ꝙͣtuꝫ ad naturā ⁊ ſic in vniu̓ſali ⁊ſic dilectio immicorū eſt de neceſſitate cal̓tatis: vt .ſ. aliquis diligēsdeuꝫ ⁊ ꝓximū ab illa generalitateimmicos nō exclub̓at. Tertio mōp̄t ꝯſiderari in ſpāli. vt .ſ. aliqͣs inſpeciali moueat̉ motu dilectōnisad immicū. ⁊ illud nō eſt de neceſſitate caritatis vel ſalutis abſolute: qꝛ nec moueri motu dilectōnisin ſpāli ad qͦſlibet hoīes ſingulariter eſt de ncc̄itate caritatis niſi ẜmp̄ꝑationeꝫ animi. vt .ſ. hō habeataīm preꝑatū ad hoc ꝙ in ſingulaxi mimicū dilige̓t ſi nccͣitas occurreret. Sꝫ ꝙ abſqꝫ ncc̄itatis articūlo diligat: ꝑtinet ad cai̓tatis ꝑfectōem. A. Idē in fū. ꝯ. li. iij. ti. xxxiiij. q. ccxiij. Bſit de neceſſitate cai̓ta¶ Vl. tis ⁊ hō minnico ſignavel effectꝰ ex hibeat dilectōnis. ℟ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv. Sic̄ homo in comuni tenetur diligere ⁊nō in ſpeciali niſi ẜm preꝑacō em̄animi: vt nūc dictū eſt. ita ſigna⁊ effectꝰ dilectōnis que in cōmunicōſueuerūt ꝓximo exhiberi tenet̉etiā inimicis exhibere. puta cū aliquis orat ꝓonibꝰ fidelibꝰ vel prototo populo. vel cum aliqd̓ beneficiū impēdit toti cōmunitati. tuncetiā hoc inimicis exhibe̓ eſt de neceſſitatē p̄cepti: ⁊ ꝯtrafacere pertinet ad liuoreꝫ vindicte. Specialiavero bn̄ficiā vel dilectōnis ſignaque qͦs exhibet ꝑticularit̓ aliquibus ꝙ exhibeat inimicis nō eſtde neceſſitatē. niſi ẜm ꝑꝑacōeꝫ aniii vt .ſ. iuuet̓ in articulo neceſſitatis. ẜm illud ꝓuer. xxv. Si eſurierit mimicꝰ tuus ciba illū ⁊cͣ. Sꝫ hfacere p̄ter neceſſitatis articulū ꝑtinet ad ꝑfectōeꝫ caritatis. ꝑ quaaliqͣs cauet nō ſolū vinci a malo:ſꝫ vult vincere in bono maluꝫ: qꝛ .ſ.non ſolū cauet ne ꝓpter iniuriamillatam ꝑtrahat̉ ad odiū: ſꝫ etiaꝫintēdit immicū ad ſuum amorē ꝑtrahere. A. Cō. hijs Pe. vt in fū. ꝯ.eo. ti. q. ccxiiij. Binimicis veniaꝫ petēti¶ M Abus teneamur remitre. ℟ ẜm Pe. iij. ſm̄aꝝ. Ex iniuriavel damno dato alicui ſolēt in eocui fit tria orixi .ſ. rancor in affectu.ſigna racoris in effectu. ⁊ actio iuris co nͣ iniurianteꝫ. Primū tenet̉homo remitte̓ immo nūꝙͣ in cordehr̄e. A. Aath̓. xviij. ibi. Sic ⁊ pat̓meus ⁊cͣ. B. Secūduꝫ tenet̉ homoremitte̓ veniā veraciter petēti ⁊ parato emēdare ẜm facultatē ſua. deqͥ p̄t intelligi qd̓ dr̄ Lu. xvij. Si reuerſus fuerit ad te: dicēs. penitefme. dimitte illi. īmo etiā ſi n̄ petatvt ī ꝓximo. Fdictū eſt. A. Iſtd̓ immō nō vidēt̉ dictū pe. vt p̄t colligiex habitis in ſū. ꝯ. eo. ti. q. ccxv. ſꝫpotiꝰ eiꝰ dicto aduerſat̉. Et cū hocdicto Cō. Albri. vt nō debeat expectari peticio: ⁊ iſtud videt̓ veriꝰ Nāſi nō dꝫ rancor teneri in corde. ſil̓rnec ab extra on̄d̓i in oꝑe: qꝛ nonſolū a malo: ſꝫ ec ab oī ſpecie mali abſtinēdū eſt . Theſal̓. c. fi. B.Sꝫ terciū n̄ tenet̉ r̓mitte̓ niſi ille ſatiſfaciat ꝓ poſſe vt. c. ſi qͥs ꝯtriſtatus. xc. di. ⁊ noͣ. in. c. ad apl̓ice. dere. ii. li. vi. ⁊ ī remiſſionibꝰ doctoꝝ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten