ꝯtrahat ſcienter ſiue ignoranter.⁊ ea cognoſcit. d. xxxiiij. curandū.⁊ c. precipi. Sextus qn̄ vxorē ꝓpriam cogſcit ſcienter vel ignorāterpoſtꝙͣ cognita ē ab alio. d. xxxiiijſi cꝰ ⁊ cͣ. ſe Septimꝰ qn̄ aliqͥs in ordine ſacro ꝯſtitutꝰ: vel pꝰ factā ꝓfeſſione in religione: de facto ꝯtraHit cū corrupta. ex. eo. a nob̓. xxvij. qͥa. qͦtquot A. Idē etiā caſus nōtant̉ in ſū. con. li. iij. ti. iij. q. x. B¶ Ql poſtea m vxore eā duvirgine deflorauit: etxit: nunqͥd p̄t ꝓmoueri. ℟. ſic. qꝛnon diuiſit carnē ſua in duas. necilla in duos. ex. eo. debitū. xxvi. d.acutiꝰ. ⁊ ar. extra qui fi. ſint le. tāta. A. Alij ꝯtra aſſerentes: ꝙ oꝫꝙſnulier ſit virgo tꝑe quo ꝯtrahit̉nirmonū ad hoc ꝙͣ cōtrahentesno incurrant irregularitatē. xxxijdi. nemo. ⁊ exp̄ſſum videtur. xxx.q. v. qͣlis: vbi v̓go caſta ⁊ deſpōſata invginitate ⁊cͣ. Et hanc opi. tenet hoſti. vt in fū. con. li. iij. ti. iij. qv. Sꝫ vtꝫ ibi prima tenet ray. tro.⁊ pe. ⁊ goff. ⁊vl. ⁊ ſic videtur cōior⁊ tenend̓a. Et ad ꝯtraria dicūt ꝙdꝫ eſſe virgo. ī. non ab alio cognita. dicit etiā vl. ꝙ cū oīa preceden̄tia legitiment̉: ꝑ ꝯn̄s mat̓momū.dicto c. tanta. preſumit̉ virgo hoccaſu qͣſi in virginitate eēt deſpōſata. Prima mn̄ſio efficatior eſt. ſcd̓aem̄ aliqn̄ non tꝫ. Naꝫ ſi defloratiofuiſſet facta ab vxorato: ꝑ ſequēsmat̓monū cum deflorata nō fit aliqͣ legitimatio d̓cō. c. tanta. B.¶ QO virgine a mueit corſi credit ꝯtrahere cūruptam. ℟. Non p̄t ꝓmoueri cuꝫſit maritꝰ corrupte. xxxij. q. v. illexv. q. a. c. fi. A. Meliꝰ facit. lij. d. qͣin aliquo. Nec ẜm ray. excuſat error necviolentia. Lex em̄ ꝓmocōnis factū reqͥrit non voluntatē d̓cōc. fi. ⁊ c. ille aūt. Ideꝫ tho. pe. ⁊ hoſ.vt in ſum. cō. li. iij. ti. iij. q. vj. B̓¶ MNlo oēnec cognouit: ⁊ſi qͦs habuit vna vxpoſtea ducit aliā virgine ⁊ cognoſcit. ⁊ econu̓ſo primā cognoſcit ⁊nō ſecundā. ℟ Nō repellit̓ a ꝓmotione: ex eo. debitū A. Idē dicas ꝑeandeꝫ roem: ſi aliqͥs ducat in vxorem ml̓ierem ab alio deſponſatā⁊ traductā: non tn̄ cognitam ẜmray. tho. pe. ⁊ hoſ. xxxiiij. d. c. vl. qin ſū. con. eo. ti. q. vij Sꝫ iſte caſuſē clarus ⁊ forͣlis dicti ca. debitū B¶ ꝘAOorē de abulterio a pēſi maritꝰ accuſat vxdente accuſacōne vir ad preceptūeccleſie red̓dit debitū vxori. ℟. ẜmray. tho. ⁊ hoſt. Irregularis ſiuebigamꝰ cenſetur Nam irregularitas ſepe ꝯtrahit̓ ſolo facto. A Idēin fū. con. eo. ti. q. ix Et addit hoſ.ꝙ non peccat in hoc caſu debituꝫn̄ reddēs cū vult ꝓmoueri: qꝛ vxorem repellit per exceptione ortamex adulterio. Sed ray. ait ꝙ tenet̉reo̓dere: cū non debeat eam ſpoliare poſſeſſione ſui corꝑis vſqꝫ ad ſētentiā. xi. qͥ a. qꝛ res. viij. q. iiij. Nōne̓. precipue̓ cū hoc ſibi precipit̉ab ecc̄īā dictū hoſti. poteſt teneri qn̄ maritus offert ſe ſtatim probatuꝝ ꝯmiſſum adulterium vt jͣocto dies vel circa. art̓. c. ſolet. de