facere debet ꝓ turpi cā ẜm arbitrium ꝯfeſſoris. xxvi. qvij. turpia. Etquia Sapien̄. xi. dicitur. Per q̄ peccat quis. ꝑ hec et torquet̉. innuēsꝙ quis debet puniri in illo in quodeliquit id̓ cum in receptione obturpem cāꝫ fuerit deus offenſus cuiuſ occaſione deuentum eſt ad peccatum. ꝯueniens eſt ꝙ ſacerdoſ inquantum ẜm deuꝫ p̄t facere iniungat penitenti ꝙ omē acceptum exturpi cā eroget in pios vſus vt ſicſatiſfaciat deo in quo offendit niſipenitēs ꝯſtitutuſ fuerit in magnaneceſſitate. Et penitens debet ſe preparare ad reſtituendū et faciendūquic qͥd cōfeſſori ẜm deum viſū fuerit. qͥa ad hoc obligat̉ extra. de pe.et re. omnis. Item etiā in foro penitentiali quis tenetur reſtituere qn̄ius hoc ſpecialiter exprimit. vt invſura vel ſymonia ⁊ ſil̓ibus. vt inludis aleaꝝ taxilloꝝ. et ſimiliuꝫ ꝓhibitoꝝ. vt ſupͣ ludus alee. Fnijvſqꝫ ad finē. Item ẜm Inno. in. c.quia pleriqꝫ. extra. de īmu. eccle. inglo. ſua. verſu. ypocrita autē. Ipōcrita qui ſb̓ forma boni xp̄iani cuꝫnon ſit accipit elemoſinas. tenet̉ad reſtitutionem. Et ſub iungit ꝙforte nō tenet̓ reſtituere illi qui dedit. quia conſecutuſ eſt mercedemſuā Puto ꝙ hoc ſit noͣbile dictū. ⁊ꝙ licet nō fiat reſtitutio illi qui dedit tn̄ ſi datum eſt vel acceptuꝫ aliqua ſpeciali cā ⁊ exp̄ſſa puta in calicem vel altare vel in ſubuentionēalicuius hoſpitalis vel quodcunqꝫaliud. in illam cauſaꝫ debet fieri reſtitutio. quia nil taꝫ equū eſt ꝙͣ ꝙres trāſferant̓ ſcd̓m voluntatē dn̄iipſaꝝ. in Inſti. d̓ acqͥ. re. do. §ſꝑ traditionē. Et ſic caueāt ſibi om̄es clerici. layci. religioſi. heremite. ⁊ quicunqꝫ alij qͥ oſtēdunt bonam vitaꝫvt recipiāt elemoſinas. Sꝫ qͥd ſi ꝓcauſa honeſta et inhoneſta daturres indiuiſibil̓. puta ẜuitus vie vl̓alia. vel bos. equus et ſimilia. an ītoto res debeat adiudicat̓̉ cauſe honeſte an inhoneſte cū in diuiſibilibus natura potentioris ſolet ad ſeattrāhere minus potens. ff. de ſta.hone. l. querit̉ Hāc. q. tāgit glo. inliij. ff. de ꝯdi. ob turpe. cām nec determinat. Et licꝫ ml̓ta poſſent allegari hincinde. tn̄ ꝓpt̓ breuitatē ſaluo meliori iuditio dico ꝙ res datapro ꝑte aduidicabit̉ cāe honeſte. ⁊pro ꝑte cāe inhoneſte. qꝛ licet in ſeſit indiuiſibil̓ tn̄ ē diuiſibilis ꝑ reductionē ad extimatōꝫ pecuie. ar.ff. fini. regū. l. i. §. i. ⁊. l. ſe. vbi ponit̉caſus in ponedis finibꝰ. vt ſi n̄ poſſint bene poni tollat̉ de terra vniuſet det̉ alteri data extimatōne illi aquo terra tollit̓. Et ſic ī caſu ꝓpoſito poterit res data retineri ſi adimpleta ē cauſa honeſta ꝓpt̓ quaꝫ data eſt et ꝑs precij cōcernētis in honeſtā cām erogabit̉ ẜm ea q̄ ſupius facta ſunt Rūando aūt illicitaacqͥſitio eſt reſpectu ꝑſone hoc ꝯtīgit vel qꝛ aliqͥd̓ accipit̉ ab eo qͥ nōpōt dare vel qꝛ aliqͥd dat̉ ei qͥ nō p̄trecipere. primum cōtingit nō ſolūcum aliquid accipitur a non verodomino. ſed etiam a rei domino cuidenegata eſt admīſtratio ſeu alienatio bonoꝝ ſuoruꝫ. de quibꝰ dictūV. iij