tn̄ licentia ſuperioris: ⁊ nō econu̓ſo. xix. q. iij. ſtatuimꝰ.liceat monacho hr̄e¶ M IIllocū in diuerſis monaſterijs. c℟. Nullo mō licet: ex. d̓reli. do. c. fi.monachopoſſit ꝯmit¶ Vl Lu regimen eccie . ſin.ẜm hoſ. dic̄ cū hug. ber. ⁊ goff. Alicet alij aliter dixerint: vtꝫ in ſū.con. li. iij. ti. xxviij. q. ij. vbi hec notantur. B. ꝙ moͣchus pōt ab epoprefici in ecca ſeculari cum ꝯſenſuabbatis. bviij. di. ca. ⁊ ij. xvj. q. i.ſicviue̓. ⁊ c. ſe. Et intelligas dictūde eccleſijs que ad monachoſ pleno iure non ꝑtinent: in quibusſine aucte ep̄i non pn̄t monachocllra ꝯmittere: nec monachū pn̄tare inuito ep̄o. Et ſic intellige. xvi.q̄ a. ꝑ totum: ex. de capel. mo. ca. jSed voluntate ep̄i hoc fieri p̄t. Ꝙſi ep̄s velit ⁊ abbas nō hēs ſupraabbas. Fpe. In eccleſijs aūt qͥ admonachos p̄tinent: mero iure ſufficit ſola autoritas abbatis ⁊ cōuentus. xvi. q. n. viſis. vel etiaꝫ ſolius abbatis: ſi adipſum ꝑtineteccleſie ꝓuiſio.vtꝝ monachus vt di¶ Ol̓O Aueſt eccie prefectuspoſſit eſſe ſine ſocio moͣcho. Hoſ.tenet̉ ꝙ ſic. mno. ꝙ nō Vterqꝫ hꝫmohuū: ex. d̓ ſta. mō. ꝙ dei timoreIdeo dicendū videt̉ ſic̄ in dcō ca. dr̄de canoīcō regulari ꝙ debet hr̄e ſocium ſi ꝯmode p̄t fieri. ⁊ hoc melius ⁊ tutiꝰ eſt. Si vero ꝯmode nō p̄ttene qd̓ hoſ. dicit. A. Idem ꝯcluditan. de bu. in dcō c. ꝙ dei timorē vbiplene tractat de hac materia. B¶ M IIlfactusē rector alicꝰIhmōi monachus qͥeccē ſecularis teneatur ad ſtatutaſui ordinis. c℟ ẜm hoſ. Si talis eccleſia pleno iure ꝑtinet ad monachos: prefatus monachꝰ in ea remanet ſubiectꝰ abbati ⁊ ſeruabitoīa ſicut prius preter tria .ſ. ieiunium. ſilentiū. ⁊ vigilias: q̄ ꝯmodeſeruari non pn̄t in eccīa ſeculari.ar. xliij. di. ſit rector. a xvj. qͥ .. neopōt. Si vero eccā nō ꝑtinet ad monachos ſꝫ ad epos tunc monachꝰinſtitutus a tribus ſb̓alibus nōabſoluit̉ ſimpliciter. Nā ⁊ cōtinētiā ſeruare tenet̉. Ab obia abbatis abſoluit̉ quidē: ſꝫ imperio ep̄ſubijcit̉. qui decetero erit abbasſuus. Tꝑalia diſpenſabit rōne cōmiſſe admniſtracōis. Etſi hꝫ ſocium monachū non excuſatur abeſu carniū: ex. de ſta. mo. ꝙ dei tīorem: niſi ſit infirmꝰ de ꝯſe. diſt. v.carneꝫ: vel niſi imꝑante ep̄o q̄ abbas ſuus ē. Si aūt ſociū non hꝫ:p̄t ſe his cū quibꝰ viuit ꝯformarexli. di. qͦſquis: ex. de ſta. mo. recolētes. Fi. In oī tn̄ caſu hītum deferredebet: nec pōt temerarie dimittereal̓r eſſet excōīcatuſ vt ſupra excōicatio. iF.iij. v. xiij. Ꝙ ſi fiat ep̄usad qͥd teneatur: videjͣreligio. 15xvi. qͥ incipit. Vtrū religioſus factus ep̄s a § ſe. A. Idem qd̓ in hocFnotat̉ in ſum. ꝯ. eo. ti. q. iij. dn̄setiā an. de bu. in dcō. c. ꝙ dei timorem. dicit ꝙ monachꝰ factuſ curatus abſoluit̉ ab officio mōachali. qꝛ debet ſe ꝯformare officio dei