ſuam gēnealogiā ſcire laborat extrͣ qui ma. accū. poſ. videt̉. Cōſanguineis autē deficiētibꝰ admittūtur antiqͥores ⁊ veraciores vicim q̄bus ea ꝓpinquitas nota eſt. vt idicto. ca. xxxv. q. vj. ¶Idē in ſum.S. li. iiij. ti. xx. qͥ. . vbi etiaꝫ addit̉ꝙ in multis locis hoc hodie nō ſeruat̉ quin extranei admittatur adaccuſacōi etiam exiſtētibꝰ ꝯſanguineis qui hoc poſſunt. B. Itemtam maritus ꝙ vxor poteſt matrimoniū accuſare. nec vlla defendūtur longinqͥtate amioruꝫ. extra decōſangui. ⁊ affi. nō debet. A. Licelolim taꝫ ipſi cōuiges ꝙ extraneiprohiberetur ab accuſacōne tempis d̓ iuturnitatē .ſ. ſi ſteterit ſiml̓ſine q̄ſtione ꝑ. xx. vel. xviij. ānosvt notat̉ in dicta. qͥa. Bꝙ aliqͥs temꝑe conͣ¶ PONlai mrmonij facuit⁊ nūc vult accuſare. nūquid pot?℟. ſi qn̄ bannia vel denūciacōes facte fuerūt ipſe erat extrͣ dioceſimvel aliter denūciatio nō potuit adeuꝫ ꝑuenire. puta ſi minia infirmitate laborās non erat ſane mētisvel ita puer ꝙ nō poterat ꝯprehēdere talia vel alia cauſa legitīa impeditꝰ erat. eius accuſacō dꝫ audixi. alioquin cum rōnabiliter pſitmatur ꝙ denūciatione publice factam ipſe exiſtēs in dyoceſi nō ignorauerit. tanꝙͣ ſuſpectꝰ eſt repellendus niſi iurauerit ꝙ poſtea didicei̓t que obijcit. ⁊ ad hoc ex malicia non ꝓcedit. qꝛ tūc etiam ſi didiciſſet ab illis qui temꝑe denūciaconis tacuerūt: admitti dꝫ. qꝛ lꝫilli nō eſſent admittēdi. qꝛ nō fuerūt in culpa iſte nō dꝫ repellicuꝫnō ſit culpabilis. extra q̄ ma. ac.poſ. cū in tua.¶ QAllLtō mrmonicheAfieri debet accuſaẜm Ray. In p̄dicto caſu īpropriedicit̉ accuſatio. qꝛ nō ſit inſcripcōin qͣ accuſator obligat ſe ad talionem: ſꝫ dicitur denūciatio que fitꝓpter peccatū in quo iūcti male ꝑmanet ⁊ poteſt fieri etiā ſine ſcriptis. A. dum tn̄ redigat̉ in ſcriptisin actis iudicialibꝰ vt in cle. ſe. pe.de v̓. ſig. coniūcta dle. diſpendioſāde iudi. B. Sꝫ melius eſt ꝙ fiat inſcriptis. ar. extra de reſti. ſpo. lrasextra q̄ ma. ac. poſ. a nobis. Huiꝰmodi denūciationis forma taliseſt. Ego talis denuncio vobis dn̄eepē ꝙ matrimoniū petri ⁊ marieſtare nō p̄t. qꝛ ſunt in tali graduꝯſanguinei. deſignādo perſonas:vel ſi ⁊ alia ca vt affmnitas ⁊ hmōi⁊ datur libellꝰ etiā parti aduerſevt ſciat qͥd impetit̉. A. et qͥd actorꝓbare velit. in quo libello cōtinentur gr̄dus cōſanguinitatis ⁊ ꝑſone ꝓprijs nominibꝰ deſignate ẜmeūdem ray. vt in fū. ꝯ. li. iiij. ti. xxi..q. B. quo facto. ꝓceditur in litemore ſolito. A.ſ. ꝙ ſacramentū d̓veritate dicenda a ꝑtibꝰ ſuſcipiatur. ⁊ examīatio ⁊ probatio ꝑ ordinē fiant. vt in dicta. qꝛ B. Et nota ꝙ in hoc caſu poteſt cōtra cōtumacem litr nō cōteſtata ꝓcedi adteſtiū recepcōem ⁊ diffinitiuā ſententia. extra vt lite non cōteſ quoniā freq̄nter. A. Hoc veru eſt con