Et intellige principis ſiue eccīaſtici: vt qn̄ pugnatur pro eccīa. ſiueprincipis ſecularis xxiij. qͥ i. quidculpat̉. ⁊ q. ij. ca. Et ẜm vl. ſufficitautoritas inferioꝝ dignitatuꝫ addefenſioneꝫ ſibi ſubditoꝝ: vt qn̄quis al̓s ꝑ iudicem ſe iuuare nōpōt. Secundum qd̓ reqͥritur in bello iuſto eſt iuſta ca: vt .ſ. illi ꝯtraquos bellum mouetur ex aliquaculpa hoc meruer̄t Vnde augꝰ. inli. queſtionū. Iuſta bella dn̄t diffiniri q̄ vlciſcunt̉ iniurias ſi ges velciuitas plectenda eſt: q̄ vel iudicare neglexerit qd̓ a ſuis improbe factū eſt: velreddere qd̓ ꝑ iniuriamab latū eſt. xxiij. q. ij. dn̄s. Terciūreqͣritur intentio recta .ſ. qua intēdit vel vt bonū ꝓmoueatur: vel vtmalū vitetur Vnde non liꝫ fieri exodio ⁊ hmōdi. ſed̓ ꝓpter iuſticiā ⁊caritatē vt in predcō c. quid culpatur ⁊ c. militare. Sunt alia duo q̄ponunt̉ a quibuſdā req̄ri in iuſtobello: viꝫ vt nō ſit ꝑſona cui bellare nō licet: vt clericus. xxiij. q. viijclerici. ſed hoc ē ꝓpter ſpālem ꝓhibitione vt dr̄xͣbellū ij Fa. Item vtfiat ꝓ reꝝ repeticōe vel patrie defēſione ⁊ hmōi xxiij. q. ij. ca. Sed hreducit̉ ad iuſtam cam. A. Idē ꝓlixiꝰ in ſum. ꝯͣ. li. ij. ti. v. q. xlv. vvietiam dr̄ ẜm glo. ray. ꝙ princepꝰqui nullū hꝫ ſuperiorē ſiue e̓x ſiueimꝑator autoritate ꝓpria ſi iuſtaca ſubſit pōt mouere bellū tam cōtra ſubditos: ꝙ ꝯtra extraneos.Pōt ⁊ ſubditis ſuis dare aucͣtemmouēd̓i bellū con eoſdē ⁊ eodē mōSed certe nullꝰ eſt preter papa qͦnon habeat ſuperiorem ſaltē ipſūpapa. xcvi. di. duo ſunt. Ideo adipſum ſi p̄t fieri ꝓ iuſticia debet recurrere: qꝛ ab ipſo etiā imperāborp̄t iudicari dcō c. duo. B¶ VNrāta ꝑ aliad̓ ꝑticulaēſine principis autoribellū liceat iniuriā repellere. ℟ Deiure naͣli pōt quilibet vim vi repellere: dū tn̄ incontinenti ⁊ cū moderamine inculpate tutele ⁊ ꝙ tutela illa modera tā ⁊ ſine culpa ſit:nec ſit ad ſumendā vindicta ſꝫ adꝓpuſſanda iniuria: ex. de homi. ſi.iificaſti. ij. circa finem. dico ꝓpulſandā ſiue a ſe: ſiue a ſocio. xxiij.q. iij. nō inferenda ⁊ c. vlt̓. A. Proſocio intellige quemcūqꝫ iniuriapatientē: vt ex dictis ca. p̄t colligeB. Et ſiquideꝫ vis ſeu iniuria ſit inꝑſonā: tunc p̄t vis repelli anteq̄mſit illata. Nā licitū eſt occidere niſidiantē ⁊ eū qui vult occidere: ſi abter nō p̄t quis manꝰ eius eū adereff. ad. l. aeqͥ. l. iiij. ⁊. v. A. Si aūt aliqͥs poſtvmi illatam perſone reꝑcutiat: nō videt̉ repulſio iniurie: ſꝫvindicta q̄ ꝓhibita eſt oībus dcōc. ſignificaſti. Ideo tenet̉ niſi viderit iniurianteꝫ patum denuo ꝑcirlere vt notat glo. in d̓ cō ca. ſignificaſti. Vbi etiā d̓r ꝙ moderamenintelligit̉: ſi uld̓ tm̄ fiat quō omīſſo violentia repelli nō poſſet. ⁊ ꝙſi quis modū excedat: non tenēt̉ſi nō fecit ex ꝓpoſito. ff. ad. l. acqͣſi ex plag F. tabernarius. Ray. dit̉hoc veꝝ quo ad ſententiā excōīcationis qn̄ iniuria fieret in ꝑſonaꝫeccāſticā. Sꝫ ꝙͣtū ad aliā ſatiſfcōꝫ