ſum. li. ij. ti. viij. q. xxxi. ad fi. Sedſatis puto ꝙ ſi quid filio aduenerit: ꝑtim ex rebꝰ pr̄is: ⁊ ꝑtim ex labore vel aliundē dēat dici ꝑtim ꝓ fecticiū ⁊ ꝑtim aduenticium. qꝛ qd̓ius ē de toto qūo ad totū. idē etiaꝫde ꝑle quo ad ꝑtem. ff. de rei ven. l.q̄ de cotā. B. Porro in boniſ que pr̄hꝫ: multominꝰ hꝫ filius aliquamptātem; niſi qꝛ debet ali: vt ſupraexpoſitus ⁊ sͣ. familia. Aveꝝ eſt ſinon p̄t ſe alere: vt sͣ. ꝑntes. B n̄ſi preter voluntatē pr̄is acciperet:rem aliena ꝯtractaret: ⁊ ſic furtūꝯmitteret.Edagiū ⁊ guidaguim quid ſit. ℟. ẜmvvij. Pedagia dicunt̉ que dantura tranſeuntibꝰ in locis ꝯſtitutiſ aprincipe. Guidagia vero q̄ danturꝓ ꝯductū ꝑ terrā alicꝰ: vt ſecuriꝰvadant. A. Hoc dicit glo. in c. ſuꝑquibuſdā ex. de verbo ſig. vbi etiādicit ꝙ ſalinaria dicunt̉ que dantur ꝓ ſale. B. Hec ſolus princeps⁊ nō ꝑticularis ciuitas p̄t ꝯſtituere. A. Hoc pꝫ in dcō c. ſuꝑ quibuſdā vbi dr̄ duximꝰ declarandū illaeſſe pedagia. guid̓ agia. ſalinariainterdcā q̄ non apparent imꝑatorum vel regū vel lateran̄. ꝯcilij largicōe ꝯceſſa: vel ex antiqͣ ꝯſuetudine a tꝑe cuius nō extat memoriaintroducta. Hoſ. tn̄ vtꝫ in ſū. li. ij.ti. v. q. xxix. ſentit ꝙ ſolꝰ rex romanoꝝ poſſit illa ꝯſtitue̓. ⁊ idē ſentitde rege francie q̄ non recognoſcitin tꝑalibus ſuperiorē: ex. qͣ fi. ſintle. ꝑ venerabilē. Finſup. Et hoc intelligit̉ ſi ppl̓s ſibi eandeꝫ ptātemdederit q̄ imꝑatori data e. ff. de ori.iu. l. ij. Inno. vero vt ibidē pꝫ dic̄ſimpl̓r ꝙ reges pn̄t impone̓ nouapedagīa. Peccat tn̄ ſi hoc faciuntſine iu ſta ca. ⁊ hoc videt̉ magis verificari ex dcō c. ſuꝑ quibuſdā ibiimꝑatoꝝ vel regū ⁊cͣ. B¶ UILpoſſint licite peticſin̄.pedagia vel guidagiaẜm ray. Si pedagiū eſt antiquuafuit impoſitū ab his qͥ potueruntvt principibꝰ vel regibꝰ ⁊ preſertiaucͣte ecce: ac etiā ex iuſta ca vt ꝓdefenſione tranſeuntiū vel nauigātiū vel patrie ⁊ hmōi. ⁊ recipienˢfacit id ꝓpter qd̓ fuit impoſituꝫ: ſine ſcrupulo ꝯſcīe p̄t reciꝑe. ⁊ eodēmō ſi neſcit a quibꝰ fuit inſtitutuputat tn̄ ab illis qͥ poterant: ⁊ expredcis cauſis. eꝝ eſt ſi adeſtꝯſu etudo. cꝰ inicij nō extat memoria: al̓s ſecus: vt in d̓co c. ſuꝑ quibū ſdā. B. Item ſi iſte recipiēs nōlaborat mō: nec facit expenſas. qꝛnon eſt ncē: ꝑatus tn̄ eſt ſi nce eſſet labores ⁊ expenſas impendere:nonſolū qͣs tunc acciꝑet: ſed etiāpriꝰ acceptas ⁊ ampliꝰ ſi oporte̓tA .ſ. ꝙͣ nunc accipiat: vt pꝫ ꝑ eun.ray. ⁊ in dcā. q. xxix. B. Si vero pedagiū ſit nouū: non pōt aliqͦs abaduenientibꝰ vel tranſeuntibꝰ aliquid accipere: niſi certū ſit illud aprincipe vel rege ſtatutū ꝓpter iniminentē nc̄itatem Probat̉ hoc. xjiiij. q. iij. ſi qͥs romipetas: extra detreū. ⁊ pa. innouamꝰ. ff. de publi.l. vectigalia: ex. de cenſi. ꝑuenit. v