lucrifaciēdi gratia ſiue ipſiꝰ rei ſiue ec̄yſus poſſeſſiōi ſue. vt. ff. eo.la A. Iſta fuit diffinitio Ray. q̄aponit̉ in fū. cō. li. ij. ti. vj. q. j. B. Cōtractatio ponit̉ in p̄dicta diffinitione: qꝛ ſine ea nō eſt furtuꝫ etiā ſiint̓ueīat volūtas vel verbū. A. Facit. ff. eo. l. i. §. jB. tn̄ ꝑ ſolam volūtatē erit trāſgreſſio alteriꝰ p̄cepti.ſ. illiꝰ Nō ꝯcupiſces rem ꝓximi tuiRei aliene ponit̉ in diffinicōe. qꝛ īreꝓpria n̄ ꝯmittit̓ furtū. Intelligeniſi aliꝰ habeat in re illa aliqd̓ iuſpula. ille cui res erat pignorata:vel ꝯmodata. A. ⁊ fecit ī ea vtilesexpēſas. vt ptꝫ in iuribꝰ jͣ. allegatis. B. ff. eo. ſi res. F.i. ⁊. l. ſi is qͥ reꝫin ꝑnͥcipio. A. Immo potiꝰ in fi. hIdē Tho. ij. ij. q. lxxi. Aobilis ⁊ corpalis dicit̉. qꝛ in rebꝰ īmobilibꝰ:vt in agro vel incorꝑalibꝰ vt ſuntactōes ⁊ ſeruitutes nō ꝯmittit̉ furtu. eo ꝙͣ talia nō pn̄t ꝯtractari. Aff. eo. l. veꝝ. ⁊. BFrauduloſa dicit̉ꝙ ſi aliqͥs credebat rem eſſe ſuā q̄nō erat: vel ſi erat ſua credebat ꝙetiā ab eo qui hēbat ibi ius poſſꝫacciꝑe nō ꝯmittit furtū. lꝫ al̓ teneatur. A. viꝫ qꝛ ꝑdit ius qd̓ hēbatin re ⁊ ſi nō hēbat ius aliqd̓ ꝯdēnabit̉ ad reſtitucōꝫ rei ⁊ inſuꝑ ad extimacōeꝫ illiꝰ ex eo ꝙ voluit ius ſibi facere. vt in tex. de qͦ ſtatim. B.in Inſti. de vi bo. rapto. ſqꝛ tn̄. 4 Fſe. Inuito dn̄o: qꝛ ſi credit dn̄m ꝑmiſſuꝝ ⁊ ſubeſt iuſta cā credēdi n̄tenet̉. Secꝰ ſi non ſubeſt. ff. eo. ſi isqͣ rem. A. In dubio em̄ p̄ſumit̉ dominus inuitus. ff. eo. l. quivas. Fvetare. B. Et dicitur dn̄s inuitus.etiā ſi videatrem auferri ꝙͣuis nōcōtradicat. ff. eo. l. pl̓t. AIbi videtur colligi ꝙ hoc veꝝ qn̄ racōne timoris vel etiā verecūdie non cōtradixit. al̓non ꝯtradicēdo cum potuerit: videtur cōſentire. ar. c. error.lxxxiij. di. ⁊. c. cōſentire. B. Si autēputauit faceremuito dn̄o ⁊ tamēdn̄s vult furtū quidem facit ꝙͣtuꝫad intentiōem: ſꝫ non tenet̉ ad reſtitucōnem. nec dn̄s poteſt petereobſtante ſibi ſua volūtate. ff. eo.inter om̄es. F. penl̓. A. Hoc fallit̓ īl. ſi qius ſeruo. Ede furtis vt ꝑſuadens ſeruo vt tollat rem a dn̄o etſeruꝰ tollit eam domīo etiaꝫ ꝑmittente cui priꝰ denūciauit teneturfurti ⁊ ſerui corrupti. B. Lucrifaciendi. grͣtia. qꝛ ſi quis alienā ancillam rapuerit nō cauſa lucri: ſꝫ libidinis non cōmittit furtū. ff. eo.verū. A. Scd̓ al̓ incipit certu. B.Ipſiꝰ rei vſus poſſeſſionis ve qꝛ n̄ſolū cōmittit furtū qui rei dominium vult ſibi lucrari: ſed etiaꝫ quivult in re ipſa lucrari vſū ⁊ poſſeſſiōem. di. l. qui ſacrū. ff. eo. qui iumēta.gſunt ſpēs furti. ℟.¶ QOEdue. Naꝫ aliud eſtmanifeſtū ſcilicet illud ī quo furdep̄henditur priuſꝙͣ veniat ad locum deſtinatū. A. ſiue dep̄hendat̉ab eo cuiꝰ res eſt ſiue ab alio. ff.eo. l. iij. B. Aliud non manifeſtuꝫcum quo fur nō deprehēdit̓. ff. eo.l. ij. ⁊. iij. Item nota ꝙ quēdaꝫ remanet in nomine generali. quedam in ſpeciali. veluti ſacrilegiuꝫquod eſt furtum rei ſacre. A. ſeu