pena ẜm ꝙͣtitatē culpe ⁊ paciētieq ꝯtricōnis. A. Idē in ſum. eo. ti. qͥdlxiij. P. Ad p̄dicta materia pͥmepot ꝑtinere. infra. ſatiſfactio. ꝑ totuꝫ. et de ſacerdote qui ꝓ miſſis inlūctis pecuniā reciꝑet vide ſupͣ. obligatio Efi.¶ Enitētiā. iij. l.de pmīa ſolenm: ⁊ de publica. Et quidem pmīa ſolennis nōeſt hodie in vſu. Et iō breuit̓ ſciendū ꝙͣdebet fieri cū illa ſolennitatea modo qui hētur. di. l. in capite ⁊imponit̓ tm̄ ab ep̄o vel de eius mādato. Aſ. ab alio infeiore ſacerdofi. vt in ſum. li. iij. ti. xxxiiij. q. viij.vbi hec notant̉ ẜm ray. MoſtieB. ẜt debet imponi ꝓ crimine publicō ⁊ vulgatiſſimo qd̓ totā vrbeꝫvel aliū locum cōmouerit. xxvi.q. vj. c. vlt̓. Itē nō debet imponi clerico niſi depoſito: qꝛ nec laycus qͣſemel egit ea debet poſtea ꝓmoueri. nec clericꝰ debet poſtea miniſtrͣre. di. l. cōfirmandū. ⁊. c. illud. ⁊c. alienū. ⁊. c. ex penitētibus Et dehoc dictum eſt ſupͣ. ordinādus. Faliqͣs poſſit cogi ad ſo¶ VlLennem pm̄amcſe. ẜmray. Si crimē ſit magnū ⁊ publicuaſcandalū mouerit poterit qͣscogi ad ſolennē pm̄am. Sꝫ ⁊ ꝓ occulto crimīe ſi penitēs voluerit imponi p̄t. aliter no. ar. de ꝯſe. di. iij.de penitētibꝰ. AIdē in dicta. q. viijẜmHug. q Tho. G¶ Vtꝝuu. genray. nō. vſolēnis pm̄a poſſit itepe. diſ. iij. repiūtur. Sed alia quelibet penitētia. ſiue publica. ſiuepriuata p̄t ⁊ debet iterari quotiēshomo peccat. de pe. di. iij. ſepties⁊. c. adhuc inſtat. Quare autē penitētia ſolennis nō iteratur aſſignat Tho. in. iiij. di. xiiij. tres rōes.Prima ne ex īteracōe vileſcat. Secūda qꝛ figura eſt expulſionis hominis de ꝑadiſo que tm̄ ſemel facta eſt. Tercia eſt qꝛ ſolēmatiopenitētie eſt quaſi quēdā profeſſio ꝑpetuo penitētiaꝫ ſeruādi. Etido iteratio ſolēnitati obſiſtit. AIdeꝫ in ſum. eo. ti. q. x. vbi etiā additur ẜm glo. ray. ⁊ De. ꝙ penitētia ſolennis iteratur ſi eſt cōſuetudo. B.qn̄ imponit̉ pm̄a pub¶ M Luca itelligat̉ pdtī reuelatio. c℟. ẜm Tho. ī. iiij. di. xiiij. Nōreuelat̉ ꝓpter hoc ꝙͣuis ſuſpicō oriatur illū aliquid enorme ꝯmiſiſſeNō em̄ culpa ꝓcerto ſcitur expena: qꝛ ⁊ qn̄qꝫ aliqͥs facit pmī̄am ꝓalio. ſicut legit̉ in vitis patrū de qͦdā qui vt ſociū ſuū ad pmīaꝫ ꝓuocaret ip̄e cū eo pͥmam egit. A. Idēin dicta. q. viij. B¶ M ⁊keẜm ray. Publica dicique ē penitētia pb̓lica.tur qn̄qꝫ illa ſolennis de qua iamhic dictū eſt ſuꝑͣ. Fi. ⁊ ſequētibꝰ.Sꝫ ⁊ ꝓprie illa dicit̉ publica q̄ fit īpublico nō tn̄ cum p̄dicta ſolēmtate: vt cū iniugitur ꝑ egrinacō ꝑmūdum cū baculo cubitali ⁊ cumſcapulari ⁊ hmōi. Poſſet hac īp̄onere qͥlibet ſac̓dos ꝑrochiano ſuoA. niſi ꝯſuetudo ꝯtraria ſit in aliqͣ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten