. q. xxxv. B. Nec ꝙ non cōſentiat adulterio. qꝛ non poteſt fierivotū de eo ad qd̓ quis alias tenetur. vt dicitur ſupra. votū. i. ſ. vij.A. verū eſt vt ſit eiuſdem obligationis cum voto ſuꝑ re ad quā alias nō obligatur: ſꝫ maioris videlꝫtam ex pͥma cauſa: puta. nō furādi. ꝙ ex ſecunda viꝫ voti. Nā ꝓmiſſio etiā in ſuꝑ obligacōe p̄cedentinon tollit obligacōeꝫ: ſꝫ adducitnouam. Ede nouat̉. l. fina. vnde bene valet votū de non conſentiendoadulterio ẜmHug. ⁊ in dicta. q. x.xxvij. B.alter cōiugum poſſit¶ VQ rouere ꝙ nō petet debitu?℟ẜm Tho. in. iiij. diſt. xxxij.Vnꝰ nō poteſt ſine cōſenſu alterius vouere ꝙ nō reddat debitu: qꝛhoc eſſet ſacrificiuꝫ offerre de alienō. Etſi tale votum factū fuerit: nōdebet ſeruari. qn̓etiaꝫ ẜm Pe. in vouedo mulier peccauit. Sed d̓ peticione debiti quidaꝫ dicūt. ꝙ vnꝰ poteſt vouere ſine cōſenſu alteriꝰ: qꝛin hoc vterqꝫ ſui iuris ē. Alij dicūtprobabiliuſ ꝙ non: qꝛ mninis oneroſū fieret matrimoniū alteri quēſemꝑ opteret ſubire verecūdiamin petēdo debitū. A. pe. ⁊ ray. etiaꝫſentiūt cum prima. ſcilicet ꝙ coniūx poteſt vouere ꝙ non petet. Etſatis facit dictū. ca. quidam. de cōuer. cōii. Alb. vero ait ꝙ non debet aliquis hoc vouere. qd̓ ſi vouerit: credo ꝙ per ep̄m poteſt diſpenſari: ⁊ inūcta penitētia arguēdꝰeſt de ſtulticia. vt in ſū. eo. titu. q.xliij. B¶ VLam coniugi ꝙ voueatcōiunx ſi dederit licenticaſtitatē poſſit dataꝫ licentiā reuocare. c℟ẜm Tho. in. iiij. diſt. xxxij.exponēdo litteram. Si expreſſe cōſenſit ⁊ licentiā dedit nō poteſt votum cum cōiuge emiſſuꝫ reuocarexxxiij. q. v.§. fi. A. Cō. Al. Et additpe. ꝙ aūt dedit linam in facie eccequaſi in iudicio: ⁊ tūc non poteſtreuocae̓. Aut in priuato: ⁊ tūc an̄