in ſpe. ſꝫ in re a qͣ iam poſſidet hereditatē. Secꝰ ſi ſolū ſꝑet Vn̄ ẜm hoſti. ſolo pr̄e reqͥrente dū viuit p̄t fieri legitimatio. eo autē mortuo ꝯſentiētibꝰ illis qͥbus iaꝫ delata eſthereditas al̓ non: ⁊ qͦ ad feudaliaꝯſentiēte dn̄o feudi. nō obſtāte ꝯtradictōe hn̄tiū ſpem tm̄. Sꝫ tn̄ ineoꝝ p̄iudiciū fieri non dꝫ ſine ca.Iō in dubio ſi fiat alio nō exp̄ſſonō attendit̉ ad p̄iudiciū agnatorū ſpem hn̄tiū niſi ꝯſentiāt vel papa aliud expͥmat Circa imꝑatorēvero ſubdit. ꝙ aūt intēdit legitī are diſponēdo ſuꝑ mr̄imono ⁊ incipiēdo a radice. Et dico ꝙ nō p̄t: qꝛhoc eſt ſoliꝰ pape Et ſic leges q̄ dicut ꝙ ex mr̄imonio ſb̓ſe cuto legitimant̓ filij. niſi fuiſſent approbate ꝑ canones nō credo ꝙ valerentEt ꝑ hoc pꝫ ꝙ nō p̄t facere pleniſſimā legitimacōeꝫ que viciū deleatoriginale. Aut vult legitīa e̓ collatiue ꝯferendo iura legitimitatis: ⁊quo ad ſpūalia credo ꝙ nō poſſitiō puto ꝙ legitimatꝰ ab imꝑatore nō poſſit ordīari. nec bn̄ficiari.niſi aliter diſpēſetur. Et hoc tenētIoh̓. an. ⁊ Archi. Aut vult legitimare q̄ ad temꝑalia: ⁊ honores ⁊⁊ hereditates. Et dico ꝙ pōt in terris impij. ſicut ⁊ olim poterat. Interris at ecce an poſſit: dic. Aut legitimat lege generalē ꝯdendo. Etdico ꝙ virtꝰ legis extēdit ſe ad exiſtētes in terris eccīe. nō exvirtutelegis ſolū: ſꝫ ex generali approbatione eccīe. d̓i. x. ſi in adiutoriuꝫ.quaꝫ facit canon. exquo lex nō repugnat canoni qua papa approbare cenſet̉. eo ꝙ non īprobat vtdixi de iudi. nouit. Nō puto tn̄ ꝙtales eſſent legitimati qͦ ad ſpūali aꝓpter naturā materie. q̄ nec directe nec īdirecte ſuppoſita eſt ptāti layci. Aut vult legiti mare ꝑ reſcriptuꝫ: ⁊ credo ꝙ nō poſſit in terris ecce. niſi cō mō quo ſupͣ dictūeſt papā poſſe in terris impij Ibideꝫ etiā tangit ꝙ imꝑator p̄t legitimare. vt ſupra dictū eſt etiaꝫ ante cōronacōem ẜm Iaco. de arena⁊ Io. an. Item dicit ꝙ habēs poteIuiuuilꝫſtatem legitimādi ab imperio: pofeſt vbi p̄t imꝑator ẜm verba priuilegij: ⁊ vbi nō poteſt: minus poteſt habens poteſtatē ab eo. Et ſimiliter dico de habētibꝰ poteſtatērinitana pſont Indo E.a papa. In habente poteſtatē abimꝑatore tenet Bar. in. l. p̄ſes. ffde offi. p̄ſi. ꝙ nō poſſit legitimareī terris eccleſie. qꝛ alius a ꝓcōſulenon p̄t extra ꝓuinciā ſibi decretāiuriſdictōem etiā volūtariam exe̓cere. Puto etiā inquit ꝙ habēs poteſtatē a p apa: vel a pnͥcipe nonpoſſit legitimae̓ ad p̄iudiciū alterius. etiā r̓ſpectu ſpei: qꝛ tales ꝯceſiōes intelligūtur ſine alioꝝ p̄rdicio. de pͥuil̓. paſtoral̓. cū ſil̓ibꝰhec ille. qͥ ec̄ ibidē multa alia ꝓſeqͥtur de hac materia. B. Quibꝰ aūtmodis illegitimꝰ legitimetur. habes Iͣlegitimꝰ. Fij. Et vtͣrū malitiaꝑentis debeat nocere illegitimo ſiue tuicūqꝫ filio. habes ſupra. filiFiij. Ad materiam illegitimoruꝫpoteſt ꝑtinere ſuprͣ. filius. a infralegitimus.