ſubenndā: debet benignior ſm̄a eligi viꝫ vt in hoc dubio qͦs ad nihiſobliget̉. Nā in dubio regulariterꝓ reo dāda eſt ſmīa: niſi in camatrimonij: dotis ſeu libertatis vel teſtamenti qn̄ ꝓ iſtis data fuerit ſētētia vt in c. fi. exͣ de re. iu. ⁊ c. cū ſit⁊ c. odia de re. iu. li. vi. ⁊. ff. de legibus. l. benignꝰ niſi forte eēt aliqͥd̓faciendū qd̓ poſſꝫ faciliter expediri: vt ſi dubitat̉ vtꝝ quis ſit excōrcatus ⁊ poſſit ꝯmode facere ſe abſolui ad cautelam: tunc em̄ ē ꝯſulendū pro tutiori ꝑte ꝙ hoc faciatEt ſic p̄t infelligi qd̓ dicit glo. ray⁊ ponit̉ in ſum. ꝯ. li. iij. ti. xxxiij. qlxix. viꝫ ꝙ ſi iudex eccaſticus dicatScias te eſſe excōīcatuꝫ vel hmōiverba. ꝙ ſi de excōicatione ꝑ v̓batalia agat̉ in foro iudicij nō reputabitur excōicatus niſi al̓s ꝯſtitexit de intencōne excōicantis: vt ꝙſꝑ ſolitus ē ſic dicere qn̄ excōicat:vel alio mō In foro aūt pm̄ali eligenda ē in dubio tutior via: vt .ſ.talis reputet̉ excōicatus ⁊ īperretabſolutionē. Et idē ꝯſulit hoſti. inhijs ⁊ ſil̓ibꝰ: qn̄ dubitat̉ de excōrcatione. Iteꝫ qd̓ dictū eſt fallit qn̄vehemens ſeu ꝓbabilis cōiecturāeſſet in ꝯtrariū. qꝛ ꝯſpicimꝰ in obſcuris qd̓ eſt veriſimiliꝰ vel qd̓ plerumqꝫ fieri ꝯſueuit vt in c. inſpicimus. de re. iu. li. vi. vt ſi ꝯſtat alique fuiſſe excōicatum ⁊ dubitat̉vtꝝ fuerit abſolutus: tunc em̄ hēbitur ꝓ excōicato: donec de abſolucōe ꝯſtet legitime: vt in ſū. con.ti. iij. ti. xxxiiij. q. xlviij. Item ſi ſitpublica famā de delicto vel excōicatione: vt ex. de ſen. excōi. cū deſideres. F. ij. vbi dr̄: ꝙ ſi eſt publicafama alique verberaſſe clericū: ꝙnec ep̄us nec alius cōicare ſibi dꝫniſi ad arbitriū ep̄i de hoc ſe purgauerit vel ad cautelam abſolutꝰfuerit. Si aūt ꝓcedit dubi exipericia ꝯfeſſoris: tunc qͣrat ꝯſiliū periti: ex. de pe. ⁊ re. oīs. Ꝙ ſi non hrep̄t: remittat ꝯfitentē ad ꝯfeſſoremſcīa ⁊ ꝯſcīa prudentiorē ſic̄ medicꝰiꝑitꝰ dꝫ ad īperitiorē egͦtu reītte̓.ar. de pe. diſ. vj. qui vult. Ꝙ ſi nechoc pōt fieri: exigat a cōfitente ꝙſit ꝑatus facere omne ad qd̓ obligat̉. ⁊ quere̓ diligenter illud noſcere a peritis iuxta poſſe. ⁊ ꝯſulatꝯfitenti qd̓ tutius eſt: ⁊ in dubioabſolutionē ſibi non retineat: vtdictū eſt. ſed̓ ipſuꝫ inqͣntum autoxitas ſua ſe extendit: abſoluat depe. d. vij. ſi qͥs poſitꝰ vbi dat̉ abſolutio penitēti in extremis: liꝫ de eiſalute peitus dubitet̉: vt ibi. ⁊ eaq. c. nullꝰ. Scd̓ vtꝝ abſolutio poſſit fieri ꝑ lram. ℟. ẜm glo. ray. etin ſū. ꝯ. li. iij. ti. xxxiiij. q. lxxvij. ꝙnō. Sed pn̄s ꝯfitens a pn̄ti ſacerdote p̄t abſolui. Facit de pe. diſ.que penitet. Ex quo pꝫ ꝙ eodē mōnō p̄t fieri ꝑ nunciū. Itē nō pōtvnus audire ⁊ alter abſolue̓: vt sͣ.ꝯfeſſor a. Fiij Abſolutio vo ab excōicatione p̄t fieri etiā in abſētiaqꝛ ignorans ⁊ inuitꝰ ab ea p̄t abſolui vt in ſū. cō. li. iij. ti. xxxiij. q. cxiij. ⁊ sͣ. abſolutio ⁊. F.xv. Tercioan ſacerdos dēat primo abſolue̓ꝙ pm̄am impone̓. . vt nōtur indirec. li. vti. xv. §. cxxiiij. ꝙͣ nō. qꝛ cū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten