eſt hoc modo loquendi ꝑ ſpm̄ ꝓphecie ad deſignandū miſteriumqꝛ viꝫ minor ppl̓s .ſ. gentiliū: ſb̓ſtituendꝰ erat in locuꝫ primo geniti.ſ. in locū iudeoꝝ. Quidā vero ꝯmēdant̓ in ſcriptura nō ꝓpter ꝑfectāvirtuteꝫ: ſed ꝓpter quanda virtutis indolem. ⁊ hoc mō iudith laudat̉: non qꝛ mentita eſt holoferniſed̓ ꝓpter affectuꝫ quē habuit̓ adſalutē ppl̓i: ꝓ qua periculis ſe expoſuit: ꝙͣuis etiā dici poſſit ꝙ verba eius veritatē hn̄t ẜm miſticuꝫintellectū. A. Idem in fū. ꝯ. eo. ti. q.mendaciū ob vij. B¶ UI Lſtetricū fuerit dignūaliqua remuneracōe. ℟ ẜm tho.ij. ij. q. cx. Nendacium obſtetricūpoteſt dupliciter cōſiderari. Vnomō quantum ad affectuꝫ beniuolentie in iudeos: ⁊ reuerentiā diuini timoris: ⁊ ſic debetur eis remūeratio eterna Vnde iheronimus exponit ꝙ deꝰ edificauit illis domosſpirituales. Alio modo pōt cōſiderari quantum ad exteriorē actummendacij quo quideꝫ non potuerunt eternā remūerationē me̓ri ſꝫforte aliquā remunerationeꝫ tꝑalem: cuius merito non repugnatdeformitas illius mendacij: ſicutrepugnabat merito remuneracōnis eterne Et ſic intelligenda ſuntverba greg̓. cū dicit ꝙ benignitatis earuꝫ merces que eis potuit ineterna vita tribui premiſſa culpamendacij interrenā eſt remunerationē declinata. vnde non intelligitur ꝙ illo mendacio mererentur amittere remunerationē eter̉nam quā iam ex precedenti affcūmeruerant. Con. pe. AIdem in fū.con. eo. ti. q. viij. B de his qͥ ꝓmittunt aliqͥd a non faciunt: videxͣ ꝓmiſſio. Et etiā ſi iua̓uerint vide fupra iurare Fix. ⁊ iuramentuꝫ. 1Fvi. Item qn̄ quis mentitur de ſe vide ſupra iactantia. Fi. ⁊ ij. ⁊ ſuptayronia. Fi. ⁊ ij.Ercator. Mercatores ſiue numularij ⁊campſores ⁊ hmōi multis ⁊ diu̓ſis ꝯtractibus vtunt̉ ſiue in emendo ſiue in recipiendo pecuniam: inquoꝝ ꝯtractibus facile ꝯtingit eēvſuram. vnde vide jͣ. vſura. p̄cipuevfura. iij. ⁊vſura.tas ꝑtotum.Cretrix. Preci¶¶ um mneretricis dicit̉ illicite adqͣſitum. ⁊ quid debeat vel poſſit ide facere vide ſupra elemoſinaiFfi. Item ꝙ non licet donare metrici vide ſupra dona tio. i. F. iij.Eritum. vtrūvnus ⁊ idem actus poſſiteſſe meritorius ⁊ demeritoriꝰ ſiuebonus ⁊ malus. ℟ ẜm tho. ij. ij. qxx. Si accipiatur vnuſ actus ꝓut ēin genere moris impoſſibile eſt ꝙſit bonus ⁊ malus: bonita te ⁊ malicia morali Si tn̄ ſit vnus vnitatenature ⁊ non vnitate moris: p̄t eēbonus ⁊ malus. Ambulatio em̄continua eſt vnus actus ẜmgenꝰnature. Pōt tamen contingere ꝙſint plures ẜm genuſ moris ſi mu