et pctm̄ mortale. qꝛ ꝯſenſus nonſolū in actū mortalis: ſꝫ etiā in ſolam delectationē eſt moͣrle vt nōttho. ij. ij. q. ciiij. ar. iiij. Scd̓ caſunō deeſt pctm̄. Nā qd̓libet vanuꝫappetere vitioſū eſt Psͣ. iiij. vt qͥddi ligitis vanitatē. Et notat tho. ijij. q. cxxxij. ara. Non puto tn̄ ꝙ ſitmnorle niſi interueniat māglibidoue mētis relaxatio. Nā vt notatlona. ſuꝑͣ. iiij. ſē. di. xvi. pctm̄ veniAle ꝑ magnam libidine fit morleNon ſimplex eſt qn̄ venit cū appeAtu honoris ſeu reue̓ntie. ⁊ hoc caſu ſi ꝓcedit ex quadā mētiſ ſurreptione vel maxima ꝓnitate ꝯcupīeeſt veīale. qꝛ vt dicit beda ſuꝑ ep̄iſto. iac. ⁊. xxv. di. f. criminis q̄ exhumana infirmitate ꝯmittunt̉ venialia ſunt ⁊ ex furrepcōe ſeu maxima ꝓnitate ꝯcupīe veriſil̓r ꝓcedit vana gl̓a cum eſt ſuꝑ re ꝑua.tunc em̄ veriſil̓r deliberatus ꝯſenſus rōnis non adeſt delcātioni reiꝑue. Pōt tn̄ ⁊ erga rempͥuaꝫ deliberatus ꝯſenſus adeſſe cū maliciā⁊ tunc nō erit ſurreptio mētis ſeuꝓm̄tas ꝯcupīe: ſed malicia mētisNec refert ꝙ ſit ſuꝑ re pua. qꝛ deꝰcor reſpicit non manū. xiiij. q. v. ſiquid et facit qd̓ dictum eſt ſuprafurtū Fiij Procedit etiā vana gloria ex magna ꝯcupīe ꝓnitate ſuꝑre magna: vt qn̄ ſuꝑͣ illa deferturhoī non qͣſitus honor. difficile em̄eſt tunc ⁊ ſi rō non cōſentiat aliq̄lenus non delectari. Vn̄ ſuꝑ illuda ad theſſa. ij. Non qͣi hoībuˢ placentes: ſed deo. dicit glo. augͥ. Stſicuicūqꝫ facile eſt laudeꝫ non caꝑeCun negat̉: difficile tn̄ eſt ea nōdelectari dū offertur Si vero vanagloria cum appetitu honoris ꝓpriſeu reuerentie non veniat ex dictaſurreptione ſeu ꝓnitate: ſed ex deliberato ꝯſenſu: videt̉ mortale. Nāhoc caſu eſt appetitus ꝓprie exceliilentie: q̄ appetitus eſt ſpēs ſuꝑbieiija luli li inmideavtꝫ. ij. ſentē. di. xlij. c. ex ſuꝑbia: vCrribi d̓r ꝙ ſuꝑbia eſt amor ꝓprie exxiicellentie. Et ideo iſtud aliqn̄ vocat̉pilipuenlabapōb diain anis gl̓a ꝓpter inutilem delectationē quā ꝯtinet. Vn̄ omel̓. xxiiijdicit grego. Nemo qͥppe veſtimeta precipua niſi ob manē gloriaq̄rit: viꝫ vt honorabilior ceteris eſſe videatur. Aliqn̄ vero ꝓpter amoIio nope intdi j cip. ꝓtrem ꝓprie excellentie vocat̉ elatioſeu ſuꝑbia. xxi. q. iiij. oīs. ibi. Omne quippe qd̓ non ꝓpter ncitatemſuam ⁊cͣ. Suꝑbia vero cū venei̓t exvit alex. a ales ſideliberato ꝯſenſū: pctm̄ eſt mortale vt notat tho. ij. ij. q. clxij. ar. v.Sic gͦ vana gl̓ia hoc caſu que exſuꝑbia eſt pctm̄ eſt mortale ⁊ etiam graue. qꝛ videtur ꝓcedere a radice infidelitatis. Vnde auguſt. vdeciuitatē dei ca. xiiij. dicit. Tamēhoc vicium immicū pie fidei ſi maior in corde ſit cupiditas glorie ꝙ̄dei timor vel amor: Vt dn̄s diceretIoh̓. vQuomodo poteſtis crrderegloriam ab inuicem expectantes⁊ gloriā que a ſolo deo eſt non q̄rentes. Maior videtur eſſe cupiditas glorie ꝙͣ dei timor vel amor qͥn̄huic glorie quis ex deliberato cōſenſu adheret. qꝛ dominus hoc ꝓhibet iherenie. ix. ibi. Non glorietur ſapiens ⁊cͣ. Et mathei. v. ivl