Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Septimū PreceptumCapitulū Septimū

ut ꝙ ſe dicat maſe dixiſſe velꝙ miuſte eū diffamaueit. velalio tali ꝯmodo mō Et ſi nonpōt famā ſibi reſtituere: debetſibi illd̓ dānū aliter recōpēſae̓ꝓut etiā de alijs damnis ſuꝑius fuit dictu Et ſco. de hoc dic̓.ꝙ talis nō tenetur retractareverbū ſuū. qd̓ ꝓpoſuit ī publico. qꝛ ſic fatiēdo mētiretur. cūſciat illud qd̓ cōtra eū ꝓpoſuiteſſe veꝝ. ⁊ ideo non dꝫ mētiriꝓpter qd̓cūqꝫ bonū alteri reddedū. ȳmo innullo caſu ē meciendū ſꝫ tenetur alio mō licito ſibi redde̓ fama. ut ꝑ hmōiverba non credatis eū eſſe tālē Male eīdixi ⁊ fatue dixi Etilld̓ ſuū dictū tūc eſt veꝝ. qꝛnon ẜuato ordine iuris ꝓpoſuit in publico. qd̓ non fuit veꝝpublicū. ⁊ ergo in hoc maleſtulte ⁊ fatue dixit Et illa ſuaſio ſcꝫ nō reputetis eū eē taleꝫē bo. qꝛ qͥlibet p̄ſumendꝰ ē bonꝰ donec ꝓbetur ꝯtrariū Iuxtaillud Extra de ſcrutimo ī ordine fatiendo. hūana fragilitasiſtū que indignum eē non nōuit dignū debꝫ eſtimare. Sꝫ ille non ē ꝓbatus malus cōraillis. ⁊ ergo hoc ꝑſuadēdū ēeis ut eū non r̓putet indignū⁊ malū Quāto ꝯtigit quemdanificare aliū ī famā ſcꝫ verucrimen. ſꝫ occultum ī publicoſibi impoſitum negādo. qꝛ ip

ſum qͥ ſibi crimē impoīt oſtendit in hoc mendacem. ⁊ notateū de calūmā id eſt de falſi c̓minis impoſicone Et de illo dicitſco. ꝙ ille ſic negas. non tenetur retractare negacōeꝫ ſua q̄negauit in publico veꝝ crimeſibi impoſitū. qꝛūt dicit nō tenetur in publico quicūqꝫ ſtatim in iudico cōfiteri ſe reū niſifueit ꝯuīctus. Cenetur tamēꝑ quedā verba ſobria ut ſtati an hoc dictū fuit reſtituerefamā illi accuſāti. que īdirectenotauit de caluma. vicꝫ dicendo non habeatis eū ꝓ calūniatore. qꝛ credo ꝙ habuit intecōne bona in ꝓponēdo. vel forteip̄e credidit ſe ꝓbare poſſe intētū ſuū. ⁊ deceptꝰ ē Ex qͥbusptꝫ ꝙ ꝑiculoſū ⁊ magnū peccatū ſit alique īfamae̓. Cercō pͥncipalit̓ dd̓. ē de danficate alium aīa ſua id eſt in boīsaīme quo teneatur reſtituereVbi nondū ẜm ſco. per bonaaīe intelligendo bona moīs q̄acqͥſita corruputur ⁊ acqͥrenda impediūtur. ꝑ vitia enim ⁊peccatā virtutes iā acqͥſite corruputur ⁊ qͥ deberet ex bonisactibꝫ generari ꝑ vitia impediunt̉ ne generetur In iſtis boīſaīe ſcꝫ virtutibꝰ ⁊ actibꝰ virtuoſis non pōt vnꝰ aliū directe damnificare auferedo ea ſibi ſic̄ auferūtur exteiorā bona

I