interp̄tatione. Bcōſuetudo p̄iudicet iuri?¶ UllheCon̄ lege diuinā vel naturalē nulla p̄ualet ꝯſuetudo. extrͣeo. c. vlt. xxxij. q. vij. flagitia. Sedcōtra ius poſitiuū pualet. dū mōſit rōnalis ⁊ p̄ſcripta. vt extra inpallegato. ca.que dicit̉ rōnabilis.¶ Vl̓O℟. ẜmdimo. Riōnabil̓dicit̉ ōnis ꝯſuetudo que nō reprobat̓: ſꝫ ſuſtinet̉ a iure vt etiā notatur extra. de cōſue. c. vl. A. Hoſti.autē dicit. vtꝝ cōſuetudo ſit ronabilis vel non relinqͦ iudici. cū neccerta regula poſſit tradi. ar. extrade of. dele. de cauſis vt in fū. ꝯ. li. ij.ti. v. q. ccvj. Hec ſatis ꝯcorbat cūp̄cedēti: qꝛ omē irrōnabile ꝓhibꝫius. ff. de legi. qd̓ non rōne. ⁊ di.c. cōſuetudo. Sꝫ qꝛ iſtud nō p̄t ſpāliter in on̄bus determīari. relinqͥtur iudicio recti iudicis. dicto. ca.de cauſis. Bꝙͣto temꝑe p̄ſcribitur¶ Sl̓Oſeu firmat̉ cōſuetudos℟ vt hoſti. ait. Scd̓m canoniſtasreq̄ritur tempꝰ. xl. amoruꝫ. extrade elec. cumana ⁊ exͣde cenſi. olimA. Reliꝰ facit extra de p̄ſcri. auditis. Et dicit Hoſti. ꝙ om̄s canoniſte dicūt expectādū tempꝰ. xl. annorū vt in ſum. ꝯ. eo. ti. q. ccvij. Sꝫhoc dꝫ intelligicū agit̉ de p̄ſcripcōne alicuiꝰ rei ſeu iuris eccāſtici vtptꝫ in iuribꝰ ad hoc allegatis ⁊ h̓ſequit̉. B. Et hec hn̄t locū in eccīaſticis. Scd̓m leges tn̄ eſt diuerſitas. Nam ẜm aliquos ſufficiūt. x.am inter pn̄tes. ⁊. xx. inter abſentes. Sꝫ ẜm alios expectādū eſt tēpus tantū ꝙ in ꝯtrariū memorianō exiſtat. Primū veriꝰ videt̉. vtnotat̉. Cq̄ ſit lon. cōſue. in rubro.A. Puto ꝙ velit allegare. Ede preſcrip. lon. tēpo. x. vel. xx. an. Et eo.ti. l. fi. hētur clae̓ ꝙ longū tp̄s quoinducit̉ p̄ſcriptio. dr̄. x. ānoꝝ īterpn̄tes. ⁊. xx. inter abſentes. B¶ CōluetudiNi c̄ aucxonabiius loci nō derogat̉ ꝑ ſtatutū nouū pape niſi illud exprimat̉. extrͣde ꝯſti. lꝫ. li. vj.autē eſt differētia īter¶ Ꝙiboſuetudinē ⁊ p̄ſcripcōnē. chẜm Hoſti. Sex pn̄t differentie aſſignari. Prima qꝛ p̄ſcriptiolocū habet in rebꝰ mobilibꝰ et immobilibꝰ. corꝑalibꝰ et in corꝑalibus. extra de p̄ſcrip. auditis. ⁊. c.ſe. Cōſuetudo vero in corporalibꝰtm̄. vt in ſeruitutibꝰ. iuriſdictōnibus. electōnibꝰ ⁊ hmōi. Secūdaqꝛ p̄ſcriptio acqͥritur ſingulari ⁊priuato: ſꝫ cōſuetudo nō acquirit̉magis iſti ꝙͣ illi. Tercia qꝛ in preſcripcōe exigit̉ titulꝰ ⁊ bona fidesextra de p̄ſcrip. ſi diligēti: ſꝫ in conſuetudine nō requirit̉ titulus: ſꝫ ſolū tempꝰ. ff. de vſuris. l. cū de. in rexA. Reliꝰ. ff. de legi. de quibꝰ. ⁊ di.q cōſuetudo. B. Quarta qꝛ p̄ſcriptio ⁊ pͥuilegiū non ꝯcurrūt. extrade fide inſtru. iter dilectos. Fceteꝝ⁊ extra de p̄ſcrip. veniēs. Sꝫ cōſuetudo ⁊ priuilegiū bene ꝯcurrūt. exeo. cū dilectꝰ. ⁊ extra de verbo. ſig.abbatr. En̓ta qꝛ preſcriptio ꝓprieeſt excluſio actōnis ſiue peticōis:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten