inmo incidit in minorē ep̄s ⁊ al̓icōicantes: ex. eo. cū deſideres. Naꝫetiā ſi papa ſalutat aliqueꝫ excōīcatum vel ꝑticipat ei: non intelligit̓ eum abſoluere vt ſupra abſolutio. j. Fxi. qui incipit papa ⁊cͣ. Etintelligendū ꝙ ep̄s nicidit cōicand: etiā ſi ille fuerāt excōīcatus abipſo epō: cui nec ipſe cōicare pōt:nec alijs dare licīam cōicandi ei:quin iicidat in excōicationeꝫ minore. ex. eo. iiuper. xi. q. iij. excōicatis A. Con. hoſ. ⁊ glo. ray. vt in ſū.ꝯ. eo. ti. q. clxi. ſſi ep̄us cōīcat in cri¶ QlOmne cuꝫ illo quemꝓpter illud crimen excōicauit. ℟.ẜm ray. Aandem ſm̄am incurrit ⁊ligat̉ nō ſua ſm̄a: ſed iuris. ar. ex.eo. nub ⁊ a ſuperiore oportebit ꝙabſoluat̉. Con. hoſ. a mno. Alicꝫber. ⁊ goff. dixerint ꝙ hoc caſu incurrat ep̄s ſolū minore: al̓r ligae̓tur ſua ſm̄a: qd̓ nō p̄t fieri: cuꝫ nemo poſſit ſua ſm̄a ligari. ar. ff. dearbi. l. pen̄. ⁊ de iudi. l. iulianꝰ. Sꝫray. inno. hoſ. Io. mo. ⁊ archi. dicunt ꝙ ep̄s incurrit maiore. ⁊ ꝙ ligatur non ſua ſm̄a ſed iuris. licꝫoccaſiōe ſue ſnīe. ⁊ ꝙ ſic ītelligitxi. q. xiij. ſicut apl̓i. cū tribꝰ c. ſeqntibus: ⁊ extra eo. ſi ꝯcubine. Dicitetiā hoſ. ꝙ vtrāqꝫ incurrit .ſ. maiorem ⁊ minorē. Sed ſi quis excōmūnicaſſet aliquē cuꝫ oībus qͥ dediſſent ei auxiliū ad aliqd̓ faciendū⁊ ipſe excoīcator fuerit de illis auxiliatoribꝰ: non ligat̉. qꝛ non pōtdici ꝙ talis ſit ligatuſ a iure ſed aſe tm̄: qd̓ eſſe nō p̄t. qꝛ nemo pōtſe abſolue̓ vel ꝯdemnare: ſed̓ ſupri̓or tm̄. xxi. d. inferior. ex. de ma. ⁊ obe. cū inferior ẜm mno. ex. eo. cū indubijs. ⁊ Io. mo. ⁊ archi. ex. eo.ſtatuimꝰ li. vi. Et con. hoſ. vt in direc. li. iij. ti. ij.f.cxxviij. vbi hec oīanontur. Et eo. ti.f. cxxviij. dr̄ ꝙ ptſciri excoīcatorem ꝑ̄ticipare cū excōicato in criminē: vt ſi ep̄s excoīcauit ſuū ꝯſanguineū vel amicū ꝓrapina facta mihi quē forte odīohꝫ: ⁊ latent̓ fauet raptori ⁊ ꝑticipat cū eo vel ipſū receptat vel cogͦuit ml̓erem quā excōicauit ꝓpt̓ fornicacōꝫ: ex. eo. ſi ꝯcubīe ẜm hoſ. B¶ Vlxcauis c ℟. ẜm tho. inſit orandū pro excoīiiij. d. xviij. Pro excōicato oral̓ p̄tꝙͣuis non inter orōes q̄ ꝓ mēbriseccē fiunt ⁊ tn̄ fructū non p̄cipiū:ꝙͣdiu in excoīcatione manent ſedoratur vt detur eis ſpūſ pmīe vt aˡexcōicatione ſoluant̓. A. Idē in ſū.ꝯͣ. li. iij. ti. xxxiij. q. clxix. vbi clariūſhoc ponit̉. Et dr̄ ꝙ ꝓ excōīcato orari p̄t in priuato ſed nō publice inter oroes q̄ fiunt ꝓ membris ecceIbi dr̄ etiam ꝙ ſuffragia ecce q̄ ꝓtota eccā fiunt: excōicato nō ꝓ ſūtEt hoſ. dicit ꝙ ꝓ excōicato nō eſtoranduꝫ ſpāliter: intellige publice Nam ꝓ hereticis in gn̓e orat inꝑaueſce ecc̄īa. hec ibi. B¶ Ꝙ AO cerdoti ꝙdenuncietſi iudex mandat ſaalique excommunicatuꝫ: nunqͣdviſis litteris tenet̉ eum vitare. ℟ẜm vorl. Si ille qui mandat eſt iudex ordinariꝰ: ſacerdos debet cū p̄ſume̓ excoīcatū Idē dico de iudice