Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūDecimūPreceptumNonum

ſiue v̓bo ſiue legēdo. ſiue p̄dicado. ſcripta em̄ cōpone̓ qͥdā mōdꝰ docedi eſt. ⁊ nond̓ ꝙ docereeſt opꝰ caitatis ⁊ mīe magnū. Dubitatur. viij. vtꝝ in eadēſpe vna aureola ꝑemineat alteri. Et vtꝝ vniꝰ virgīs aureolaſit nobilior ꝙ aureola virgīsalteriꝰ ⁊ ſic de ma̓tirij ⁊ doctoꝝaureolis ſe. ꝙ ſic. vna eī ẜm excellētia actꝰ ꝑ quē h̓ pugnauitnobilior eit ut exēpli gra q̄ acbiꝰ martirui. a qͥ p̄uioreꝫ virginitate: vitādo occaſiōes habuit. Aut qͥ plue̓s ſaluauit p̄dicado vl̓ frequentiꝰ p̄dicauit nobilioreꝫ hēbit aureolā Et rō ē qꝛaureola ſuppōītur auree Sꝫ aurea eſt ī vno maior ⁊ nobiliorꝙ in alio. ut de dotibꝰ patuit. ⁊patebit. ergo ⁊ aureola Sꝫnond̓ ẜm tho. ꝙ ꝙͣuis aliqͥs poſſit ꝑuenie̓ ad altiꝰ vel īferiꝰ veleqͣle meritū pͥmij ſcꝫ eentialisꝑ radicē caitatis. habēdo ſolaꝫvolūtateꝫ ad martiruū ꝙ matieī actu mereatur ꝑ martirui: tn̄nō martirilatꝯ nō veīet ad aureolā n̄ priꝰ martiriſetur Et ſicetiā eſt de alijs duabꝫ aureolisꝑiformit̓ ẜm tho. ſēciend̓ Sciedū ẜm eūdē ꝙ meritū aureolepōt intendi duplicit̓. vno mōex ꝑte radicis ſcꝫ caritatis. aliomō ex ꝑte oꝑis Cōtigit emī aliquos duos quoꝝ vnꝰ ex minori caitatē mais tornitum marti

rij hꝫ. vel magis p̄dicacōi īſtatAut etiā magis ſe a delcācōibꝰcarnis elōgat. Intenſiōi ergomieriti qͥ attenditur penes radice. nō rn̄dꝫ ītenſio aureole. ſꝫ intenſio auree. ſꝫ intenſiōi meritiq̄ ē ex gn̓e actꝰ: rn̄dꝫ intenſioaureole. vn̄ pōt eē ꝙ aliqͥs minꝰ in martirio meret̉ ꝙͣtū ad eſſenciale pͥmiū q̄ hebit ꝓ martirio maiorem aureolam Capitulū Monū:Vnc dicēdū ē q̄ ſuntfructꝰ debiti bt̄is qͥbuſda vel oībꝫ. de quo nōttho. in. iiij. di. xlix. Qd̓ fructꝰ de75qͦ loqͥtur xp̄s Math̓. xiij. ⁊ lu.viij. que diuidit ī t̓reſimū ſexageſimū ⁊ cēteſimū: ē qd̓dā preniū qd̓ debetur hoī ex hoc ꝙ decarnali vitā in ſpūalē tnͣſit ⁊ reſpōdꝫ illi v̓tuti fructꝰ p̄cipue qͥhoīeꝫ p̄cipue a ſb̓iectōe carnislibeat hoc aūt facit ꝯtinencia ſola qꝛ ꝑ ea rep̄mūtur delcācō esq̄ maxīe guſtū ſpūalis dulcednis īpediūt que fructꝰ ſuo noīeīportat. nā ꝑ delcacōes vene̓asaīa p̄cipue corꝑi ſb̓ditur adeout in actu carnali ẜm Iero. necſpūs ꝓph̓ie corda ꝓphetaꝝ tangit nec in illa delcacō eē poſſibile aliqͥd intellige̓ ut ph̓us dicitvij. Ethi. Et id̓o ꝯtinēcie magicorreſpōdꝫ fructꝰ ꝙ alteri v̓tuti. Huius autem fructus ſimilitudo ſic accipitur. Fructu-

in