iuriſdictōem: non ꝓpter hoc potei̓texcōicare. ar. ex. de offi. or. dilectꝰA. Idē in fū. ꝯ. li. iij. ti. xxxiij. q. liiij.ẜm hoſti. S¶ CxLO¶Acatꝰ quicūqꝫNnon p̄t excōrVn̄ nec hereticꝰ. nec ſciſmaticus.nec apoſtata a fide. xxiiij. qͥꝛ audiiumiꝰ. a. Rſi aūt in fi. Itē nec intruſus. nec ſuſpēſus a iuriſdictōe. xij.q. ij. alienatiōes. ⁊. c. p̄carie. ex trde ꝯceſ p̄ben. qꝛ Itē nec ille qͣ violāuit īterdictū. extͣ. de exceſ. pla. c. fi.A. Ibi nō bene videt̉ hoc ꝓbari. tn̄idē dicit Alb. ⁊ hoſti. circa inferdictum hoīs vt in fu. ꝯ. li. iij. ti. xxxiijq. lxxiij. BXcōicatio premo cōīter: quid ſit. &℟ Excōicatio eſt a qualibet licita coīone ⁊ legitimo actu ſeꝑacō. xi. q. iijFeuidēter. A. hoc fuit dictū Ray.vt patet in ſum. cō. li. iij. ti. xxxiij.q. xxxij. Et inde inqͥt. Adā dicit̉ excōmunicatꝰ ab eſu ligni vite. dicite dn̄o. Gen̄. iij. Videte ne forte ſuma tde ligno vite. dicto. F euident̓Cō. Hoſti. ⁊G off. Sꝫ in directoriali. iij. ti. ij. in principio dicit̉. ꝙ hecdiffinitio nō ꝯprehēdit minorē excōicatiōeꝫ Vn̄ ibi ſic dicit̉. excōīcatio eſt a ꝑticipacōe ſacranitoruꝫexcluſio vel a coīone fideliū ſeꝑacōdicto. ſ. euidēder. ⁊ extrͣ. de excep. anobis. Sꝫ hec diffinitiōes vidēturꝑticulares Vn̄ ſatiīs videt̉ ꝙ ꝓ generali diffinicone poſſit dici ꝙ excōicatio eſt a coīone ſeu cōſortiofideliū ſeꝑatio. xi. q. iij. oīs. Sꝫ qn̄qꝫ ꝑticularit̓ ⁊ qn̄qꝫ vniu̓ſalit̓ ẜmſuas ſpecies. de quibꝰ ſtati. Et adhūc ſenſuꝫ p̄t reduci pͥma diffinitio ray. intelligēdo eā diſiūctiue ⁊lio cōpulatiue. B. Cuiꝰ pnͥcipalit̓due ſunt ſpēs. vna q̄ ſeꝑat a ſacrmētis ⁊ ab īgreſſu ecce: ⁊ a cōionefideliuꝫ. ⁊ hec dicit̉ maior excōicatio vel anathema. Alia que ſeꝑata ſacram̄tis tm̄. A. viꝫ a p̄cepcōeprincipaliter. nō a collacōe. Peccat tn̄ taliter excōicatus ꝯferendoeccaſtica ſacra: ſꝫ ab eo collata vtutis nō carent effectu. ext. de cle.exc. mm. ſi celebrat. B. Et hec dicit̉minor. Et de vtroqꝫ hētur. iij. q. iiijEngeltrudā. ⁊ ex. eo. ſi que. A. ẜmRay. ⁊ in ſū. ꝯ. eo. ti. q. xxxiij. ſpēsexcōicationis qͣſi infinite ſūt Auoteī ſunt ſpēs cōionis. tot ſunt vel eēpn̄t ſpeciēs excōicacōis. Sꝫ de p̄d̓ictis duabꝰ frequēter tractat eccīa⁊ in dubio cū nominat̉ excōīcacōintelligit̉ de maiori. dicto. c. ſi queItē excōicationū. alia eſt iuris .ſ.qua quis incurrit ip̄o iure delictocōmiſſo. vt ſi qͦs iniciat manꝰ violentas in clericū. xvij. q. iiij. ſi qͥſſuādente. alia eſt iudicis .ſ. que irrogat̉ a iudice poteſtatē habenteꝑ ꝓceſſuꝫ iudiciariū. extra eo. nuꝑ. Et qͥs poſſit excōicare excōicatione maiori: dictū eſt sͣ. c. ꝓximo.Aiuori autē excōicacōe excōicarepn̄t non ſolū ep̄i: ſꝫ ⁊ alij pre latieccaꝝ infelores ẜm ray. ⁊ in fū. ꝯ.eo. ti. q. lv. Bquibꝰ caſibꝰ incidit quis¶ lmaiore excōicacōne ipo facto. ℟. In multis. Naꝫ excōicatio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten