CapitulūSecundūOctauum Preceptum

reꝑimꝰ nos nihil eſſe. In nobisenim quinqꝫ ꝯſideare poſſumꝰvicꝫ fieri. eſſe. cogitare. velle. ⁊operari. cū ꝑficere. Quoꝝ nullūeſt ex nob̓ inꝙͣ tum aliquid boin ibi eſt ſed inꝙͣtum defectuoſiibi aliquid eſt. De fieri ptꝫ primo Ro. viij. vanitati creatua ſb̓iecta eſt. vnde creare diffiniturꝑ aliquid de nihilo facere. Deſecundo vicꝫ eſſe. gal. vi. Qui ſeexiſtimat aliqͥd eē cum nihil ſitipſe ſe ſeducit. Et ẜm gr̄e. Oīscreatura in quolibet inſtanti innihilū deciderꝫ niſi manū dei ſb̓ſiſteret yſa. xl. ones gentes qͣſinō ſint ſic ſūt coram deo ⁊. q. inhilū ⁊ mane reputate ſūt ei Det̓tio vicꝫ cogitare. ij. cor. iij. nōſumꝰ ſuffitiētes cogitae̓ aliqͥda nob̓ quaſi ex nob̓. De quarto⁊ qṅto ſcꝫ velle ⁊ ꝑfice̓. Phili. ij.Deus oꝑatur in nob̓ velle ⁊ ꝑſicere yſay. xxvi. oīa em̄ oꝑa nrāoꝑatus es dn̄e. Et ſi velle hemstamē. Ro. vij. dicitur velle adīacet in. perficere aut bonum noninuenio. De facere ptꝫ oh̓. xv.Sme me nihil poteſtis facereEx quo ptꝫ. Sriio ꝙ pro nihilo noſtri ſaluamur ps. lv. ꝓ inhilo ſaluos faciēs illos nec deſperare debemꝰ. Quia. ij. Corni.iij. fiduciaꝫ talē habemꝰ ꝑ xp̄mad deum non ꝙ ſuffitiētes ſimꝰcogitae̓ aliquid a nobis quaſiex nobis. ſed ſuffitientia noſtra

ex deo eſt. Et plena eſt ſcriptua̓ꝙ in deo ſpemponamus. vndeoſee. xiij. ꝑdicio tua iſrahel ex tetin̄modo in me auxilium tuumAd idē xp̄us Ioh̓. xv. Ego ſumvitis vera. ⁊ pat̓ meus a gricolaeſt. Et ptꝰ pauca. vos palmitequi manꝫ in me ⁊ ego in eo hicfert fructū multū. quia ſine menihil poteſtis face̓. Si quis inme nō manſerit: mittetur forasſicut palmes ⁊ areſcet Hec duovidelicet cognicio ſui ⁊ dei ſuntcauſe vere deuocionis ſcd̓m tho.Iterum vere humilitatis. hec qͦcumqꝫ frequenter cogitaret. denihilo noſtri omnia vitia faciliter vitae̓t. Ruid enim ſuꝑbie̓tqui nihil habet niſi nihil. Quidauare cuperet cuius om̄a bonaſūt dei. Quid voluptati operamdaret. qui ſe per peccata in nihilū tendere crederet ſcd̓m augs.Quando iraſce̓tur. qui deum iuſte ꝑmittere oīa credit. ⁊ ſe reucognoſcit Ruid denqꝫ torpebitqui ſe omnibus bonis priuatūcredit. Sed nondum eſt valde ꝙ modicū ꝓficit talia ſolo intellectu cognoſcere vicꝫ imperfectōnes ⁊ mala nr̄a niſi etiamvoluntatem moueamꝰ ad contemptum noſtri. ⁊ ad deum ꝓgracia ⁊ adiutorio r̓curramuscum genitu ⁊ ad humiliacōnisſigna ⁊ oꝑa oꝑaꝫ demꝰ. ¶ Secundo humiliai ⁊ ſcire debemꝰ

d