diligenter inuigilent: ſi canonicāvoluerint effugere vltionē. Si qͦsem̄ ep̄s ſuꝑ expurgādo de ſua dyoceſi heretice prauitatis fermētonēgligēs fuerit vel remiſſus cū idceteris indicijs apparueīt: ab ep̄ali officio deponat̉ ⁊ in locū ipſiusalter ſubſtituat̉ ydoneꝰ: qͦ velit ⁊poſſit hereticā ꝯfundere p̄uitatē Bqͣliter inqͥrendi ſunt¶ Vl̓o hereticiche. Si pp̄datcertam formā: illa tenenda ē. al̓spn̄t queri ꝑ accuſatione. inq̄ſitionem ⁊ denunciacōm Item tenent̉dyoceſam ꝑ ſe vel ꝑ alios ſalteꝫ ſemel in āno qͣrere hereticos: vbi fama ē eos hītare. ⁊ illos quos credunt aliqͥd de hoc ſcire dn̄t ꝯpellere iurare vt indi cet ſi quoꝫ hn̄t ſuſpectos ꝓpter occulta ꝯuenticula:vel alia ſigna ex. eo. excōicamꝰ. Fadijcimꝰ. Suſpectus ſi votus ꝯfitetur ⁊ ſperāt̉ de correctione: p̄t ei iniungi pmīa ſalutaris. ſi aut negat⁊ tn̄ ſit infamatus: indicet̉ ei purgatio: qua ſi non preſtiterit excoīcabit̉: ⁊ vſqꝫ a d̓ ſatiſſcōꝫ ꝯdignāab oībus euitabit̉ frſi ꝑ annumſic ſteterit: extunc velut hereticꝰ cōdemnet̉: vt in d̓cō c. excōīcamꝰ. §qui aūt.¶ Q All ture ℟. Quadrupena hereticꝰ puīpliciſ. excōicacōe. depoſicōe. reruꝫablacōe ⁊ militari ꝑſecutionē. Excōicacōne. qꝛ oīs hereticus ſiue occultus ſiue manifeſtꝰ eſt ipſo iue̓excōīcatus. xxiiij. qa. ca. ī. ⁊ ij. ex.co. ad abolendā. A. Clarius extreo. excōicamꝰ ⁊. ⁊. ij. B. Scd̓ depoſitione. qꝛ indiſtincte ſiue clericuſſiue laycus. etiā papa vel imperator vel quilibet alius debet deponiab omni dignitate. xl. di. ſi papaxxiiij. q. i. qui ꝯtra pace. A. Ibi d̓rQui ꝯtra pacē ecc̄īe ſunt: ſi dignitatem aut cingulū milicie hēant:nudent̓ eis. Si aūt priuati ſunt: ſiquidē nobiles ſunt: ſuaꝝ ſubſtantiaꝝ ꝓſcriptione patiantur. Si ātignobiles: non ſoluꝫ corꝑe verberent̉: ſed etiā exilio perpetuo caſtigent̓. B ⁊ ab oī officio ⁊ bn̄ficō expoliari. Eſi clericꝰ ſit debet degͣdari. ⁊ demū quilibet talis dꝫ relincarbitrio ſcl̓aris ptātis aīaduerſione debita puniendꝰ .ſ. cremacōeA. De iſta crematione non videt̉in iure haberi de cōſuetudine. B. niſi ꝯtinuo poſt deprehenſionē errori s ad fidem velint reuerti: ⁊ errorem ſuū abiurare ⁊ ſatiſfactionēexhibere. A. Iſtūd ꝯtinuo de ꝯſuetudine ab aliquibꝰ obſeruat̉ de pͥma ſeſſione iudicis: a prima diequa examinat̉ hmōi ca: ita etiaꝫꝙ hoc faciat ſponte ⁊ nō ꝓpter metum ꝓbationum ⁊ cruciatuū. ẜmglo. ray. ⁊in ſum. ꝯ. li. v ti. xv. q. iiijvbi hec notant̓ ẜm ray. B. ⁊ ſic redeuntes d̓n̄t ꝑpetuo carceri detrudi. ex. eo. excōicamus. ij. A. Fſi q̄Vbi dr̄ ꝙ ſi poſtꝙͣ fuerint deprehenſi: redire voluerint ad agendāpm̄am ꝯdignam in ꝑpetuo carcere detrudant̓. Et ſic hic nil dr̄ de illa ꝯtinua ⁊ ſpontanea reuerſioneſed̓ dicitur eo. ti. ca. ad abolendā:vbi etiam dicitur de priuationeab officio ⁊ beneficio. h. Et nota
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten