poraliū ceſſare debet ⁊. q. ij. ꝙͣ pio.A. Concor. vl. vt indicta queſti.lviij. Iſi quis amicꝰ mediꝰ¶ Qlo ꝓcurat ꝙ filius alicuius magni recipiatur gratis inaliqͦ moaſterio: ⁊ poſtea iſte amicus ſolicitat illū magnum ꝙ detaliquid monaſterio: nunquid liꝫ℟ ẜmwvil. Si dictus amicꝰ non al̓ꝓcuraſſet illum recipi: niſi qꝛ ſꝑabat eum daturuꝫ aliquid monaſterio: vel etianiſi non ſperauit: ſꝫtn̄ nunc petit aliquid dari ꝓ receptione illius: ſimoīa eſt. Si vero aliter ſolicitat eum ꝙ ſit deuotus ſic̄⁊ eſſe debet illi monaſterio. ⁊ dilectione orta ex recepcōe filij cōferataliqͥd monaſterio: non ē ſimoniaA. ſed tolerari p̄t: dum tn̄ intencōnon ſit corrupta ẜm eun. vvil. ⁊ inſū. eo. ti. q. lx. Bde monachis qͥ dant¶ Qldaliquid abbatibꝰ ꝓhn̄dis prioratibus ⁊ hmōi. c℟ ẜmvil. Simonia eſt qn̄cunqꝫ eſt ibialiqͥd ſpūale ſi ꝓ notat appreciationem vel cām ꝓxima: ⁊ principalem. A. ſiue det̓ de rebus monaſtexij ſeu prioratus vel aliūde: ẜm eūdem Vil. am ſū. eo. ti. q. lxxij. Bttitem ſidarent epō pecunia ne remoueant̓ a prioratibꝰ. A. Idem inſū. eo. ti. q. lxxiij. Bde cōfraternitatibꝰ¶ QulVin quibꝰ ſtatutū eſtꝙ nullꝰ recipiatur niſi p rōmittatvel iuret ſe daturū annuatim tantum. ℟. Quia hmōi confraterintateſ non poteſt vere dici ꝙ ſint religiones: ſed̓ quedam ꝯgregationes ad benefaciendū non hi hiclocum ſimonia: quin potiꝰ ſi datōtꝑalium ab eis imponit̓ ꝓ faciendā ēlemoſina vt ꝓ alendis pauperibus. redimendis captiuis ⁊ huiuſmod̓i: laudabile eſt ⁊ tales cōfraternitates bone ſunt. xlij. diſ. ſiquis deſpicit: ⁊ ar. xxiiij. q. ij. ſaneEt ſimiliter ſi oꝫ ꝙ ſemel in annovel mēſe ꝯueniant ad tractandūde ſalutē aīe. ⁊ de agendis. ⁊ ꝓpterhoc fiant expenſe: iuſtū eſt ꝙ ponant inter ſe aliqua quantitatemIdeo ꝓpter predictas cās predcūmſtatutuꝫ videt̉ licitum ⁊ bonū. Tn̄ad oēm ambiguitatē tollendumẜm vl. tutiꝰ eſſet ꝙ ſtatutū hmōifieret ſub forma affirmatiua: ſic̄dictū eſt ſupͣ ſimonia. v.§. pen̄. ATn̄ ẜm glo. ray. nullatenꝰ eſt licitum ꝙ tale ſtatutum fiat ſub verbis negatiuis vt in ſum. eo. ti. q.xliij BSꝫ iuramentū non apponatur ẜm ray. ꝓpter periculū ꝑiurijIMoniā. Vij.de pena ⁊ diſpenſatione.Que pena cuis qui ſimoniace ordinatus fuerit. ℟ ẜm raym un. Nōrecipit executionem: ſed eſt ipſoiure ſuſpēſus qūo ad ſe ⁊ quo adalios. etianſi occultum ſit: extrade ſimonia tanta. xxxij. diſtin. verum. Et ſic intelligitur prima queſti. pri. reperiuntur. Et hoc quia cacaracterem habet furtiuuꝫ. Et nōeſt ſoluꝫ ſuſpenſus ab ordine quēſimoniace ſuſcepit ẜm vl. ſed etiā