rām licitā ⁊ honeſtā: ſꝫ ꝓpter fauorem ⁊ pompā ſeculi. B. Sil̓e ponit̉ꝑ Cho. ij. ij. q. clxxxv. d̓ ep̄is. dicitem̄ ꝙ ſi diſtincta ſint bona q̄ debētur in vſū eccīe ab hijs q̄ ſūt paupibꝰ ⁊ mīſtris erogāda; et aliqͥdep̄s ſibi retinuerit de hijs q̄ pauꝑibꝰ erogada ſunt vel in vſū miniſtroꝝ vel in cultū d̓inuꝫ impēdēdanō eſt dubiū ꝙ mortalit̓ peccat ⁊ad reſtitucōeꝫ tenet̉. de hijs āt q̄ſunt ſpālit̓ vſui ſuo deputata: peccant ſi īmoderata ſibi retineāt: etalijs nō ſubueniāt ſicut reqͥrit debitū caritatis Si vero p̄dicta bonanō ſint diſtincta. eoꝝ diſtributioeiꝰ fidei ꝯmittit̉. Et ſi qͥdeꝫ ī modicodeficiat aūt ſuꝑabūdet. p̄t hoc fieri abſqꝫ bone fidei detrim̄īto: qꝛ nonp̄t hō in talibꝰ pūctalit̓ accipere illud qd̓ fieri oꝑtet. Si vero ſit multū exceſſus: nō p̄t latere. vn̄ videt̉bone fidei repugre. Et ideo non eſtabſqꝫ pctō mortali. Et idē iudiciūeſt de bonis alioꝝ clericorū: vt pointidem Tho. in quodā qͦlibet. A.Idem in ſū. ꝯ. li. ij. ti. v. q. xvi. vbiqꝫ ſubdit̉. Nota etiā ꝙͣ platꝰ tenet̉de bonis amiſſis eccē dolo ⁊ culpalata ⁊ leui. ẜmBer. ⁊ Hoſti. extrade of. archi. c. ea que. BCꝰ ſiue p̄latus tenet̉¶ Alllit de bomis eccie ſueamiſſis ſua negligentia. dolo velculpa. ſiue lata ſiue leui. Notat̉ extra de of. archi. ea que Idē Hoſti.Acericꝰ qͥ hꝫ ſuf¶ NuALlo ficiēs patrimomū p̄t viuere de bonis ecc̄īe. ℟ẜmVVl̓. Si deſeruit eccīe: pōt viuere debonis eccīe eius: ſꝫ ſi nō deſeruiatvel in malos vſus expēdat: morbitpeccat. Cō. Hoſti. Sil̓e jͣ. decime inFpl̓t. A. Idē in fū. ꝯ. eo. ti. q. xvij.vbi addit̉. Ꝙ aūt dicit Ihero. quibonis ꝑntū ſuſtētari pn̄t. ſi qd̓ eſtpaupeꝝ accipiūt: ſacrilegiuꝫ īcurrūt. xvi. q̄. . c. vlt. Intelligēdū eſtvt dicit Vl̓. cū extrema neceſſitaſpauꝑm hoc reqͥrit tūc em̄ ⁊ ſua tenētur erogae̓. Hoſtiē. dicit ꝙ hec⁊ ſil̓es auctoritates ītelligūt̉. ꝙ deſuꝑfluo debēt largas elemoſinasfacere: hec ibi. Et ſic nō eſt expectāda extrema neceſſitas: ſꝫ de bonisclericoꝝ ⁊ eccleſie. pauꝑibꝰ largiſb̓ueniēdū eſt. qd̓ magis ꝯſonatp̄dicto. c. vlti. Al̓s non eēt differētia int̓ clericos ⁊ laicos ⁊ inter boeccleſie ⁊ bona ceteroꝝ cū in extrema ncc̄ītate oēs de oībꝰ bonis iuxͣeoꝝ facultatē teneantur ꝓxīo ſubuenire. lxxxvi. di. paſce. B¶ALnis eccleſiaſticis teneant̉qui male recipiūt a perſoad reſtitucōem. ℟ẜm Ray. Fornicarie ⁊ hmōi turpes ꝑſone tenentur reſtitue̓ ipſi eccīe. niſi forte eisfuerit datū cauſa elemoſine in fūma neceſſitate: qꝛ tūc fuit debitu.lxxxvi. di. paſce Idē Hoſtien̄. diuites vero ⁊ potētes qui receperūt ꝑfraudes. minas. īportunitates ethmōi tenētur. Et cleicus qui deditredimēdo vexacōem ſuam excuſatur. extra de ſymo. dilectꝰ primo.Si vero nō ſunt data ꝓpter p̄dictaſꝫ ꝓpter alia n neceſſaria vel honeſtā cauſam: vt raciōe hoſpitalitatis aut elemoſine nō tenetur. ar.e. v.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten