IRobatio Perque aliqua ꝓbantur. ℟em ber. dicūt ꝑ teſtes ⁊ inſtrumecpbant̓ aliqͣ: ita etiam ſcriptuāantiquoꝝ libroꝝ facit fidē: ex. eo.cum cam: ex. de preſcrip. ad audientiā Item ſi reperiat̉ ſcripturā inaliqͣ columna vel lapide: ei ſtaturxxiiij. q. ij. ſane. ij. Sed ad hoc hoſ.ſic addit. Caue tn̄ tibi: qꝛ nō omma talia faciunt plena fidem: ſedilla tm̄ que ſub fideli cuſtodia remanent:. ceterā admninicula p̄ſtātnon ꝓbationē. A. Idem in ſū. li. ij.ti. v. q. dxxvij. vbi ⁊ addit̉ ꝙ d̓c̄acuſtodia debet eē etiā publica ẜmeundem hoſ. BRofeſſio. Demateria ꝓfeſſionis qͣre ſupra nonūciꝰ ⁊ jͣreligio. iiij.Romillio. qd̓de illo qui aliqͥd ꝓmiſit: ⁊poſtea nō facit c ẜm tho. ij. ij. qex. Si ille qui ꝓmittit aliquid habet animū faciendi quod̓ ꝓmittitnon mentitur: qꝛ non loquit̉ contra illud qd̓ gerit in mente. Si v̓onon facit quod ꝓmiſit: tunc videt̉infideliter agere ꝑ hoc ꝙ animummutat. Poteſt tn̄ excuſari ex duobus. Vno mō ſi ꝓmiſit illud qd̓ ēmanifeſte illicitum: qꝛ ꝓmittendopeccauit: mutando autē ꝓpōſitumbene facit. A. Facit. xxij. q. iiij. inmalis. B. Alio modo ſi ſunt mutate ꝯditiones ꝑſonaꝝ ⁊ negocioꝝVt enim dicit ſeneca in li. de beneficijs ad hoc ꝙ homo teneatur facere quod ꝓmiſit: requirit̉ ꝙ omīa immutata ꝑmaneant. Vnde ⁊ apoſtolus non eſt mentitus nō implens qd̓ ꝓmiſit cū nō iuit chorinthū. ij. Choꝝ a. ⁊ hoc ꝓpter impedinienta que ſuꝑuenerunt. Et notaẜm ber. ꝙ ex nudo pacto ſiue promiſſionē oritur actio: liꝫ ẜm legesſit cōtra. Et ꝙ mortaliter peccat recedenſ a pacto nota hoc ex. de pa.ca. A. in gl̓. Et ad hoc facit qd̓ nōfat tho. ij. ij. q. cx. ar. iiij. videlicꝫ ꝙomne mendaciū quod venit ꝯtrahonorem dei vel damnū ꝓximi: pernicioſum dr̄ ⁊ mortale. B. In alternatiuis ꝓmiſſionibus ⁊ debitis:electio eſt debitoris ⁊ ſufficit alterum adimpleri: in inſtitu. de acti.Epreterea: extra de re. iii. in alternatiuis li. vi.Rudentia carnis vtꝝ ſit peccatum. ℟ẜm tho. ij. ij. q. lix. Prudētia carnisproprie d̓r qn̄ aliquiſ bona carnishabet vt vltimum finem vite ſue.Hoc aūt manifeſtū eſt ꝙ eſt peccatum: qꝛ ꝑ hoc deordinatur circafinem vltimū qui non ꝯſiſtit in bonis corꝑis: ſed anime. Vnde ad roma. viij Prudentia carnis inimicaeſt deo. Et ſiquidem prudentia carnis accipiat̉ ẜm abſolutaꝫ prudētie rōnem. ita .ſ. ꝙ in cura carnis ꝯſtituatur vltimus finis totiꝰ vite:ſic eſt peccatum mortale. A qꝛ prudentia ꝓprie ē circa ea que ſunt adfinem totius vite ſtudioſa inquiſitio: vt poteſt colligi ꝑ eun. tho.