aūt bona aīe. Inter que quodammō precipuū eſt voluntas inqͣntū.ſ. ꝑ voluntateꝫ homo oībus alijsbonis vtit̉. ⁊ ideo ꝑ ſe loquēdo laudabilior ē obedientie virtus: q̄ ꝓpter deū ꝯtemnnt ꝓpriam voluntatēꝙ alie virtutes morales que ꝓpt̓deum aliqͣ alia ꝯtemnunt Vn̄ grego. vlti. mora. Obediētia victimisiure preponit̉: qꝛ ꝑ victimas aliena caro. ꝑ obīam vero volūtas ꝓpria mactat̉. A. Hoc etiā dictumtranſſumptū ē. viij. qͥa ſciend̓. B¶ M Qbus ſuis ſuperioribusſubditi teneant̉ in oīobedire. ℟ ẜm tho. vbi ſupra. dupliciter pōt ꝯtingere ꝙ ſubditusſuperiori ſuo non teneat̉ obedire.Primo mō ꝓpter preceptuꝫ maioris ptātis. Vnde ſuꝑ illud. ro. xiijQui reſiſtunt ptāti ipſi ſibi dānatione adquirunt: dicit glo. Si qͥdiuſſerit curator: nunqͥd faciendūeſt ſi ꝯtra cōſulem iubeat. Rurſusſi quid̓ ꝓconſul iubeat ⁊ aliud impator: nunqͥd dubitat̉ iſto ꝯtempto illi eſſe ſeruiendū: ergo ſi aliud imꝑator. aliud dn̄s iubeat: cōtempto illo obtꝑandū eſt deo: etad idem facit illud. Actu. iiij. Si iuſtū eſt vos potiꝰ audire ꝙͣdeū iudicate. ⁊ di. viij. qͥ ꝯtra mores. xi. q.iij. qui reſiſſit. ⁊ c. non ſꝑ. vbi dicit glo. ꝙ inferior non ſolū obedire non dꝫ cū preceptū eſt iniuſtū:ſed etiā cū ē īhoneſtū. Scd̓ mō nōtenet̉ inferior ſuo ſuperiori obedireſi ei aliqͥd̓ precipiat in quo ei nonſubdit̉ dicit em̄ ſene. iij. de benefi.Errāt ſi qͥs eſt imat ſeruitutē in fotum hoīem deſcēdere Pars em̄ melior excepta ē. corꝑa obnoxiā ſūt⁊ aſcripta dn̄is ſuis. Aens ſui ēiuris. ⁊ ideo in his q̄ ꝑtinent ad īteriorē motū voluntatis hō non tenet̉ hoī obedire: ſed in his q̄ exterius ꝑ corpꝰ ſunt agenda: in quibꝰtn̄ ẜm ea q̄ ad naturā corꝑis pertinent hō hoī o bedire nō tenet̉: ſꝫ ſoli deo qꝛ oēs hoīes natura ſunt p̄res. vnde non tenentur ſerui dn̄isnec filij ꝑn̄tibus obedire de matrimomo cōtrahendo vel virginitateſeruanda aut aliquo hmōi. Sedin his q̄ ꝑtinent ad diſpoſicōemactuū ⁊ reꝝ hūanaꝝ tenet̉ ſubditus ſuo ſuperiori obedire ẜm romſuperioritatis: ſic̄ miles duci ī hisq̄ ꝑtinent ad bellū: ⁊ ſeruus dn̄o īHis q̄ ꝑtinent ad ſeruilia oꝑa. etfiliꝰ patri in his q̄ꝑtinent ad diſciplina vite ⁊ curā domeſtica⁊ ſicde alijs.ſi dubitat ſubditus¶ Qldecꝝ qd̓ precipit̉ ſitꝯtra deū vel nō. c℟ ẜm ray. Dꝫ obedire: nͥ eſſet tale in quo nullo mōexcuſaret̉ ignorantia: puta cōtraarticulū fidei precepta: vel ꝓhibitiones dei: vel ꝯtra gn̓ale ſtatutuꝫecce. Al̓r em̄ in dubijs obediendūeſt. ex. de temp. or. ad aue̓s Quinetiā bonum ſine quō non p̄t eſſeſalus dꝫ dimitti ꝓpter obīam. xi.q. iij. quid gͦ. A. Ibi dr̄. Aliqn̄ dꝫꝑ obiam bonū qd̓ agitur int̓mitti. B. Con. tho. ⁊ goff. §. dicis ꝙgn̓aliter qn̄cunqꝫ ſubditꝰ non p̄tꝑ ꝯuenientē inquiſicōem certificari dꝫ obediri: ⁊ obediendo excuſat̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten