Septimū PreceptumCapitulūSeptimūIIi
tenere alienūmiuſte. ideo eſtmagnū peccatum Sꝫ ꝯſtat ꝙꝑ nullū tēpus licet peccatū cōtinuare. ſꝫ quilibet tenetur peccatu ſtatim deſerere tam qͦ adactu voluntatis elicitu. ꝙ qūuoad actū exteriꝰ imꝑatum. Iuxta illd̓ Ecci. xxi. quaſi a fatie colubri fuge peccatū. Igitur qͥlibet tenetur ſtati reſtituere ablata. a quecūqꝫ aliena in qͥbꝰnon habꝫ ius niſi ip̄e obtinerꝫvolūtariā dilacōem a dn̄o reiqꝛ non ſicꝫ detinere alienū idē eo nolēte. Ab iſto tn̄ excipitScotus aliquos caſus ī qͥbꝫẜm eum licitum eſt differre reſtitucōeꝫ exteriore. dumodoaſſit interior reſtitucō ideſt firma volūtas reſtituēdi ꝙͣ citooccurret circūſtantie oportune Et illi caſus ꝯprehēdūturſb̓ hac maxima. licitum ē detinere re aliena. qn̄ ille ſcꝫ dn̄srei racōnabiliter deberꝫ velleea detineri Sꝫ in aliquibꝰ caſibꝰ racōnabilit̓ deberꝫ velle qͥsre ſuā detinei de facto. q̄ tn̄ haberet firmā volūtatē reſtituendi. poſitis ibi ad hoc circuſtancijs oportunis Primꝰ illoꝝ caſuū ẜm Scotum eſt Quādo reſtituco ad ſtatim eſſꝫ notabiliter danoſa ꝯmunitati: tuncnō tenetur ille ſtati reſtituereqꝛ ī tali caſu alter deberꝫ veliereſtitucōeꝫ nō ſtatī ſibi fiei. qꝛ
magis dꝫ velle bonū ꝯmunitatis Et id̓o dꝫ racōnabiliter velle aliqͣleꝫ dilacōeꝫ illiꝰ reſtitucōis boni vtilis Secūdꝰ caſuqn̄ reſtituco eſſꝫ dānoſa eicuidebꝫ fieri ut reddere gladiū furioſo. q̄ mediāte ſe vel aliū inter fitiat ut dicit ſcūs tho. 2. 2. q.lxij. ꝙ ſi res reſtituēdā apparꝫꝓ nūc gruiter noxia illi cui reſtituenda forꝫ vel etiā alteri.tūc nō debꝫ reſtitui ei. qꝛ reſttucō ordinatur ad vtilitatē illiꝰ cui reſtituitur. Oīa ei q̄ poſſidētur ſb̓ racōe vtilis ꝯtinentur nec tn̄ qͥs debꝫ ſibi eaꝫ apꝓpriare ī tali caſu. ſꝫ dꝫ reẜuae̓ut ꝯgruo tꝑe reſtituat vel alicui tradere tutius cōſeruādaꝫ.Tertiꝰ caſus ē qn̄ imimediatareſtitucō eſſꝫ diffamatoria reſtituēti Sicut fu. occultꝰ nōtenetur ſtatim de facto reſtituere ſꝫ pōt captare tēpus ī quoſine ſui diffamacōe reſtituat.debꝫ tn̄ habere voluntate reſtituedi ꝙͣcito oportune poſſit ⁊debꝫ ad hoc diligētiā adhibere. Addit etiā ſcotus ꝙ quādoablacō fuit occulta: tūc nō tenetur ablator ſe ꝓdere. nec tenetur ꝑ ſeipſum reſtituere. ſꝫpōt hoc facere ꝑ aliam ꝑſonadiſcretaꝫ ⁊ fidelē ⁊ expedit ꝑꝯfeſſorē cui prius ē peccatumin cōfeſſione detectu. ſuppoſito ꝙ ſibi credatur de fidelit̓