amittat ius petendi debituꝫ: ſi tn̄petit ⁊ adulteriū ſit occultū: debetſibi reddi: qꝛ ẜm gloẜ. ray. vtercꝫꝯiugū duplex ius hꝫ in reliquo .ſ.ius exigendi. ⁊ ꝙ ſibi exigenti debitū red̓d̓atur Pximū amittit fornicando: ſed nō ſcd̓m. Sic ⁊ prelatus ius non hꝫ imꝑandi aliqd̓ illicitū vel de quo dubitat an ſit illicitū: ſubditus tn̄ debet ei obroie̓ indubio illicito. ⁊ hoc ius hꝫ prelatus in eo: licet non hēat ius imperandi: ſed peccat imꝑando in hoccaſu. xxiij. q. v. qͥd̓ culpat̉. Glo. Hputo veꝝ niſi ca ꝓhibens exactōeꝫcōcerneret vtramqꝫ ꝑtem. tunc eietiā ſi ſit o ccultu reddi non dꝫ vtin c. inqͥſitioni. ext̓. de ſen. excōm.Item ⁊ qn̄ quis cogit̉ iudicialiteral̓s ſecus .ſ. qꝛ nō tenetur reddereetiā ſi imped̓imentū ſit ſecretū. Etſic p̄t intelligi qd̓ dictū eſt ſuptaFix. ad fi. in addicōe. BSic ⁊ tenetur q̄ cognouit ꝯſanguineaꝫ vxoris: ſed nunꝙͣ exigere p̄t. extra deeo qͣ cog. ꝯſan. vx. tranſmiſſe. AIbi d̓r ꝙ qui cognouit ſua preigna exvxore premortua: ⁊ ductaalia legitima vxorē cuꝫ preuignapublice ad peccandū redijt: nō p̄tdebitum petere. ⁊ exactꝰ debet cūgraui cordis dolore reddere. ⁊ ſi p̄moriatur ſcd̓a: debet ſic ſine ſpe cōiugij ꝑpetuo manere. B.ꝯtraxit cū aliqͣclam de¶ MAlſtinc a poſtea cū aliapublice: nu̓nqͥd̓ exactꝰ a prima tenet̉ ad redditioneꝫ debiti? ℟. ẜmvvil. Credo ꝙͣ non tenet̉ ſi ē in locovbi ꝯſuetum ē ꝙ anfe carnaleꝫ cōpulam adhibeat̉ benedictio nuptialis. Idē puto etiā ſi non ſit ꝯſuetum ⁊ reddi non poſſit ſine ſcādalo: cuꝫ ab oī ſpecie mala abſtinendū ſit ⁊ ad theſſal̓. vl. B. ⁊ ſibi imputet illa q̄ clamdeſtine ꝯtraxit ⁊ingeſſit ſe periculo. Credo tn̄ ꝙ ſiſecunda relicta tranſeat ad aliasꝑtes: cū prima in quibꝰ ſine ſcandalo pn̄t adhiberi ſolemnitatesdebite vel ſi de ſolemnitatibꝰ nō ēꝯſuetudo: poſſit ei cohītare. ⁊ſi ſicfecerit: licitū eſt. A. de hoc latiusdr̄ in ſum. ꝯ. li. iiij. ti. ij. q. lxiij. vbipꝫ ẜm aliquoꝫ ꝙ iſte non tenet̉ recedere a ſcd̓a liꝫ ei non dēat debitūreddere vt vadat cū prima: ⁊ ſibi īputet ꝙ clādeſtine ꝯtraxit. qd̓ puto intelligendū qn̄ a ſcd̓a non p̄recedere ſine ſcand̓alo ſiue ſpē mali: ex. de vi. ⁊ hone. cle. cū ab oī: etprefactū eſt: al̓ bene tenet̉ recedere: ⁊ poſſet hoc agere ꝓpria autoritatē: vt in d̓cā. q. lxiij. ẜm glo. rayEt addit. Nō eſt ꝯtra qd̓ ſolet diciꝙ vir nō debet dimittere vxorem ſine iudicio eccē. Hoc em̄ intelligēd̓um eſt qn̄ inter eos ē impedimetum aliud ꝙͣ ſit ligatio mr̄imonijprecedētis. vel ꝙͣ ſit votū ſolemneꝓpter qd̓ impedimentū non p̄t cōmiſceri cū ē a ſine pctō mortali: inquo tn̄ caſū ſicut notauit hug. xx.Xv. q. vi. multoꝝ. ⁊ ſi precepto eccieſie non tenet̉ obedire quantuꝫad reddendū debitum: tn̄ in cohabitacōe ⁊ nccariorum exhibicōetenet̉ ei obedire ⁊ ſine ordine iuriſnon debet hoc denegae̓ vxori cui defacto ſe cōpulauit. Secus eſt vbi