peccant ꝙͣ iudei qui fidē nunꝙͣ fuſceperunt. ⁊ iudei qͥ ſuſceperūt figuram eius in veteri lege quā maleinterptantes corrūpunt grauiuſpeccant ꝙͣ gentiles qͥ nullo mō fidem euāgelij ſuſceperūt. Poſſenttn̄ ẜm quid al̓r ꝯꝑari.cū infidelibꝰ ſit diſpū¶ ELtandū de fide? ℟. ẜmtho. vbi ſupͣ. In diſputacōne fideiꝯtra hereticos duo ſunt ꝯſideranda. Vnū ex ꝑte diſputantis qꝛ ſidiſputat tanꝙͣ de fide dubius ⁊ experiri volens veritateꝫ: tunc peccatp̄culdubio tanꝙͣ infidelis. ſi autēdiſputat ad ꝯfutandū errores velad exerciciū: laudabile ē. Aliud ēꝯſiderandū ex ꝑte audientiū vtꝝipſi ſint inſtructi ⁊ firmi ī fide: tūcem̄ nullū eſt periculū diſputare.Aut ſi audientes ſūt ſimplices etin fide titubātes. Circa tales diſtīguendū eſt qꝛ ſi ſunt ſolicitati abinfidelibꝰ nitentibus in eis fidemcorrumꝑe: tunc ncē eſt pb̓lice diſputare: dummō inueniātur aliqͣad hoc idonei. Per hoc em̄ ſimplices in fide firmabunt̉ ⁊ tollet̉ infidelibꝰ decipiendi facultas Si veronō ſunt ſolicitati: tunc periculoſuꝫeſt publice diſputare de fide coraꝫſimplicibꝰ quoꝝ fides etiā ex hocipſo eſt firmior ꝙ nihil diuerſuꝫaudierūt: ⁊ ideo nō expedit eis vtaudiant verba infideliū diſputatiū ꝯtra fidē. Prohibent̓ qͦꝫ oēs layci diſputae̓ de fide publice vel occulte: ex. de hereti. quicunqꝫ. li. vi.A. Etibi dr̄. Qui vero cōtraficerit:excōicationis laqueo innodet̉. B.VVtꝝ liceat infideles trahere ad fidem ꝑ aliqua data munera videꝙͣ.munꝰ. Fij. ⁊ q. iudeus. iij. §. i. circafi. Infideliū mat̓monū: de hoc q̄reſupra impedimentū. ix. de diſparicultu ꝑ totum Item de infidelibuˢhereticis vide ſupͣ hereticus. de iudeis. jͣ. iudeus. de ſaracenis infraſaracenus.Ngratitudo. vtruſit pctm̄ mortale? ℟ ẜm tho. ij. ij.q. cvij. Ingratus dr̄ aliqͥs dupl̓rVno mō ꝑ ſolam omiſſionē: puta qꝛ nō recognoſcit vel retribuitvices ꝓ beneficio accepto. et hocnon ſꝑ eſt pctm̄ mortale. Naꝫ ſi ingratuſ pret̓mittat illud ad qd̓ nōtenet̉. A .ſ. ex obligatione nc̄ītatisſed ex debito gratitudinis qd̓ ē vthomo aliqͥd liberaliter tribuat etiam ad qd̓ non tenet̉ ẜm eun. tho.ibidē. B non peccat morliter ſed vemaliter. qꝛ ꝓuenit exͣ negligentiaquadā ſeu indiſpoſitione. A. ſ hoīnis ad virtutem: vtꝫ ibidem. Pōttn̄ eſſe mortale ꝓpter interiorē contemptum: aut ſi ſubtrahat illudquod ex nc̄itate debetur beneficioſiue ſimpliciter ſiue in aliquo neceſſitatis gradu. A. vt ſi omitterꝫfacere quod̓ ꝓmiſit ꝓpter acceptūbeneficium. aut ſi benefacienti nōſubueniret cum poſſet in notabiline ceſſitate. B. Alio modo dicituringratus non ſolum quia pretermittit: ſed̓ ⁊ ꝯtrarium agit. Et hocetiam ẜm ꝯditione eius qd̓ agit̉qn̄qꝫ eſt peccatum mortale: qn̄qꝫveni ale.d. iiij