de. cupientes. jͣ. allegato. ⁊ notat̉in direc. li. iij. ti. ij. .cclxvi. ⁊ ti. vj.Xxxx. B. Illi aūt religioſi q̄ dicūtaliqͣ vt a ſolutione decimaꝝ retrahant audientes excoīcati ſunt ipſo facto. A. Siue hec dicant in predicationibꝰ ſiue alibi vt retrahāta ſolucōe decimaꝝ eccleſijs debitarum: vt in dicta dle. cupientes. B.Item preceptū grauiſſimū fit predicatoribꝰ ꝙ in prima dnīca quadrageſime ⁊ quarta ⁊ vltima ⁊ īfeſtis aſcēſionis d̓n̄ penthecoſtesnatiuitatis ſci Ioh̓is baptiſte. aſſumpcōis ⁊ natiuitatis btē marieaudientes informent ſi fuerint requiſiti ꝙ decimas ſoluant. Sed p̄dicta nō extendunt̉ ad religioſoſqui decimas ꝑcipiunt. A. Ipſi em̄non incurrūt dictas penas. qꝛ ſolinon ꝑcipientes ſolent in preocīsdelinq̄re ẜm glo. in tex. de quo ſtaum ſuꝑ verbo ꝑcipientiū. B. Hecoīa in cle. cupientes. de penis.¶ V MN fuetudo de nō ſoluenin decimis excuſet cōdo. ℟. ẜm ray. ⁊ hoſ. decime ꝑſonales non diuino iure ſic̄ prediales: ſed precepto hoīs debent̓. Naꝫ⁊ leui. vl. tm̄ de predialibꝰ fit mentio. Conſuetudo aūt ius humanūtollit: vel in toto ſi eſt gn̓alis: velin ꝑte ſi eſt ꝑticularis. d. xij. ꝯſuetudo. vnde videt̉ ꝙ ꝯſū etudo ꝯtraria a culpa liberet non ſoluentes illas. Nā neceſſario ille decime ſoluende ſunt q̄ debent̓ ex lege d̓inavel loci ꝯſuetud̓me approbata .ſ.prediales. ex. eo. in aliquibꝰ. A Inhoc c. non fit aliqͣ mentio de perſonalibꝰ: vel predialibꝰ: ſed ſolū ꝙille decimē ſunt nccārio ſoluende:q̄ debent̓ ex lege diuina vel loci cōſuetudine approbata Cū predcistn̄ ꝙ cōſuetudo excuſet in ꝑſonalibus cū ray. ⁊ hoſ. con. goff. ⁊ glo.ray. vt in ſum. ꝯ. li. j. ti. xv. q. xli. BSamus ꝯſiliū eſſet ſoluere ētiā ꝑſonales vel ſibi remitti facere. A.Hoc fuit dictū ray. qui vtꝫ in d̓cāq. xli. pꝰ predicta ſubiunxit. Hoctn̄ diffinire nō audeo .ſ. ꝙ cōſuetudo excuſet non ſoluentes decimaſꝑſonales. Sanū ꝯſiliū eſſet vt ſoluerent vel ſaltem aucͣte ep̄i ⁊ eccarum quibꝰ eēnt ꝑſoluende erogaret quilibet vel ſimul. vel ꝑ cōtidianas el̓mas in vſus paupeꝝ. ⁊ ꝙideꝫ faceret de decimis qͣs retinuitpreteritis tꝑibus vel peteret ſaltēa predictis ꝑſonis remitti intuitudei ⁊ elemoſine. Glo. eiꝰ ait. Benedicit ꝯſiliū. qꝛ non enccariuꝫ hocfieri: cū cōſuetudo reuera in hac ꝑle excuſet. hec ibi. Videt̉ dicendūꝙ preceptū decimaꝝ hodie intm̄ ēde iure diuino cui cōſuetudo nō derogat inqͣntum ē morale: viꝫ inꝙͣtum ꝯcernit nccāriam ſubuen cōꝫminiſtrantiū diuinis. ⁊ id̓ nullaꝯſuetudine videt̉ excuſari qn̄ quiſiuxta facultates ſuaſ ſiue ex prediis ſiue ex lucro ꝑſone: teneat̉ ſubuenire indigētijs miniſtrantiū ſibi ſpūalia. qꝛ ad hoc obligat̉ exlege diuina Math̓. x. ⁊ a. Chor̄. ix⁊ pꝫ ex hitis sͣ. .vj. in addicōe. B¶ ꝘO ſuetudine nullaꝫ dede illis q̄ ex antiqͥ ꝯcimā ſoluunt. ℟. ẜm tho. ij. ij. q.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten