exn̄tes in purgatorio¶ UILpoſſint iuuari ab exn̄tibuˢ in hoc ſeculo. c℟ ẜm pe. ſic vtpatꝫ. ij. mach̓. xij. Scā ⁊ ſalubriseſt cōgitatio ꝓ defunctis exorare:vt a peccatis ſoluant̉. Nam ⁊ apoſtolus ⁊. Choꝝ. xij loquitur de corpore miſticō ad ſimilitudinem corporis humani. A Corpus miſticūdicitur eccleſia. Ro. xij. ibi. Rultivnum corpus ⁊cͣ. B. In corpoe̓ vero humano natura per vnum mebrum ſupplet indulgentiā alteriꝰergo cū gratia ſit potentior ꝙͣ natura: m corpore miſtico vnum mebrum pōt ſupplere indigentiam alterius et hinc eſt ꝙ ſuffragia mebrorum eccleſie poſſunt prodeſſemembris indigentibꝰ Quia veroꝑ mortem non deſinūt eſſe mēbraeiuſdem corꝑis ſuffragia viuorūpoſſunt ꝓdeſſe etiaꝫ defunctis Vnde auguſ Non eſt negandū ſpemdeſunctoꝝ pietate ſūorum viuentium poſſe releuari. Con. tho. in. iiij. di. xlv. A. Idem in ſum. li. iij. ti.xxxiiij. qͣ clxiiij. S. Et de hac mat̓iavidexjuffracVificatio ꝑpartuꝫ. Vtꝝ ꝓpter ꝑtumdebeant mulieres abſtinere ab ingreſſu eccleſie. .℟. Si intrā e̓ volūteccleſiam ad agendum gratias:non peccant: nec ſunt ꝓhibende Sitn̄ exveneracōe volunt aliqͣntuluꝫabſtinere: deuotio eaꝝ non eſt improbanda: ex. eo. ca. vno¶ Vl rem ante purificacōvir cognoſcens vxonem poſt ꝑtum peccet mortaliter℟ ẜm vvrl. Non credo: licet videat̉ꝯtra. v. dj. ad euis. xxxiij. q. iiij. ficauſa. xxxij. q. iiij. origo: ⁊ q. vij.nō ſolū. Oīa illa capl̓a loquūt̉ dehoneſtate ⁊ conſilio. Sed qui vxori debitum reddit his temporibꝰ:non peccat: ſed tamen de honeſtate ⁊ ꝯſilio non debet reddere: niſi tiineatur fornicatio: ſicut notaturdicto c. ad eius. A. in glo. que dic̄ꝙ ideo his temꝑibus prohibeturvſus matrimonialis: qꝛ ex tali cōitu naſcunt̉ filij morboſi ⁊ leproſi.Itē dicit ꝙ ſi ml̓r petit a viro debitum tpe menſtrui vel purificationi sn̄ on dꝫ r̓o̓dere niſi timeatur d̓fornicatione. E ſic innuit ꝙ dictūauguſ. non ſit de ꝯſilio: ſed de debito. Puto ꝙ pōt diſtingui inter exactum ⁊ exigentem: ẜm ꝙ predictum eſt de tꝑe ſolemnitatū ⁊ ie iumoꝝ: ſuprā debituꝫ ꝯiugale. §. vi.cū additionibꝰ. BVſillaimitasvtrum ſit peccatū? ℟ ẜmtho. ij. ij. q. cxxxiij. Sicūt ꝑ preſumꝑtione aliquis excedit ꝓportionēſue potentie dum nntitur ad maiora ꝙpoſſit: ita ⁊ puſillaniuſ deficit a ꝓportione ſue potentie: dū recuſat in illud tendere quod eſt ſuepotentie ꝯmenfuratum. Et ideo ſic̄preſumptio eſt peccatuꝫ: ita ⁊ puſillaninitas qꝛ eſt contra naturalem ordinem quo vnaqueqꝫ reſnatu a̓liter inclinatur ad exequendaactionem commenſuratā ſue potētie. Inde eſt ꝙ ſeruꝰ qui accepta