Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Septimū PreceptumCapitulum Sextū

cupit. Ex quo etiā ptꝫ ꝙ vſua̓cōtra lege nature ē Tercui patet qꝛ non eſt prioris ꝯdiconiſq̄ mutuū p̄ſtitit alicui poſt mutuacōeꝫ ꝙ an. ſꝫ potuit reciꝑeſpōte vel ex alia pia aūt iuſtacauſa data ab eo qͥ haberꝫ poteſtatē dādi. ergo ⁊ poſtea habꝫymo recōpenſacōneꝫ eorum q̄pecunia nō mēſurātur licite poteſt pro mutuo qͥs exige̓. ẜmmultos. puta beniuolētiam ⁊amore eiꝰ cui mutuauit vel aliqͥd hmōi. Sed dicerꝫ adhucvſurariꝰ. Si nihil poſſum recipe̓ ꝓ bono qd̓ tu habes ex pecunia vel vſu eius: tamē tu teneris mihi ꝓ dāno quod habeoqꝛ intermi ꝙͣ tu habes ea. egonon poſſu emere cēſū ꝓ ea necpoſſum vti ea nec cū ea lucrai.qd̓ totū poſſem habēdo pecuniam ipſā. Cur nō ꝓ tali danoaliqͥd recipīā he. Qn̄cūqꝫ ē certu danūqd̓ mutuas ex mutuacōe incurrit: tunc niſi illi petētiſit tāta nc̄citas. ꝓ qͣ iſte mutuans teneretur illd̓ danū ſb̓ireipē bn̄ pōt ſibi denegare mutuacōeꝫ Si aūt iſte pētes voluerit illd̓ dānū in ſe reciꝑe ad vitādū ſuūgͣuiꝰ damnū: hoc mutuans licite pōt facere ⁊ indemnitati ſue ꝓuidere. nec recipithoc rōe mutuacōis. ſꝫ ad vitadū damnū. quod ſibi ex mutuacō e īminet vbi vero non eſt

aliquod certum damnū: ibi nihil certi pōt recipi Et multominꝰ qn̄ eque veriſil̓e eſt occaſione mutuacōis bonū veīre ſicutmalū vel dānū vitare ſic incurrere. Sufficit enim ꝓ poſſibilidano. poſſibile lu cru. vnde ſicarguitur ꝯtra vſurariū Si hoceſt dānum tuū. ꝙ nō potes lucrai̓ cum pecunia tua. Cūc hoceſt lucrū vel bonū tuum ꝙ nōpotes ꝑdere pecuniā tua ex ſpolio. furto. vl̓ alijs dolis. vel mercado damnificai cū ip̄a vtrumqꝫ em̄ eſt eque poſſibile ⁊ contingens. ergo ſi teneor tibi ꝓiſta: tu teneis mihi ꝓ iſto. ⁊ ſicſit recōpēſacō. Tercō nond̓ꝙ habēs ſb̓ſtātiā huiꝰ mundiſicut tenetur interdū ſb̓ p̄cepto. aliqn̄ ſb̓ cōſilio dare aliqͥdſimplicit̓ ut elemoſinā in digeti ut ſupra habitu eſt de elemoſina p̄cepto quīto. Itē ſupͣ ca..ij. pn̄tis precepfi. Sic etiaꝫ tenetur ī caſu rē ſuā dae̓ ad tēpꝰqd̓ ē mutuae̓ eadē rōne. Ruiapͥma Ioh̓. iij. qͥ habuei̓t ſb̓ſtaciaꝫ huiꝰ mūdi ⁊ viderit fremſuū ncc̄itate patientē. clauſcitqꝫ viſcea̓ ſua ab eo. quo cai̓taˢdei manet ī eo. Sꝫ certū ē ꝙ p̄mū tenetur qͥs facere libere ⁊Atuite. ⁊ nihil ꝓ eo ſperae̓ prodacōe vel reciꝑe tanꝙͣ debituciuile. ꝙͣuis talis elemoſinarius poſſit licitemtēdere ꝙ alius