reciꝑe. Ꝙ ſi recepit ⁊ fiat inquiſitio ꝑ ep̄m vel aliuꝫ qui hꝫ ſuꝑ hocptātem: tenetur veritatē dicere: qꝛqui ſic recepit: de hoc caſu nō cogitauit. vel ſi cōgitaſſet ⁊ ꝓmiſiſſetſeu etiā iuraſſet nō releuare: illicitum eēt ꝓmiſſum vel iuramentuꝫnec obſeruandū in preuidiciuꝫ iuris alieni. Secus ſi iniuſte ⁊ ꝑ tirānidē inqͥreretur: qꝛ tunc ſubt̓fugere dꝫ tacendo vel ſophiſtice rn̄dendo. A. Cō. hijs tho. ⁊ hoſ. vt in ſū.con. li. iij. ti. xxxiiij. q. xcviij. Bꝯfeſſio poſſit reuela¶ VtQ ri de licētia ꝯfitentis℟. ẜm tho. ⁊ pe. in. iiij. di. xxi. dicere p̄t: nihil ominꝰ ſcandalū debetvitare: ⁊ inqͣntum p̄t non vti talilicētia vbi ſcandalū timet̓. Ille qͦꝫcui ſic reuielat̉ de licentia ꝯfitentistenet̉ illud celare: niſi forte pctōrvelit ꝙ ille abſoluite ⁊ libere ſciatſ. hoc pctm̄ qd̓ dictū ē A Idē in ſū.con. eo. ti. q. c. vbi etiā rō aſſignatur: qꝛ ꝯfeſſio celari debet ꝓpt̓ duo.ſ. ꝓpter ſacr̄m. qꝛ quaſi de eēntiaſacri eſt ꝯfeſſioneꝫ celare. ⁊ ꝓpterſcand̓alū. primū tollit̓ per liciamꝯfitentis: ſed ẜm nihilominꝰ manet. BOnfelſor primo. Quos ⁊ a quibꝰ pōtabſoluere ſimplex ſac̓dos. ⁊ quiſunt caſus ep̄ales. &℟. De hoc ſuerūt multe ⁊ varie opini. diuerſoꝝdoctoꝝ A. q̄ aliqͣtenus referunt̉ inſum. ꝯͣ. lj. iij. ti. xxiiij. q. l. ⁊ etiā peral. qui etiā ꝯcor. cū oībus q̄ ponūtur in hoc ¶. nec fuerūt det̓minate vſqꝫ ad tꝑa benedicti. xi. qͣ declarauit ꝙ qͣtuor ſūt caſus ep̄ales deiure. Primo .ſ. pctm̄ clerici: ꝓpterqd̓ incurriſſet irregularitatem. AGlo. ray. m. FItē nunqͣd prochialis. ſuꝑ verbo ꝓpter illā de pe. ⁊ re.⁊ in ſū. ꝯ. d̓cā q. l. dicit hoc eē verūquo ad diſpenſacōꝫ: non quo adabſolutionē. Sed certe iſta declaratio q̄ forte fuit pꝰ illam glo. nōvidet̉ loqͥ de diſpenſacōe ſꝫ de abſolucōe. al̓ multi alij caus eēnt eꝑ̄ales: vt diſpenſatio votoꝝ ⁊ alioꝝmultoꝝ. B. Scd̓ de incēdiarijs. A.ſ. doloſis: ⁊ de mādantibꝰ hoc fieīſiue in hoc dantibꝰ ꝯſiliū vel auxiliū. nam etiā dn̄t excōīcari: nec abſolui niſi priꝰ dāno cui intulerintreſarcito ẜm facultates ſuas ⁊ iurent ſe vlteriꝰ ignē non appoſituros. ⁊ dn̄t iheroſolimis aūt in hiſpama ꝑ annū integꝝ in dei ſeruitio ꝑmanere Si qͥs aūt archiep̄svel ep̄s hoc relaxauerit: dānū reſtituat. ⁊ ꝑ annū ab officio ep̄ali abſtineat. xxiij. q. viij. peſſimā.Bercio vbi eēt indicēdā ſolēnispm̄a. de qua d̓r Iͣpͥma. iij. A. Iſtapm̄a indicenda eſt ꝓ aliqͦ delictograui qd̓ totam ꝯmouit ciuitatēſiue locū. xxvj. q. vj. c. fi. Et iō iſtecaſus ē ep̄alis. qꝛ dari oꝫ pm̄amſolemnē ⁊ publica ad ſatiſfaciendū ſcandalo ꝓximi dco. c. fi. Ideoſimplex ſacerdos etiā ſi ei ab epōcommitteret̉: deberet quantum bonō mō fieri poſſet vitare intromittere ſe ſuper huiuſmodi. qꝛ coītercirca talia non pōt ſimplex ſacerdos nͥccāriam ⁊ ꝯuēnientē indice̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten