Iſcere debet q̄libet etiā p̄latus quicūqꝫnō ſolū a maiori: ſꝫ etiā a minimodū tn̄ erudito Vn̄ di. xxxviij. Nullus ep̄s ꝓpter obprobriū ſenectutis vel nobilitatē genei̓s a ꝑuul̓eruditis ⁊ mimis ſi quid forte eſtvtilitatis ac ſalutis inqͣrere negligat. Qui eī rebellit̓ viuit: ⁊ diſcereatqꝫ agere bona r̓cuſat magis dyaboli mēbꝝ ꝙ xp̄i eſſe on̄ditur: ⁊potius infidelis ꝙͣfidelis eſſe mōſtrat̉. Vnde ⁊ Augꝰ ait. Ego anexa iuuene ⁊ ep̄s tot aniorū a collega nōdum anniculo paratꝰ ſumdoceri. xxiiij. q. iij. ſi habes Ad materiā docendi facit infra. magiſter⁊ ⁊ magiſter. ij. aqͣ. ſciētia. ⁊ cͣſtūdiu mn.Iſciplīa correctōnis ſiue punicōis quap̄lati qn̄qꝫ imponūt nō debet eſſevſqꝫ ad effuſiōem ſanguinis. ar.extra de rap. in archiepatū. ⁊ ẜmvil. intelligi dꝫ de effuſiō e enorniA. Idē in ſum. co. lia. ti. iiij. q. vj. Bde correctōne p̄latoꝝ. vide ſupracorrectio ⁊Acordia vtruſit peccatū mortale. c℟ẜmTho. ij. ij. q. xxxvij. An̄ aliqͣs ſcienter ⁊ ex intencōe diſcordat a bonō d̓ino ⁊ a bono ꝓximi in quo debet cōſentire. hoc eſt peccatū mortale ex ſuo genere ꝓpter contrarietatē ſuam ad caritatē. licet primimotuſ huiꝰ diſcordie ſint peccataveniali a ꝓpter imꝑfectōem actusSꝫ cum intētio aliquoꝝ eſt ad aliqd̓ bonū qd̓ ꝑ̄tinet ad honoreꝫ deivel ad vtilitatē ꝓximi. tn̄ vnus exſtimat hoc eſſe bonū. alius auteꝫHꝫ cōtrariam opmnionem. nō eſtpeccatū. A. quia tal̓ diſcordia eſtꝑ accn̄s: ⁊ quia cōcordia que eſtcaritatis effectꝰ eſt vino volūtatuꝫnon opimonū ẜm eūdem tho. vtī ſum. co. li. iij. ti. xxxiiij. q. ccxxvi.vbi etiā notant̉ que ⁊ hic. B. niſihmōi diſcordia vel ſit cum errorecirca ea que ſunt de neceſſitate ſalutis vel ſi ꝑtinaciā indebite adhibeat̉. Ex quo etiam pꝫ ꝙͣdiſcordiaqn̄qꝫ eſt ex peccato vniꝰ tm̄. qn̄qeſt cum peccato vtriuſqꝫ. puta civterqꝫ diſſentit a bono alterius ⁊diligit bonū propriū. ⁊ vide infralitigiū.Iſpelatio ẜmRay. eſt iuris relaxatio.vnde vocatur vulnꝰ: qꝛ vulneratius cōe. xxiij. q. iiij. ip̄a pietas. cirfi Hoſti. qͦꝫ dicit ſicdiſpēſatio eſtrigoris iuris ꝑ eū ad queꝫ ſpectatmiſei̓cors ⁊ canonice facta relaxatio. vt colligit̉ . ꝗ. vij. Fniſi rigor⁊. c. ſe. A. Idē ī ſum. co. li. iij. ti. xxiqa ad fi. G¶ Vl̓Oius. ℟ẜm Riay. diſpinūquid diſpenſatio ēſatio ẜm ꝙ eſt in diſpenſante eſtptas ſiue actus poteſtatis a iurcōceſſus. Sed ẜm ꝙ eſt in eo cumqūo diſpenſatū eſt. ſic eſt ius priuatu ⁊ licentia vel ꝑ miſſio quedāalicui facta cōtra rigorem iuris: