etiā hic ꝙͣdies d̓nīca ⁊ maiores illa ſūt de p̄cepto dei. de qͦ latiꝰ dictūeſt sͣ. dn̄ica dies. Fi. in addicōe Itēꝙ ꝯſuetudo nō excuſat ꝙͣ tū ad feſta iuris d̓im a bn̄ qꝛ nulla ꝯſuetudo vel etiā hūana ꝯſtitutio pōt valere ꝯtra ius d̓mū. viij. di. veītateet. c. ſi ꝯſuetudinē. ⁊. xxv. qͥ ⁊ ſuntqͥdā. Quo vero ad feſta iuris poſitiui excuſat: ſꝫ debꝫ latiꝰ diſtīgiū.Aut ꝯſuetudo eſt rōnabil̓ ītrodūcta forte ob aliquā rōnabilē neceſfitatē tacētibꝰ prelatis ecce: ⁊ excuſat. Nam rōnabil̓ ꝯſuetudo vim legis hꝫ. di ⁊ c. ꝯſuetudo. Si vero conſuetudo nō ſit rōnabilis qꝛ nō eſtītroducta ex aliqͣ rōnabilicā: ſꝫ potiꝰ ex auaritia: vel deuocōis tepiditate. ꝓut cōīter ſolet ꝯtīgere. ꝑ ſenō excuſat. īmo potiꝰ grauat. ext.deꝯſue. c. fi. ⁊ di. viij. c. mala. Et iop̄lati iuxta poſſe dn̄t conari taleꝫꝯſuetudīeꝫ abolere ⁊ ſi n̄pn̄t ad peius euitādū laudabilit̓ taceat. iiijdi. denqꝫ. ap̄latis tacētibo nō celebrātes dicta feſta excuſāt̉ dūmōn̄ ſint ꝑtinacis ꝓpoſiti ipſa n̄ celebrādi etiā ſi a platis p̄cipent̓. ſic̄in ſil̓i dicit Tho. erga ſolucōꝫ decimarū. ij. ij. q. lxxxvij. ara. Et forteqͦ ad feſta gn̓aliter p̄cepta r̓quiritur aucͣtas pape. hoc eſt ꝙ ſciat ⁊tolerēt ꝯtrariā ꝯſuetudinē. Et n̄ videt̉ ſufficere taciturnitas ep̄i. cuꝫnō hēat ptātē ꝯtra legē ſuꝑioris ⁊ꝑꝯn̄s nō poſſit tolle̓ feſta ab eccagn̓ali ītroducta: niſi forte ꝓpt̓ taciturnitatē ep̄i. ſubditi aūt iuſta ignorātia excuſent̉. Quo vero ad feſta ꝑticulaia loci taciturnitatē ſufficere puto ep̄i ꝓprij. Predictis ecfeſtis p̄ceptis addē dedicacōꝫ cuicūqꝫ oratorij. vt ī dicto. c. ꝓnuciadū. de ꝯſe. di. iij. Qd̓ puto intelligidū ꝙ tuꝫ ad loca ipſiꝰ oratorij. PSūt etiā alia feſta ꝑ ꝯſuetudineꝫintroducta totiꝰ ecce. ſicut ſācti picolai: ⁊ forte alia. A. Et iō ſunt obſeruādā cū ꝯſuetudo ſit tacita lex⁊ ꝓ lege habeat̉ ſi rōnabilis fit aſaluti ꝓficiat. di. . c. cōſuetudo. Eteadē rō eſt de cōfuetudinibꝰ ꝑticlaribꝰ reſpectu ꝑ ticulariū locorūar. dicti. c. ꝓnūciandū. ⁊. ff. de reivedi. l. qͥ de tota. Vn̄ ⁊ feſtū ſanctciti ſuit̓mo ſi cī apl̓isbartholomei ẜm diuerſas ꝯſuetudines diuerſis diebꝰ celebrat̉. ex.de obẜ. ieiu. ꝯſiliū. B. de die dnn̄coſpāliter ⁊ qͥd etiā agendū ī feſtishēs s. dn̄ica dies. ⁊. q. ſ.viij. a ſe.De feſto ꝯcepconis btē Marie v̓gimiatatibꝰ It̄ qꝛ in dido.nis dicendū ẜmᶜ Tho. in. iij. ꝑte. q̄xxvij. ꝙ lꝫ romana ecca ipſū noncelebret. tolerat tn̄ ꝯſuetudinē aliſolinat q̄pontndias.qͣꝝ eccaꝝ illud feſtū celebratiuꝫ.Iia ſpt dlebracex.Vn̄ celebritas nō eſt totaliter reprobāda. Sꝫ nec ꝓpt̓ hoc ꝙ feſtuꝫꝯcepcōis celebrat̉ dat̉ intelligiqnadam luiainin ſua ꝯcepcōe fuerit ſcā: ſꝫ qꝛ quotꝑe fuerit ꝯſecrata igͦrat̉. celebratur feſtū ſcīficacōis eiꝰ potiuſꝙͣ cōcepcōīs in die ꝯcepcōis ipſiꝰ.ātnſdlirtis. ſa¶ Ml cōſuetudo tenēda eſt erfaciendo feſtū trinitatistr eo. qm̄. A. Ibi etiā dicitur ꝙ alicubi celebrat̉ infra octauas pētecoſtes ⁊ alibi in dnīca ante aduetuꝫ. B. Hodie tn̄ ex mandatohis pape. xxij. fit ꝑ vniuerſaleꝫ edeſiam.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten