Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝯmittitur pn̄t audire etiā ꝑrochialibuſ ſacerdotibꝰ contradicen. tibꝰ ⁊ inuitis. Et hoc etiā tenet Io.an. extrͣ. de pe. ſi ep̄s. li. vi. A. ſatiscon. p̄dictis pe. vt ī. ſuꝫ. cō. li. iij. tixxxiiij. q. xlvi. B. Et confeſſuſ ſacerdoti habenti ꝯmiſſioneꝫ a ſuꝑiori.vt dictū eſt non tenetur confiteriproprio ſacerdoti illa p̄ccā q̄ iā cōfeſſuſ ē: cū dimiſſa ſint. Sed propter ſtatutuꝫ eccleſie de ꝯfeſſione facienda ꝓprio ſacerdoti ſemel ī annō dēt eo mō ſe habere. ſicut illeqhēt ſolū venialia ⁊ illa ꝯfiteri: vtqͣdā dicūt: vel ꝓfiteri ſe a peccatomortali īmune vt ī extrauaganti.Ioh̓is xxij. q̄ incipit. as electionis. A. Ibi dr̄ ꝙ confeſſi religioſisſeu ſacerdotibus quibꝰ fūerit fcāa ſuꝑiore ꝯmiſſio. nō magis tenēt̓ iterū eadē pccā ꝯfiteri. ꝙͣ ſi al̓s illa ꝯfeſſi fuiſſent ꝓprio ſacerdotiEt in hoc approbata fuit ſētēcia Ioan. hoc affirmantis. ⁊ reprobataopinio Vil̓. ⁊ aliorū ꝯtrariuꝫ tenentiuꝫ. vt notatur in directorialia. ti. xv.§. lxxvij. Quia tn̄ ꝓpriusſacerdos tenet de eo reddere rōneꝫ⁊ ei ſacramēta miniſtrare: teneturalteri ꝯfeſſus ſaltē ſemel in annoon̄dere ſe ꝓprio ſacerdoti ⁊ declarare ſe confeſſuꝫ vt patꝫ ex notatisẜm Pe. j. ſū. ꝯ. d̓cā. q. xlvi. Et putoꝙͣ ſufficiat notificare cuicūqꝫ ꝓprio ſiue ꝑrochiali. ſiue epō ſiue altei̓qꝛ in. c. oīs ex. de. pe. nō fit diſtinetio de iſtis ꝓprijs ſacerdotibꝰ. B. ULquis ꝯfiteri alteri ꝙͣin quolibet caū poſſitproprio ſacerdoti. ℟. ẜm. Tho. iniiij. diſ. xvij. Si ſubditus ſcit ſacerdotē ꝓpriū hert ticū eē. aūt ſolicitātē ad malū. a̓ frāgilē: qꝛ ad pcc̄mqd̓ qͥs ei ꝯfitet̉ eſt ꝓnꝰ. l̓ ſi ꝓbabiliter eſtimatur reuelator cōfeſſionis. l̓ ſi pcc̄m de qͦ qͥs ꝯfiteri debetꝯtrͣ illū ſit ꝯmiſſuꝫ. ī hijs caſibꝰ ⁊ſil̓ibꝰ ī quibꝰ ꝓbabilit̓ tiet peītēſex ꝯfeſſione facienda ꝑiculū ſibil̓ ſac̓doti īmine̓: dꝫ recurre̓ ad ſuꝑioreꝫ l̓ ad ipſū ſacerdoteꝫ. ⁊ pete licenciā alteri ꝯfitēti: quā ſi hr̄e nōpoſſit. idē eſt iudiciū qd̓ de illo quin̄ hꝫ cōpiā ſac̓dotis. Vn̄ magis debꝫ elige̓ laico ꝯfiteri. Nec ī hoc tnͣſgredit̓ mādatuꝫ eccē: qꝛ p̄cepta iuris nō ſe extēdūt vltra caritatem.nec eciā ſit iiuria ſac̓doti: qꝛ priuilegiū me̓tur amittere qui ꝯceſſa ſibi abutitur ptāte. A. ex. de. reg. lixB. Con. Pe. al. Inno. ⁊ Vil̓. Et cōiter addunt ꝙ ſi nullomodo p̄t habere aliuꝫ ſacerdoteꝫ. ⁊ neceſſitasīmineat ꝯfiteatur pcc̄m in genereſine eo de qͦ poſſet malū prouenie̓A. Idem in. ſuꝫ. con. li. iij. ti. xxxiiij.q. xxxix. in principio. B. Hoſtien̄.qͦꝫ magis explicat. ⁊ ponit octo caſus in quibus poteſt aliquiſ audire confeſſioneꝫ alterius ꝑrochialis. Primo quando ꝓprius ſacerdos oīno eſt indiſcretꝰ. de pe. diſvi. placū. Nā qui vult ꝯfiteri debetquerere ſacerdoteꝫ qui ſciat ſolue̓⁊ ligae̓. de. pe. diſ. vj. q̄ vult Sꝫ hocdꝫ fiei̓ cū ln̄ia. ex. de pe. oīs. quā licēciā ſi ꝓpꝰ ſac̓dos n̄ vult dae̓: p̄tipē ad aliū ire. ex. de reg. licet. l̓ vadat ad ſuꝑiorem vt euꝫ ꝯpellat. l̓ipē lmīaꝫ det. exͣ. de. iure patronatꝰ