niſi in tiuitatibꝰ ſeu locis īſignibꝰvbi poſſit ꝑitoꝝ cōpia hēri. B¶ ¶ DẜlAlOes omittenō pn̄tvices ſuas exceptis citacionibꝰ ⁊ſm̄aꝝ denūciatiōibꝰ niſi aliud eisper lrās ꝯmitteret̉: ⁊ tūc ꝯmitterepoſſent jͣ. loca in quibꝰ fuerint deputati ⁊ ꝑſonis p̄dictis in pͥmo. ſextra de of. dele. hac ꝯſtitutiōe li.vi. AFij. S¶ ¶ DLudtores ſe intrsEnō pn̄tmittere de alijs ꝙͣ de manifeſtis īiurijs ⁊ violentijs. extra de of. dele. ſtatuimꝰ li. vi. Ꝙ ſi de alijs ſiueq̄ indaginē iudicialeꝫ reqͥrūt ſe intromiſerint. ſunt ſuſpēſi ꝑ vnū annū ab officio: ⁊ ꝑs q̄ hoc fieri ꝓcurat incurrit ſm̄am excōicationis.a q̄ non p̄t abſolui niſi ꝑti gͣūateſatiſfaciāt de expeſis: vt in p̄dictadecre. hac ꝯſtitucōe. Nec ꝓceſſusvalet: qꝛ excedit fines mādati. extra de reſcpͥtis. cū dilecta Sciendūtn̄ ẜm Inno. A. In dicto. c. ſtatuimus. B. ꝙ licet pnͥcipaliter n̄ habeāt iudicialeꝫ indagine. in notorijs tamē hn̄t: qꝛ omnia illa ſinequibus eorū iuriſdictio nō poſſetexplicari intelligūt̉ eis eſſe cōmiſſa. ff. de uur. om. iu. l. ij. Vn̄ ꝯſeruator p̄t citare: ⁊ cōtumaces punireextra de of. dele. de cauſis. ff. ſi qͦsius di. li. Item ſi maleficiū eſt nōtoriū alijs ⁊ non iudici. oportet ꝙſuꝑ hoc ꝓbacōes querat ⁊ cogatteſtes. ij. q in primis. extra de teſtibꝰ. c. ij. A. Melius facit. extr deteſti. cōg. cā ⁊ ꝑ totum. Et vt nōtImio. vbi ſupra. dicunt quidā ꝙteſtes qui inducūtur ſuꝑ notoriodebent dicere factū eſſe notoriū: ⁊ſi querat̉ qūo ſcit. p̄t rn̄dere: quiaego pn̄s fui: ⁊ vid̓i qn̄ publicemplatea multis pn̄tibꝰ fecit illud.Immo plus videt̉ ꝙ ſi etiā dicat̉.Ego nō vidi qn̄ fecit maleficiuꝫ: ſꝫvid̓i qn̄ dūctꝰ fuit coram iudice:interrogatꝰ de maleficio nō negauit vel cōfeſſus fuit .ſ. ꝙ ſic publice fecexit Quidā dicūt idem etiā ſicorā multis ꝯfitet̉ Item ſi dicit ſicIgo nō vid̓i qn̄ fecit maleficiuꝫ: ſꝫvidi eum fugientē vel latitantē ꝓpter hoc: ⁊ nullo mō ſe excuſanteꝫnec ſuberat cauſa qͣre non ſe excuſaret vel qꝛ de hoc cū quibꝰ tranſegit. ff. ex quibꝰ caqͣ. irro. l. athletas. Ffi. ⁊. l. ſe. Et ſic ē multa taliāinueniē Alij tamē cōtradicūt: hecille Iſtorū dictū poteſt intelligi inhijs que nō ſunt notoria ꝑ ſentētiā vel ꝯfeſſiōem in iure vel per euidentiam facti vt in. c. fi. extra de cōha. de. ⁊ mū. A. Item quia etiā innotorijs aliqͣs ordo neceſſariꝰ eſtextra de iur. iur. ad noſtrā. Itemſi reus cōfitetur factū: ſꝫ dicat ꝙ vſus fuit in iure ſuo: in hoc caſu admittit ꝓbatiōes. Aliter em̄ nō p̄texplere iuriſdictōꝫ ſibi cōmiſſamSil̓r oꝑtet ꝙ ꝓcedat ad inqͥſicōeꝫqn̄ factū quideꝫ eſt notoriū: ſꝫ neſcitur qͥs fecerit Item ad repellēdāiniuria p̄t inuocare brachiū ſecūlae̓: ſicut ⁊ alij iudices. extr de of.or. ca. ⁊. c. qm̄ in pleriſqꝫ. in fi. A.Et ad hoc ptās ſecularis teneturAl̓ ꝯſeruator pōt illum excōicare.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten