Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūOctauum PreceptumSecūdꝰ

nōnd̓ ꝙ mgͣtitudo aliqn̄ eſt peccatu morle. vn̄. ij. t hi. iij. ꝑntibꝰ nō obediētes ingrti ſceleſti.Eſt etiā aliqn̄ veīale Nāut tho.vbi ſupͣ di. q. cvij. Ingratus d̓raliqͥs duplicit̓ vno mō ꝑ ſolaꝫobmiſſiōeꝫ. puta qꝛnō r̓cognoſcit vel nō laudat vel nō ret̓buit vices ꝓ bn̄ficio accepto. Ethoc nō ē ſꝑ morſe. qꝛ debitu grtitudīs eſt ut ſuꝑͣ dictu ē ut hōeciā liberalit̓ t̓buat ad qd̓ nō tenetur Et ideo ſi illd̓ pret̓mittitnon peccat morlit̓. eſt tn̄ pctmveniale qꝛ hoc ꝓuenit ex negligecia q̄daꝫ Aut ex aliqͣ indiſpōſicōe hōis ad virtuteꝫ pōt tamꝯtigere ꝙ eciā talis ingratitudo ſit p̄ccmiorſe. vel ꝓpter interiore cōtemptum vel eciā ꝓpt̓co dicōem eius qd̓ ſubtrahiturbenefico quod ex neceſtitate eidebetur ſiue ſimplicit̓. ſiue ī aliquo neceſſitatis caſu. Alio mōd̓r aliquis ingratus qꝛ non ſolū p̄t̓mittit implere gratitudīsdebitum. ſꝫ eciā contrariū eiusagit. Et hoc eciā ẜm condicōeꝫeius qd̓ agitur. quandoqꝫ eſtpeccatum morle qn̄qꝫ venialeSciēdū tn̄ ꝙ ingͣtitudo q̄ ꝓuenit ex pccō morli habꝫ ꝑfecta īgtitudīs rōeꝫ Illa vero qͥ ꝓueītex pcc̄ō veīali īꝑfectā. Hec oīaab micō illiꝰ materie de grͣtitudine ſunt de mēte tho. vbi pͥus Capitulū. Secūdū

c1Eptio dꝫ qͥlibꝫ ſcire aliſqͣlit̓ ſuas infirmitates⁊ miſcias. qꝛalias ſuꝑbirꝫ. vn̄ bern. ẜmone. xxxvij. ſuꝑ Caij. Nēo abſqꝫ ſui cognicōne ſaluari pōt de qua miniꝝ nirſalutis huilitas oritur ⁊ timordn̄i q⁊ ip̄e ſic imcui ē ſapīe: ita⁊ ſalutis neo dico abſqꝫ illa cōgnicōe ſaluatur. q̄ tn̄ etatē habet ⁊ facultateꝫ cognoſcendiqd̓ ꝓpt̓ ꝑuuſos loquor. ⁊ ꝓpterfatuos quoꝝ alia ē racō Ruioſi ignoras deū poterit ne ſpeseſſe ſalutis. nec hoc qͥdē nec eieū potes amae̓ que neſcias authabe̓ que non amaueīs Noueris ꝓide te ut deū timeas noueēſipſum ut eque ipſum diligasIn altero iniciaris ad ſapīaꝫ Inaltero ⁊ ꝯſumaris. qꝛ mnitiumſapīe timor dn̄i ⁊ plenitudo legis eſt caitas Tā ergo vtraqꝫign oratia cauēdā ē tibi quomāſine timore et amore dei ſaluuseē non potes. Et queadmodūex noticiā tui veniet in te timordei Atꝫ ex dei noticia. dei iti demamor Sic econrio de ignoratiatui ſuꝑbia. ⁊ de dei ignoraciā deſperacō. Qui ergo ignoracia ⁊d̓i maxime fugiēdā eſt Hec debernhardo. Ad cognoſcēdūautē ſe nonda ſunt tria principalit̓. Primo qn̄ti ſint defectusnr̄i. Secundo cur tā difficile ſithuīliae̓ ſe Tercō quo ſub oībꝰ

a