dum. A. Predcā etiam latius ⁊ diuerſis verbis noͣntur in ſū. eo. ti.q. clxxxvj. ẜm vl. ⁊ hoſ. vbi etiamaddit̉ ꝙ teſtis p̄t corrigere dcūmſuū incōtinenti: non aūt ex int̓uallo: ex. de teſti. cogē. preterea. Itē ꝙſi ad reprobandū d̓cā prioꝝ teſtium inducantur ſecundi teſtes: oꝫiſtos ſecūdos plures eē ⁊ longe melioris famē ꝙ ſint primi. qꝛ pꝰ publicacōm atteſtationū magiſ preſumit̉ de ſubornacō e teſtui ꝙ anteex. de ꝓba. licet. f. vl. Itē ꝙ ſi neut̓poſſidet rem ⁊ vterqꝫ petit ea ab aliquo extraneo ⁊ feſtes iā dcō mōſunt pares: diuidat̉ res ſi p̄t. ſicutfuit iudiciū ſalomonis int̓ meret̉ces. iij. Re. iij. ⁊ ex. de preſū. afferte. Sed ſi non p̄t diuidi: pōt iū dexgratificate ⁊ dare cui vult: ar. ex.de pro. ca. Itē ꝙ ſi teſtes ꝯtradicūtinſtro: ſꝑ teſtes preualent inſtr̄oniſi in his q̄ melius ꝓbantur perinſtr̄m ꝙ ꝑ teſtes: vt ſmīa lata: etarbitriū ⁊ ꝯmiſſio facta iudicibꝰ:⁊ niſi in inuētario publice ꝯfecto.ꝯtra qd̓ non admittunt̉ teſtes: etniſi in inſtro in quo ml̓r cōfitet̉ ſerecepiſſe pecunia ꝓ fideiuſſionie. Ead velleya. l. antiq̄. Sꝫ certe iſta. l.non vr̄ ꝓbare id ad qd̓ allegaturBene autvr ꝙ quo ad acta iudiciaria inſtr̄a preualeāt teſtibꝰ cumd̓cā acta de nc̄itate dēant in ſcpͥtisredigi. vn̄ ſoli teſtes ad eoꝝ ꝓbatione ſufficere non vident̓: ex. de ꝓba. qm̄. Itē in dicta. q. clxxxvii dr̄ẜm eoſdem: ꝙ oꝫ ad mminiꝰ ꝙ ꝑ qtuor teſtes reprobet̉ inſtr̄m. qꝛ inſtr̄m obtinet vicē duoꝝteſtium ⁊tabellio eqͣpollet: vel ē maior vnoteſte. Bde teſte falſo. ℟ ẜm¶ Quloehō. xiij. q. lxx. Peccat moͣrliter inqͣntum ꝑuirus eſt:⁊ inꝙͣtum facit ꝯtra iuſticiā. de qͦeſt ſpāle preceptum in decalogo. ⁊talis indubitanter tenet̉ ad reſtitucōm oīm que ꝓximus eius amiſerit ꝑ eius teſtimomū. xiiij. q. v.nō ſane ⁊. q. vi. ſi resaliena. ⁊ ij. qͥꝙ notū. A. Reliꝰ facit c. fi. ex. de iureiū. Et predcīs con. ray. ⁊ hoſt. vtin ſū. eo. ti. ꝗ. clxxxvij. BImor vtri ſitpctm̄. ℟ ẜm tho. ij. ij. q. dxxv. Timor pctm̄ eſt ẜm ꝙ eſt inordinatus ꝓut .ſ. fugit qd̓ non eſtẜm rōem fugiendū. Hec aūt īodinatio timoris qn̄qꝫ cōſiſtit in ſolo appetitu ſenſitiuo non ſuꝑueniente cōſenſu rōnalis appetitus; etſic non p̄t eſſe pctm̄ moͣre: ſed ſolum veniale. Qn̄qꝫ hec in ordinatiotimoris ꝑtingit vſqꝫ ad appetituꝫrōnalem qui dr̄ voluntas: qn̄ .ſ. volūtas refugit aliqͥd ex libero arbitrio: non ẜm rōem. ⁊ talis mordinatio timoris qn̄qꝫ eſt pctm̄ mortale: qn̄qꝫ veīale. Si em̄ quis ꝓptertimorē quo refugit periculum mortis vel qd̓cunqꝫ aliud tꝑale malūſit diſpoſitus vt faciat aliqd̓ ꝓhibitum vel pretermittit aliqd̓ qd̓ ēpreceptum in lege diuina: talis timor eſt pctm̄ moͣrle alioquin veniale. AIdē in ſū. li. iij. ti. xxxiiij. q. cōaliqͥs timor ex lxij. B¶ VINcuſet a patōe xtath
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten