dimidium inuentori ⁊ dimidiumdomino ſoli ꝯceſſit. Siquis in ceſaris loco inuenerit. dimidiū inuentoris ⁊ d̓imidiū ceſaris eſſe conſtituit. Cui cōueniens eſt vt ſi qͦs inpublico loco vel in fiſcali vel ciuitatis inuenerit. dimidiū ip̄iꝰ eſſe. dimidium fiſci vl̓ ciuitatis. B. Quedāvero res inuente fuerunt de ꝓpͥiqͦin alicuiꝰ bonis. ⁊ tūc ſiqͥs eas accipiat n̄ aīmo detinēdi ſꝫ reſtituendi dn̄o nō cōmittit furtū. al̓ furtucommittit. xiiij. q. v. ſi quod. ⁊. c.multi ſineſi res ab aliqͦ inuen¶ Q.Orā ficā fuit a ꝓpriodn̄o hīta ꝓ derelicta. Rn̄. Reſ quehabetur ꝓ derelicta. occuꝑanti ꝯceditur. ſiue ſit mobilis ⁊ abijciat̉.ſiue ſit īmobilis. vt ſi exea de hocfundo hac mēte vt ꝓ derelicto habeam. ff. pro derelic. l. i. Sꝫ ſi in mari iactauero res meaſ cauſa alleuiandi naue nō habeo ꝓ derelictis:qꝛ non hac intentione abijcio Vn̄ſi libꝝ inuolutuꝫ iactaui. non habeo ꝓ derelicto. Secꝰ p̄ſumit̉ ſi iactaui aꝑrū. ī Inſti. de re. diui. ſ vltiA. Ibi dr̄ de rebꝰ iactatis: ſꝫ non deiſta preſumptione. ſꝫ de ea diciturin ſū. con. li. ij. ti. vi. q. xvj. ẜm Hoſtien̄. et VI. B.¶ Vguetac℟. ẜm Riay. ⁊ Hoſqualit̓ reſtituetur res inti. Studebit inuenire illū qͥ eaꝫ amiſit. etſi oꝑet faciet publice dici ꝑprecōneꝫ vl̓ in eccleſiis ꝑ loca vbiexpediet. ⁊ illū ſi inuenerit ⁊ ꝑ circuſtātias certificet̉ ꝙ illiꝰ fuerit: ilſꝫ reſtituet̉. al̓ eroget pauꝑibus.vl̓ ip̄e p̄t tenere ſi eſt indigens. ⁊hoc ẜm quoſdā auctoritate penitētiarij fui. A. Hoc fuit dictū Ray.etiam dicit. ꝙ tunc oret ꝓ illo cuiꝰreꝫfuit. vt in ſum. cō. eo. ti. q. xvij.B. ſeu dioceſani ſi forte ſibi retinūerit diſpenſationē talium. A. Hocfuit dictum glo. Ray. cui con. VI.vt in dicta. q. xvij. B.Nuidia. Vtruꝫ inuidia ſit triſtitia de alieno bono.Rn̄. ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvj. dealieno bono p̄t eſſe triſtitia. duplititer. Vno mō qn̄ aliquis triſtat̉de bono alicuius inꝙͣtum ex hoc inminet ſibi ꝑiculum alicuius nocunienti. ſicut cum homo triſtatur deexaltatione inimici ſui timens neledat eum. ⁊ talis triſtitia non eſtinuidia: ſꝫ magis timoriſ effectuſ.vt ph̓us dicit. Alio mō inꝙͣtū bonum alterius exiſtimat̉ diminūtiuuꝫ ꝓprie glorie ſeu excellentie. ethoc modo de bono alterius triſtat̉inuidia. et iō p̄cipue de illis bonisiniuident homines in quibꝰ ē gloriaet in quibuſ amant honorari ⁊ inopinione eē. vt ph̓s dicit. ij. Ethicorum. A. Poteſt etiā eſſe inuidialicet triſtitia nō ꝓcederet ex hoc reſpectu ſꝫ al̓ ex defectu caritatis. Naꝫet diabolus non timebat ꝑ hoīemdiminutionē gl̓e ſue quā nullatenus poterat habere. et tamen inuiuidit homini. Sapientie. ij. ibi. Inuidia. ⁊cͣ. Vnde et generaliter poteſt dici ꝙ inuidia eſt triſtitia boin fraterm ex defectu caritatis procedēs. Poteſt etiā quo ad primū