ſit de clericis quibuſcūqꝫ ſꝫ ſb̓ dubio. de laicis vero aſſexit ꝙ teneātur ſil̓r qn̄ adeſt tal̓ oportunitaſꝙ nūꝙͣrōnabilit̓ maior exſpectat̉nec qūo ad tempꝰ nec qͦ ad ſacerdotē. Sed qꝛ tp̄s qͣd̓rageſimale videt̉ eis magis oportunm. videturꝙͣ tp̄ſ illud rōnabiliter poſſint exſpectare. Sed hoc debet intelligi qn̄ꝑ priꝰ oportunitateꝫ nō hn̄t. Al̓sillud etiā tempꝰ magiſ oportunūē qͦ primū pn̄t debite ꝯfitei̓ ꝓptermore ꝑiculū. Vn̄ ipſe Bonaue. ⁊oēs cōfulūt. ꝙ pꝰ lapſū mortalisculpe ꝙͣ cictus p̄t: qͣlibet ꝯfiteatur.quoꝝ ꝯſiliū vanū foret niſi eſſet demeliori. Vn̄ yſidorꝰ ī li. ij. de ſūmobono dicit. Cito corrigitur culpaq̄ cito ꝯgnoſcitur. tardiꝰ āt ſanat̉vulnꝰ qd̓ iā ꝑutreſcētibꝰ mēbrislongo pꝰ tꝑe curacōibus adhibetur. Pretere a̓ ⁊ ipſe Bonaue. īnuit ꝙ religioſi ex vi ſacͣnenti nō teneantur pluſꝙͣ laici. niſi rōne occurrentis oꝑtunitatis. Ergo et cūhicis occurrerit optunitas eodeꝫmō tenētur. Sic igit̉ lizveriſil̓r religioſis citiꝰ occurrat ꝯfitendi oꝑtum̄tas ꝙ ſecularibus clericis. ⁊ipſis clericis citiꝰ ꝙͣ laicis. tamenom̄s etiā laici cū eis cōgrua oꝑtunitas occurrerit videntur tenel̓ adſtatī ꝯfitendū. ſicut ⁊ lacius on̄ditur in qͣdriga. li. ij. ti. vij. Fij. B.¶ VꝘL ſtancias pecoꝝ xteneamur ꝯfiteri c̓cūẜm Tho. in iiij. diſ. xvi. Non ſuntde ncc̄itate. ꝯfitende. niſi ille circumſtantie q̄ ad illud genꝰ pcc̄ī mortalis trahūt: qꝛ venialia nō ſunt denccitate ꝯfeſſionis. ſꝫ ſolū mortalia. Tn̄ ⁊ alias circūſtācias ꝯfiteriꝑfectōis ē ſic̄ ⁊ veralia pcc̄a. ABonaue. i. iiij. di. xvij. dicit ꝙ circūſtanciaꝝ pcc̄i. q̄dā ſūt alleuiateˢq̄dā ī alid̓ genꝰ trahētes. quedaꝫillud ī aliquo mō aggrauantes.Circuſtanciaſ ī aliud genꝰ trahentes cōfiteri eſt neceſſariuꝫ. qꝛ geꝰpcc̄i ꝯfiteri oꝫ. Circūſtācias veroalleuiātes ꝯfitei̓ ne bonuꝫ. niſi ꝓpter hoc vt ſatiſfaciat aliene īquiſitioni. l̓ vt ꝓuideatur eiꝰ ſcādalo ⁊ꝑturbacōi: vtputa. ſi timeat cōfeſore ex hoc acciꝑe occaſionem admalū. l̓ ſi intm̄ diminuit. vt ſit ingene̓ venialis. ſic̄ comede̓ carnesqͣdrageſima ꝓpt̓ īfirmitateꝫ. itatn̄ ꝙ alit̓ n̄ ſit guloſitas a̓qͣ. Et rohꝰ eſt qꝛ ī ꝯfeſſionē n̄ debet ſe peccator excuſare: ſꝫ accuſae̓. De circūſtācijſ aūt qͥ aggrauat ſꝫ genꝰ peccati nō variat: eſt int̓ doctoe̓ſ opimo diuerſa Quidam em̄ dicunt ꝙpenitens tenetur confiteri ſed preceptū affirmatiuuꝫ eſt. ⁊ obligatnon ad ſemꝑ: ſed pro loco ⁊ tꝑe .ſ.qn̄ eas ꝯgnoſcit ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ inquiſitioneꝫ alienā Vn̄ ſapiens ⁊intelligens tenetur ꝯfiteri abſqꝫ īq̄ſicōe. Simplex v̓o tenet̉: ſi ab eoīquirat̉. Alij dicūt ꝙ nō tenet̉ adꝯfeſſioneꝫ haꝝ ecuſtāciarū tentione neceſſitatis: ſꝫ de bono ⁊ equo⁊ ꝙͣtomagis ſapientes ⁊ perfectiſunt: tantomagis debeant eas diſtinctius explicare. Sed non tenētur ad hoc niſi forte ex ꝓpͥa cōſcīaobligentur. Hāc opīoneꝫ credo ꝓ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten