Primo mō qn̄ ꝑemptorie citatꝰvenire ꝯtēnit. Scd̓ modo qn̄ malicioſe ſe occultat. Tercio qꝛ īpeditne citatio ad eū ꝑuenie̓ poſſit. dequibꝰ extra vt lite nō ꝯtēſ. qm̄ frequēter. Secūda cōtumatia eſt qn̄citatus ad iudiciū venit quideꝫ: ſꝫnō vult iuri parere vel an̄ finitamcauſe examinacōꝫ cōtumacit̓ recedit. xi. q. iij. certuꝫ Tercia qn̄ offenſa eiꝰ eſt maīfeſta ⁊ iuſſus a iudice nō vult emēdare. extra de verboſig. ex ꝑte in fi.aliquo caſu li¶ Nu ¶ ¶ IOt non coteſtata poſſint con ꝯtumace teſtes recipi ⁊ ad ſmīaꝫ diffinitiuā ꝓcedi. c℟Sic: ex aliqͣ ſpāli cā: puta. ſi q̄ſtiomoueat̉ ſuꝑ alicuiꝰ electiōe: ⁊ hocne ꝓpter longā morā eccīe patiat̉in ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ leſionē. Itēſi moueat̉ q̄ſtio ſuꝑ copula maritali. ne viro vel mulieri fornicationis occaſio p̄beat̉. maxīe cuꝫ ꝓpinquitatis gradus opponit̉ d̓ina lege ꝓhibitꝰ. extra vt lite nō cōteſqm̄ frequēter.Ontumelia ⁊cōuitiū. Hic primo queritur qͥd ſit cōtumelia. ℟. ẜm Tho.ij. ij. q. lxxij. ꝙͣ ꝯtumelia īportat dehonoracōem alicuiꝰ ꝑ verba ſiueꝑ facta. aut qͥcquid vim ſignificādi habet. differt autē a cōuitio inhoc: qꝛ ꝑ verba contumelioſa repſentat̉ ꝓprie defectꝰ culpe. Sꝫ ꝑ conuitiū repn̄tatur genea̓liter q̄cūqꝫdefectꝰ ſiue culpe ſiue pene. vnde ſialiquiſ dicat alteri iniurioſe eumeſſe cecū. conuitiū quidem dicit: ſꝫnon contumeliā. Si autē dicat ꝙſit fur. non ſolū conuitiū: ſꝫ etiamcōtumeliā infert. Sepe tn̄ vnū ꝓ altero ponit̉. A. Ideꝫ in ſū. cō. li. iij. ti.xxxiiij. q. ccxxxviij. Bcōtum elia ſiue cōuiti¶ MCum ſit peccatu mōlec℟eẜm Tho. ij. ij. q. lxxij. Proprie ⁊per ſe vtrūqꝫ horū peccatū mortaleeſt nō minus ꝙͣ furtu vel rapinaNō enim hō minꝰ amat ſuū honoreꝫ ꝙ rem poſſeſſaꝫ. Si tn̄ aliquiscōuitiū vel cōtumeliā dixerit nonamimo dehoneſtādi: ſꝫ ꝓpter correctōeꝫ vel aliquid hmōi. non dicitcōuitiū vel cōtumeliā ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ accidens vnde hoc p̄t eſſe qn̄qꝫ venialepeccatū. qn̄qꝫ ſine pctō. A. qꝛ ſcd̓mTho. ibidē. ſicut licitū eſt aliqueꝫverberare vel in rebꝰ daminificarecauſa diſcipline. ſic etiam pōt aliquis alteri quē corrigere dꝫ verbūaliqd̓ ꝯuitioſū dicere: ⁊ hoc mododn̄s diſcipulos vouit ſtultos Luc̄vlt̓. Et apl̓s galathas īſenſatosGal̓. iij. Tn̄ ſicut dic̄ Augꝰ in li. deẜmone dn̄i in mote. Raro ⁊ ex ingna neceſſitate obiurgatiōes ſuntadhibēde. in quibꝰ non vt nobis:ſꝫ vt dn̄o ſeruiat̉ inſtemus. B. Inquo tn̄ eſt neceſſaria diſcretio vthō moderāte talibꝰ verbis vtat̉: qꝛpoſſet ita gͣue eſſe cōuitiuꝫ ꝙ ꝑ incautelā ꝓlatū auferret honorē eꝰconͣ quē ꝓfert̉: ⁊ tūc poſſet hō peccare mortalit̓ etiā ſi non intēderetdehonoracōem alteriꝰ. ſicut etiāſi quis īcautē aliū ex ludo ꝑcutiēsgrauit̓ ledat.