ꝑticipat ei in diuinis .ſ. recipiēdoeū ad diuina officia ſeu eccaſticaſacra vel ad eccāſticam ſepulturāAtalis qͥdē licet non ſit irregularis vt extra eo. is qui. li. vi. peccattn̄ mortaliter ⁊ eſt valde ꝓpniquꝰirregularitati. Nā eſt ei interocusingreſſus ecc̄īe: donec de tranſgreſſione hmōi ad arbitriū eius cuiꝰſententiā ꝯtempſit ſatiſfecerit ꝯpetenter: extra de priuile. c. epōrumli. vi. A Et ibi ſentit archi. vt ⁊ point̓ io. an. in nouella. ꝙ dictū c. videtur ſolū hr̄e locū in celebrātibꝰexcōicatis ab hoīe ⁊ non a iure ꝓpter verba ibi poſita. ad arbitriuꝫeius ⁊cͣ. B. Et ſi poſt ꝙͣ eſt ſic interdictꝰ ingerit ſe diuinis in ſuo officio ſic̄ prius irregularis efficitur.Item ſi decēdat ſic interd̓cūs nō debet in cimiterio ſepeliri: ext̓. eo. iscui. li. vi. Sed hi c caue. qꝛ ſi ſeplit hereticū: dic vt ͣhereticus. ij.ij. Item ſi ſepeliat excōicatuꝫ publice: dic vt ſupͣ. excōicatio. 1. F. iij. inprincipio. A. Hijs em̄ locis pꝫ ꝙin iſtis caſibꝰ maior excōicatio ipſo facto irrogat̉. Sil̓r ⁊ ſi quis clericus ſcienter ⁊ ſponl̓e recipiat addiuina excoīcatum iudicialiter apapa: extra eo. ſignificauit. ⁊ pꝫſupra abſolutio. i. F. ij. in addi. B.ꝙ ſi talis ꝑticipatio in d̓iuinis fitꝑ mētum. vt qꝛ tirannꝰ cogit metu mortis ſacerdotē ſibi celebrarebeatus eēt ſacerdos ẜm hoſti. ſi ſead martiriū preparet. Metus em̄⁊ſi culpā attenuet: ſimplicit̓ nonexcuſat. xxxij. q̄ſt. v. ita ne. tn̄ ẜmvil. a hug. bene excuſat ietus q̄caderet in ꝯſtantem viꝝ. A. in ſū.con. li. iij. ti. xxxiij. q. clxxiij. refertdictū hoſ. ſed eo. ti. q. clxv. dr̄ ꝙ ſecunda opinio videt̉ humanior etverior: cū caſus nc̄itatis excuſet intalibꝰ ⁊ etiā caſus vtilitatis qd̓ minus ē. hec ibi. Primū tn̄ dictū pōtintelligi: qn̄ quis ex metu patuseſſet ꝯſentie̓ etiā pctō. tunc enimnon eēt excuſabilis: dicto c. ita neB. Quarto qn̄ ꝑticipat non in crimine ſed in loqͣndo vel ſecū orandovel comedēdo ⁊ hmōi: vt dictū eſtſupra excōicatio a. circa fi. in. §. qͣseffectus ⁊cͣ. De taliter ꝑticipantedicit tho. in. iiij. di. xviij. ꝙ quidādicūt ꝙ peccat mortalit̓. Et ſubditSed hoc videt̉ valde graue ꝙ hō ꝓvno verbo leui quo excōīcato loq̄tur moͣrliter peccet ⁊ ipſi excōicantes multis laqueū damnatōis inijcerent qd̓ in eos retor qͥretur. Id̓̓ꝓbabilius videt̉ ꝙ nō peccet morliter cōicando: niſi in crimine vel īdiuinis vt dictū eſt. vel in ꝯtēptūeccāſtice diſcipline qd̓ intelligit decre. viꝫ ꝯtra ꝓhibitōnē ſuperiorisex. de cle. excō. mi. ſi celebrāt. Id̓ſi aliqͦs ꝑtinaciter excōicatis ꝑ ticipat: excōicari p̄t maiori excōicatione. qꝛ moͣrliter peccat. Idē al. ⁊pe. Et vtꝫ in ſum. ꝯ. li. iij. ti. xxxiijq. clxv. Predictis con. etiā hoſ. dicit em̄ ꝙ qͥ ſimpl̓r cōicat excōīcato ꝯtra ꝓhibicōꝫ canonis venialiter peccat: niſi hoc faceret in ꝯtemptū canonis. Sed̓ ſi hoc facit pertinaciter ꝯtra ꝓhibicōem iudicisgn̓aliter vel ſpāliter ſibi factā: cūꝓ hoc caſu excoīcandꝰ ſit: patꝫ ꝙt. iiij.