miniſtros. ff. de iuſti. ⁊ iure. la. Rigor vero ē exceſſus ſiue auſteritaſiuris aliquotiens ad terroreꝫ ſcriptus. qui quidē non eſt ſeruandꝰniſi vbi timēt̓ exemplū mali. Adne pctm̄ deducātur ad alioꝫ ꝑ exēplū: vt in c. ſed ⁊ illud. de quo ſtatim. B. di. xlv. ſed ⁊ illud En̄qꝫ tn̄rigor idē eſt qd̓ ſubtilitas iuris: ⁊ſe ruandꝰ eſt: ex. de reſti. ſpo. in litteris. Eqͥtas vero ē mediuꝫ inter rigorē ⁊ diſpenſacōm. Ede iudi. ꝑlacuit. Et diffinit̓ ſic. Equitas ē iuſticia dulcore mīe tꝑata. Vel eqͥtaseſt mob̓us rōnabilis: regens miſericordi ā ⁊ rigorē. Hanc iudex ſꝑdꝫ pre oculis hre. ff. de eo qd̓ cer.loco. l. ꝙ ſi epheſi in fi. ⁊. xlv. d. diſciplina: ⁊c. qͣ emendat. ⁊. l. diſ.conderet in fi. ⁊c. dn̄o ſcō. Nā melius eſt de mīa ꝙ de ſeueritate reddere rōem. xxvij. q. vij. alligant.Hoc intelligo ẜm ray. niſi ex cauſa iuſta ſeruat rigorē vel faciat diſpenſationē. Quid aūt diſpenſacō⁊ plurā de ipſahēs ſupra diſpenſatio ꝑ totū. A. Idem in fū. con. li.iiij. ti. xxix. qͥa. Gpublicuꝫ dr̄ vno mō qd̓¶ IS libet ius in ſcriptis tedactū. quod dr̄ publicuꝫ. qꝛ a publicis ꝑſonis introductū eſt vt a pͥncipalibꝰ ⁊ ꝯſilijs. ſil̓r ⁊ cōſtitutiomunicipialis vel ep̄alis. Iteꝫ aliomō dr̄ ius publicū qd̓ publice vtilitati expedit: vtputa ne qͥs ſua remale vtatur ⁊ hmōi. Iteꝫ alio mō⁊ ſpecialiter dr̄ ius publicuꝫ illudqd̓ ꝯſiſtit in ſacris ⁊ ſacerdotibusff. de iuſti. ⁊ iu. la. Qd̓ etiā ſpecialini aſter diuinuꝫ dr̄: ex. de iureiū. nimisdiuino. A. al̓s incipit: minis de iure. Et hec etiā notant̉ in ſum. con.li. iij. ti. xxvi. q. xxiiij. ẜm hoſtien̄.Ibi etiā plura alia de iſto iurepublico dicūtur. Bea q̄ ꝯtra ius fiunt¶ Ulu valeantekeꝰ Regula dicit̉. Que ꝯtra ius fiunt: dn̄t ꝓinfectis haberi: ex. de re. iur̓. q̄ conͣ.li. vj. Quā regulam quidaꝫ voluerunt dicere hr̄e locū ſolummō qn̄ius ita ꝓhibet ꝙ addit. aſi cōtra fiat non valeat. Sed hec expoſitioreprobat̉ expreſſe. Ede legi. non dūbiū. Ideo indubitanter tenenduꝫē ꝙ qn̄cunqꝫ lex ꝓhibet ſi nihil abud addit: tunc ea q̄ ꝯtra fiunt: ipſo iure nō valent: vt ſunt vendicōnes. donationes. electiones. teſtamenta ⁊ oīa hmōi: niſi ſint talia:ꝙ eoꝝ effcūs reuocari nō poſſintvt homicidiū ⁊ hmōi. Si vero lexaddit aliqͥd plus: tunc cōſiderandum eſt ꝙ addere pōt tripliciter.Et primo quidem ꝯtingit ſi addatverba expreſſe annullantia vt dicendo. ſi cōtra factū fuerit: ſit irritum ⁊ mane. Et tunc eſt planū. ffde tutelis. l. mutuoF ſub ꝯditioneSecūdo ꝯtingit ſi addit verba exprimentia modū ꝑ quem illud factum annullat̉: vt dicendo qui cōtrafecerit: remoueat̓ excepcōe tali vel tali: vt macedomiani ⁊ velleyan de dolo ⁊ ſil̓ibus. Et tunc qd̓ꝯtra legem factū eſt: prima facievꝫ: ſed remouet̉ exceptione oppoſita. Tercio ꝯtingit addi aliqͣ verba ꝯfirmātia: vt dicēdo ſic. Si conͣ