Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ad ōnia rōne ꝯſequētie vt in. c. fi.ext. de homi. li. vi. vbi dicit̉dans alique verberari ſꝫ ꝓhibueī̓tmutilari vel occid̓i: tn̄ tenet̉ ſi mutiletur vel occidat̉ efficit̉ irregūlaris: qꝛ poterat cogitae̓ illud ſeq̄Et facit ad multa. Et ſoluꝫdās: ſꝫ ratificas maleficiū factūnoīe ſuo: tenet̉ non tm̄ ad pctm̄:ſꝫetiā ad ōma alia. extrͣ. de ſen. exco. quis. li. vj. vbi ratificas verberacōem clerici factā noīe ſuo excōicationē incurrit ac ſi mādaſſetSecꝰ ſi fuiſſet facta noīe ratificatis: qꝛ tūc lꝫ peccet ratificādo.tn̄ eſt excōicatus: vt ibi Itē tenet̉quis ōni dāno dato ab alio ſeualijs qd̓ ſine ipo factū fuiſſꝫ vtſupra. reſtitutio. iij. in princi. Fprimopnon ſolū ad reſtitutiōem Ti quis obligat̉ cōmittendovt dictū eſt: ſꝫ etiam omittēdo cuꝫdiſtinctōe. aūt quis obligaturſolo intuitu pietatis ad aliquidfacienduꝫ. aut aliqua ſpecie obligacōis. Primo caſulꝫ quis omittendo peccet tn̄ tenetur ad aliquā reſtitucōem. vt ſi qͦs non tribuat elemoſinaꝫ indigēti Math̓.xxv. hoc caſu obligat̉ quiſaliqua obligacōe quo ad hoīes:qꝛ ille cui debet fieri poſſit aliquiddirecte petere Vn̄ lꝫ quis ex pietatate teneat̉ inꝙͣtum pōt defendereproximū. xxiij. q. iij. inferendatn̄ iſta defenſione poteſt p̄ciuꝫaccipe. ff. qd̓ me. cau. l. metum.ſꝫ licet Qd̓ eſſet ſi ad hoc apudhoīes efficaciter obligaret̉. Namaccipiens p̄ciū vt faciat id ad qd̓obligat̉. puta vt reſtituat reꝫ ſibicommodatam vel aliquid aliud.ad reſtitucōem dicti p̄cij tenet̉: qꝛturpiter accepit. ff. de ꝯd̓i. ob tur.cau. l. fi. Quo ad ſecūdū caſum ſciendū triplex eſt ſpēs obligationis. viꝫ naturalis tm̄. ciuilis tm̄ natural̓ ciuilis ſil̓. Naturaliseſt ex ipſa naturā cōis eſt oībꝰhoībus: puta. qͥs obliget̉ exmiſſiōe. Naꝫ mltam cōgruit hūane fidei ꝯuēta ſeruare. ff. de pac.la. in pn̓. Ciuilis eſt a natua̓ſꝫ ab hoībꝰ ad moralē vitā inuenta eſt: puta vt qͣs obliget̉ poſt bienniū ex cyrogͣpho a ſe facto. lꝫ nihil acceꝑit. Natural̓ ciuil̓ qn̄ invno actu vtreqꝫ ꝯcurrūt vt īſtipulacōe. ibi eſt natural̓ que cōſiſtit in ꝯſenſu p̄tiū: ꝯuencōne Ineſt ciuil̓ reſpectu ſolēnitatis a ciuili iue̓ introducte. Et de hijs obligacōnibꝰ viribꝰ eaꝝ hētur in Inſti. de obli. ibi ī pnͥcipio glo.Aut quis eſt obligatꝰ natua̓ſitm̄. aūt ciuili tm̄. aut vtraqꝫ O lcōne tenetur ex omiſſiōenaturali tm̄ quis obligatenetur: debet illud dare ſeu facere ad qd̓ obligat̉. ſicut eſt qd̓debetur ſeruo ẜm Inno. in. c. qui apleiqꝫ. ext. de immū. eccle. vbi ml̓ta de hac materia ponit. Hoc em̄caſu non pōt habere ſeruꝰ quo adſe niſi naturalē: qꝛ qd̓ attinet adius ciuile ſeruꝰ pro nihilo reputatur. ff. de re. iur̄. l. qd̓ attinet. Itē debet hoc dn̄s ſeruo: puta qꝛ ꝓmiſitſibi. Nam ſi dn̄s non ꝓmiſiſſꝫ vel